λευτεριά στο χύμα τσίπουρο - ο φασισμός του ΟΟΣΑ δεν θα περάσει!
Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου

Ώρες διδασκαλίας:

ΗΜΕΡΕΣΤΜΗΜΑΤΑΩΡΕΣΑΙΘΟΥΣΕΣΔΙΔΑΣΚΩΝ
ΔΕΥΤΕΡΑΑ-ΚΑ12-2μμ5ΚΟΥΤΣΟΥΡΑΔΗΣ
ΤΡΙΤΗΑ-ΚΑ10-12μμ6ΚΟΥΤΣΟΥΡΑΔΗΣ
ΔΕΥΤΕΡΑΚΕ-ΠΑ12-2μμ6ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΗ
ΠΕΜΠΤΗΚΕ-ΠΑ2-4μμ312ΖΕΡΒΟΓΙΑΝΝΗ
ΔΕΥΤΕΡΑΠΕ-Ω4-6μμΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΚΟΣΜΙΔΗΣ
ΤΡΙΤΗΠΕ-Ω10-12μμ8ΚΟΣΜΙΔΗΣ


Ύλη:
Το δικαίωμα (έννοια, διακρίσεις, αξίωση, αγωγή, ένσταση, σύσταση και απώλεια δικαιώματος, άσκηση δικαιώματος, σύγκρουση δικαιωμάτων, κατάχρηση δικαιώματος, προστασία δικαιώματος), φυσικά πρόσωπα (ιδιότητες, εξατομίκευση,ύπαρξη και τέλος, ικανότητα για δικαιοπραξία και ικανότητα δικαίου,προστασία προσωπικότητας, ευθύνη και υπαιτιότητα), νομικά πρόσωπα(έννοια, διακρίσεις, διοίκηση, δικαιοπραξίες νομικού προσώπου, ευθύνη νομικού προσώπου, τέλος νομικού προσώπου, σωματείο, ίδρυμα, επιτροπή εράνων), χρόνος (σημασία, προσδιορισμός και υπολογισμός, προθεσμίες, παραγραφή, αποσβεστικές προθεσμίες)

Διδακτικά Βιβλία:
1. Δ. Παπαστερίου, Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, 2η έκδ., εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα/Θεσσαλονίκη 2009. ΚΩΔ.: 25099 
2. Π. Λαδάς, Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, τόμ. Ι, εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα/Θεσσαλονίκη 2007. ΚΩΔ.: 25100 
3. Π. Φίλιος, Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, 4η έκδ., εκδ. Σάκκου- λα, Αθήνα/Θεσσαλονίκη 2011. ΚΩΔ.: 7948822 
4. Απ. Γεωργιάδης, Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, 4η έκδ., εκδ Π. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα 2012. ΚΩΔ.: 22769903

Nomikithess TIPS:

Πρακτικά Θέματα 

Πρακτικά Θέματα
δημοσιευμένα από τον καθηγητή κ. Κορνηλάκη,
και αναδημοσιευμένα από το Nomiki.Thess

1. Ο δεκατετράχρονος Α διαβάζοντας μια αγγελία στην εφημερίδα αποφασίζει να πάρει μέρος σε γυρίσματα διαφημίσεων, με σκοπό να αγοράσει με τα λεφτά που θα πάρει έναν ακριβό ηλεκτρονικό υπολογιστή. Αν και οι γονείς του αρνήθηκαν να του επιτρέψουν να λάβει μέρος στα γυρίσματα, τονίζοντας του ότι η θέση ενός παιδιού της ηλικίας του ήταν στα θρανία και όχι στα κινηματογραφικά πλατώ, ο Α πραγματοποιεί το σχέδιο του κρυφά. Με την αμοιβή του αγοράζει στα επόμενα γενέθλια του τον ηλεκτρονικό υπολογιστή που επιθυμούσε.
  1. Είχε δικαίωμα ο Α να προχωρήσει στην κατάρτιση της σύμβασης εργασίας; 
  2. Είχε δικαίωμα ο Α να προχωρήσει στην αγορά του ηλεκτρονικού υπολογιστή;



2. Ο Α, έμπορος κατοικίδιων ζώων, δωρίζει στον 14χρονο Β ένα σκυλάκι. Ταυτόχρονα του πωλεί ένα πακέτο περιποίησης σκύλων αξίας 50 €, που εμπορεύεται, με τη συμφωνία ο Β να καταβάλλει το τίμημα σε μία εβδομάδα, αφού ο πατέρας του Β υποσχέθηκε στον τελευταίο να του δώσει για τα γενέθλια του 50 € για να τα κάνει ότι θέλει. Μία εβδομάδα αργότερα ο πατέρας του Β απογοητευμένος από τους χαμηλούς βαθμούς του γιού του στο σχολείο αποφασίζει να μην του δώσει τα χρήματα. Ο Α απαιτεί το τίμημα. Ο πατέρας του Β όχι μόνο αρνείται την καταβολή των 50 € αλλά απαιτεί από τον Α να πάρει πίσω και τον σκύλο, αφού - βάσει του καταστατικού της πολυκατοικίας - οι ένοικοι που διατηρούν κατοικίδια ζώα πρέπει να πληρώνουν 10 € επιπλέον κοινόχρηστα το μήνα.
  1. Είναι έγκυρη η δωρεά του σκύλου;
  2. Ορθώς απαιτεί τα 50 € ο Α;



3. Ο εργοδότης Α παραλείπει επί σειρά ετών να προαγάγει την εργαζόμενη Β, αν και η τελευταία έχει όλα τα κατάλληλα προσόντα, προάγοντας μόνο άρρενες συναδέλφους της. Όταν ο Α τοποθετεί ως άμεσο προϊστάμενό της πρώην υφιστάμενο της Β, με λιγότερα μάλιστα προσόντα από την ίδια, η τελευταία αποφασίζει να διαμαρτυρηθεί. Στις διαμαρτυρίες της Β ο Α απαντά επικαλούμενος τη νομολογία του Αρείου Πάγου ότι το διευθυντικό δικαίωμα του παρέχει την ευχέρεια να αποφασίζει αυτός την στελέχωση της επιχείρησης του με όποιον τρόπο κρίνει καλύτερο για «το καλώς νοούμενο συμφέρον της επιχείρησης» (ΑΠ 1564/1987), και ότι στην επιχείρησή του οι γυναίκες φθάνουν μόνο μέχρι ενός σημείου.
  1. Πώς χαρακτηρίζετε νομικά τη θέση του Α;
  2. Πώς μπορεί να αντιδράσει η Β;



4. Στη Θεσσαλονίκη ιδρύεται σωματείο με σκοπό τη διάδοση της αρχαίας ελληνικής θρησκείας του δωδεκάθεου, στο καταστατικό του οποίου αναγράφονται μεταξύ άλλων τα εξής:
  • Για την προαγωγή και οικονομική στήριξη του σκοπού αυτού το σωματείο θα προβαίνει σε οικονομικές δραστηριότητες όπως η έκδοση βιβλίων, διενέργεια συναυλιών, οργάνωση ταξιδιών σε ιερούς τόπους των Ελλήνων κτλ.
  • Η συμμετοχή στο σωματείο είναι ισόβια και η έξοδος από αυτό αδύνατη.
  • Το σωματείο καθίσταται κληρονόμος της περιουσίας όλων των μελών του.
  • Σε περίπτωση λύσης για οποιοδήποτε λόγο του σωματείου την περιουσία του θα κληρονομήσουν τα μέλη του.


Πώς κρίνεται τους όρους αυτούς;

5. Ο Α οφείλει να καταβάλει στις 1.1.2005 στον Β το ποσό των 1.000 €. Επειδή και οι δύο είναι έμποροι και επιθυμούν γρήγορη εκκαθάριση των μεταξύ τους υποθέσεων έχουν συμφωνήσει όλα τα μεταξύ τους χρέη να παραγράφονται σε έξι μήνες. Ο Β όμως αμελεί να ζητήσει από τον Α το ποσό και τελικά το ξεχνάει. Στις 1.1.2012 ο Β ανακαλύπτει το ξεχασμένο χρέος και ζητά από τον Α την καταβολή του. Ο Α όντως καταβάλει τα χρήματα. Έξι μήνες αργότερα οι Α και Β τερματίζουν εν μέσω αντεγκλήσεων την εμπορική τους συνεργασία και ο Α ζητά από τον Β τα χρήματα πίσω, αφού όπως υποστηρίζει το χρέος έχει παραγραφεί.
  1. Πότε ακριβώς παραγράφηκε το χρέος του Α;
  2. Μπορεί όντως ο Α να απαιτήσει την επιστροφή των χρημάτων;



6. Ο έμπορος ρουχισμού Α, ιδιοκτήτης του ακινήτου που μισθώνει ο παντοπώλης Β ως επαγγελματική στέγη, καταγγέλλει τη μισθωτική σύμβαση με τον Β για ιδιόχρηση. Ο Β αντιτείνει ότι ο Α μπορεί να χρησιμοποιήσει το παρακείμενο ακίνητο, το οποίο ανήκει επίσης στον Α, έχει την ίδια έκταση και αντίστοιχη διαρρύθμιση και είναι άδειο. Ο Α απαντά ότι ως κύριος των ακινήτων αυτός θα αποφασίσει ποιο κατάστημα θα χρησιμοποιήσει και δεν έχει καμία υποχρέωση να ακολουθήσει τις υποδείξεις του Β.
Πώς μπορεί να αντιδράσει ο Β στην καταγγελία της μισθωτικής σύμβασης από τον Α;

7. Η Α είναι νεαρή γιατρός που μόλις επέστρεψε από τη θητεία της με τους «Γιατρούς χωρίς σύνορα» στην Αφρική. Συγκλονισμένη από την εμπειρία της και από την ανθρώπινη τραγωδία που εξελίσσεται στη μαύρη ήπειρο αποφασίζει να κινητοποιηθεί. Επισκέπτεται φίλη της δικηγόρο και της θέτει υπόψη το ακόλουθο σχέδιο. Να συγκεντρώσουν ένα σημαντικό χρηματικό ποσό το οποίο και στη συνέχεια θα χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία μιας μόνιμης οργάνωσης, που θα βοηθά το ανθρωπιστικό έργο στην Αφρική. Η δικηγόρος φίλη της Α αναλαμβάνει να οργανώσει νομικά το εγχείρημα.
Ποιες θα είναι οι ενέργειες της;

8. Ο Α κάνει βόλτα στο πάρκο όπου και βλέπει τον Β να προσπαθεί με τη βία να αρπάξει την τσάντα της Γ. Αμέσως επεμβαίνει και χτυπά τον Β στο δεξί του χέρι προσπαθώντας να τον σταματήσει. Το αποτέλεσμα είναι η μεν Γ να διασώσει την τσάντα της, ο δε Β να υποστεί θλάση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει το δεξί του χέρι για μία εβδομάδα.
  1. Πως χαρακτηρίζεται νομικά την ενέργεια του Α (να αναφερθούν όλα τα απαραίτητα στοιχεία για τον χαρακτηρισμό);
  2. Μπορεί ο Β να στραφεί κατά του Α για τη ζημία που υπέστη από το χτύπημα του τελευταίου;
  3. Ποια θα ήταν η απάντηση σας στο δεύτερο ερώτημα αν ο Α αντί να χτυπήσει τον Β στο χέρι εκσφενδόνιζε εναντίον του τσιμεντόλιθο με αποτέλεσμα να του προκαλέσει σοβαρό κρανιακό κάταγμα, γεγονός που υποχρέωσε τον Β σε τριμηνιαία νοσηλεία με κίνδυνο απώλειας της όρασης από το ένα του μάτι;


Σημείωση: Οι Α και Β είναι παρόμοιας σωματικής διάπλασης και δύναμης.

9. Στις 17/1/2000 καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό χρέος του εμπόρου Α έναντι του βιομηχάνου Β ύψους 20.000 € για προϊόντα που αγόρασε από αυτόν. Επειδή δεν μπορούσε να καταβάλει το χρέος και με σκοπό να καθησυχάσει τον Β ο Α παραιτείται με ιδιωτικό έγγραφο στις 17/8/2004 από την ένσταση της παραγραφής. Μάλιστα, ο Α, ο οποίος είχε και πτυχίο νομικής, συνέταξε ο  ίδιος το ιδιωτικό έγγραφο. Ο Β βασιζόμενος στο ιδιωτικό έγγραφο δεν κινητοποιείται περαιτέρω. Ωστόσο, στις 17/1/2007 αποφασίζει να κινηθεί δικαστικά εναντίον του Α, αφού διαπιστώνει ότι ο τελευταίος δεν έχει πρόθεση να καταβάλλει αυτοβούλως την οφειλή. Στο δικαστήριο ο μεν Α προβάλει την ένσταση παραγραφής ενώ ο Β επικαλείται το ιδιωτικό έγγραφο της παραίτηση του Α.
  1. Ισχύει η παραίτηση από την παραγραφή του Α;
  2. Έχει συμπληρωθεί η προθεσμία παραγραφής της οφειλής του Α έναντι του Β;

10. Ο Α, που εκμισθώνει στον Β διαμέρισμα πολυκατοικίας με μίσθωση αορίστου χρόνου, αποφασίζει να καταγγείλει τη μισθωτική σύμβαση. Όταν ο Β ζητά να μάθει το λόγο της καταγγελίας, ο Α του απαντά ότι πρόκειται για τακτική καταγγελία και δεν υποχρεούται να επικαλεστεί κάποιο λόγο. Στην πραγματικότητα, όμως, ο Α καταγγέλλει τη μίσθωση, λόγω πολιτικών διαφορών που έχει με τον Β, οι οποίες έχουν προκαλέσει στο παρελθόν έντονες λογομαχίες μεταξύ τους και είναι προφανές ότι ο Α καταγγέλλει τη μίσθωση αποκλειστικά για λόγους εκδίκησης.
Μπορεί ο Β να αντιδράσει στην καταγγελία του Α;

11. Ο Α, διευθυντής υποκαταστήματος της τράπεζας Τ, από αμέλειά του καταχωρεί τον πελάτη της τράπεζας Β στον «ΤΕΙΡΕΣΙΑ». ‘Όταν ο Β αντιλαμβάνεται την καταχώρηση στρέφεται κατά της τράπεζας επικαλούμενος το άρθρο 71 ΑΚ και ζητά α) αποζημίωση για περιουσιακή και μη περιουσιακή ζημία και β) άρση της καταχώρισης. Η τράπεζα αρνείται την ευθύνη της και σημειώνει ότι: α) ο Α ως απλώς διευθυντής υποκαταστήματος δεν αποτελεί όργανό της και β) σε κάθε περίπτωση η τυχόν ευθύνη της περιορίζεται στην υποχρέωση αποζημίωσης.
  1. Είναι νομικά βάσιμες οι αξιώσεις του Β;
  2. Πώς κρίνετε τα επιχειρήματα της Τ;



13. Ο Α, μέλος του ΔΣ της εταιρίας Β, προσέρχεται στα γραφεία της εταιρίας Γ για να διαπραγματευτεί την κατάρτιση σύμβασης συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιριών. Κατά τις διαπραγματεύσεις, όμως, ο Α με δική του πρωτοβουλία εξαπατά με πλαστά στοιχεία την Γ. Όταν η απάτη γίνεται αντιληπτή η Γ στρέφεται κατά της Β. Η Β αμύνεται υποστηρίζοντας ότι η εξαπάτηση του Α υπερβαίνει την εξουσία του Α ως οργάνου της εταιρίας, αφού η Β σε καμία περίπτωση δεν του έδωσε τέτοια εντολή. Συνεπώς η Β δεν ευθύνεται.
  1. Πώς κρίνετε τα επιχειρήματα της Β;
  2. Ποια θα ήταν η απάντηση σας αν ο Α, αντί της εξαπάτησης, έκλεβε ένα χρυσό χαρτοκόπτη από τα γραφεία της Γ σε κάποιο διάλειμμα των διαπραγματεύσεων;

14. Ο Α καταρτίζει στις 1/10/1990 σύμβαση με τη Β για την πώληση του αυτοκινήτου του έναντι 10.000 €. Από την τυχαία γνωριμία τους ο Α γοητεύεται από τη Β με αποτέλεσμα να την παντρευτεί στις 1/2/1991. Μετά, όμως, από μακρύ συζυγικό βίο το ζεύγος χωρίζει στις 1/5/2012. Λόγω της έντασης που προκλήθηκε από το χωρισμό ο Α αποφασίζει στις 1/6/2012 να ασκήσει αγωγή για το τίμημα του αυτοκινήτου, το οποίο ουδέποτε εισέπραξε. Στη σχετική δίκη η Β δεν απαντά στην αγωγή του Α, αφού όπως είπε στο δικηγόρο της «δεν ασχολείται με τον κύριο». Ο δικαστής, όμως, απορρίπτει την αγωγή του Α με το σκεπτικό ότι η αξίωση του έχει παραγραφεί. 
Ερωτάται:
  1. Έχει όντως παραγραφεί η αξίωση του Α;
  2. Ανεξαρτήτως της απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα έπραξε ορθά ο δικαστής να λάβει υπόψη του την παραγραφή;

15. Ο φυσιολάτρης Α θέλοντας να ευαισθητοποιήσει την κοινωνία της Θεσσαλονίκης για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της πόλης αποφασίζει να ιδρύσει σωματείο με την επωνυμία «Θεσσαλονίκη – πράσινη πόλη». Για το σκοπό αυτό συντάσσει καταστατικό, το οποίο και υπογράφουν 20 ομοϊδεάτες του. Στη συνέχεια καταθέτει το καταστατικό στο Πρωτοδικείο της Θεσσαλονίκης αιτούμενος την εγγραφή του σωματείου στο σχετικό βιβλίο σωματείων του Πρωτοδικείου. Στο καταστατικό περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και οι εξής όροι:
  • Σκοπός του σωματείου είναι η επιστροφή των ανθρώπων στους πρωτόγονους, φυσικούς τρόπους ζωής μακριά από τις ολέθριες επιδράσεις του τεχνολογικού πολιτισμού,
  • Το σωματείο μπορεί να διοργανώνει εκδηλώσεις όπως συναυλίες, εκθέσεις κλπ με χρηματικό αντίτιμο για την ενίσχυση των εσόδων του.
  • Μετά τη διάλυση του σωματείου τυχόν υπάρχουσα περιουσία διανέμεται στα μέλη του.
  • Το δικαστήριο απορρίπτει την αίτηση με το σκεπτικό:
  • Ο σκοπός του σωματείου είναι αντίθετος με το σύγχρονο τρόπο ζωής και αν πραγματοποιηθεί θα έχει ως αποτέλεσμα τη χειροτέρευση των συνθηκών ζωής
  • Οι όροι 2 και 3 αντιβαίνουν στο νόμο.
Πώς κρίνετε το σκεπτικό του δικαστηρίου για κάθε όρο ξεχωριστά;

Παλαιότερα θέματα εξετάσεων







Τα θέματα αυτά είναι από τη Νομική Αθηνών και τη συλλογή τους επιμελήθηκε το http://nomowiki.blogspot.gr

Φεβρουάριος 2008:

ΘΕΜΑ 1ο

Ο Δ, ο οποίος ούτε παιδιά είχε, ούτε γονείς ούτε σύζυγο, όρισε με τη διαθήκη του ότι συνιστά μετά το θάνατό του ίδρυμα, με σκοπό την παροχή αρωγής σε άπορους γέροντες του τόπου καταγωγής του και ότι αφήνει...


...στο ίδρυμα αυτό όλη του την περιουσία.


Ερωτάται:

α) Αν υποτεθεί ότι η διαθήκη του Α ήταν ιδιόγραφη (κατά την έννοια του άρθρου 1721, 1 ΑΚ) , είναι έγκυρη η σύσταση του ιδρύματος σύμφωνα με το άρθρο 109 ΑΚ ή υφίσταται ακυρότητα λόγω μη τηρήσεως του κατά νόμον απαιτούμενου για το ίδρυμα τύπου;

β) Με την υπόθεση ότι δεν συντρέχει από την ως άνω (υπό α) αιτία περίπτωση ακυρότητας λόγω μη τηρήσεως του απαιτούμενου κατά νόμον τύπου, επάγεται η διαθήκη τη σύσταση του ιδρύματος αμέσως μετά το θάνατο του διαθέτη (κατά τη χρονική στιγμή του θανάτου του Δ) ή όχι; Διευκρινίστε με την απάντησή σας στο εν λόγω ερώτημα και το νόημα του κανόνα του άρθρου 114 ΑΚ και ειδικότερα τι θεσπίζεται με τη διάταξη αυτή.

γ) Η εμπεριεχόμενη στη διαθήκη δήλωση βουλήσεως του διαθέτη είναι απευθυντέα ή μη απευθυντέα; Έχει σημασία ο χαρακτηρισμός αυτός για την ερμηνεία  - γενικότερα - των διαθηκών, ως μονομερών δικαιοπραξιών;

ΘΕΜΑ 2ο

Ο βιομήχανος Β απασχολεί στο εργοστάσιό του 50 εργαζομένους, με τους οποίους έχει συνάψει συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου (χωρίς δηλαδή καθορισμένη στη σύμβαση ημερομηνία λήξης). Οι εργαζόμενοι αυτοί, με πρωτοβουλία του εξ αυτών Ε, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο καλούς και πιο συνεπείς στην άσκηση των καθηκόντων του εργαζομένους, έχουν αρχίσει να συζητούν τη σύσταση επαγγελματικού σωματείου ώστε να μπορούν μέσω αυτού να προασπίζουν αποτελεσματικότερα τα νόμιμα επαγγελματικά τους συμφέροντα έναντι του εργοδότη τους Β. Ο , ο οποίος πληροφορήθηκε την ως άνω κίνηση των εργαζομένων, καθώς και ότι την πρωτοβουλία για την κίνηση αυτή είχε ο Ε, εμφορείται από έντονη αντιπάθεια προς αυτόν. Γι' αυτό και ερώτησε τον δικηγόρο του Δ, αν μπορεί να απολύσει τον Ε, καταγγέλλοντας τη μεταξύ τους σύμβαση εργασίας. Ο Δ απάντησε στον Β ότι, επειδή η σύμβαση εργασίας μεταξύ Β και Ε είναι αορίστου χρόνου, έχει δικαίωμα ο Β να την καταγγείλει εγγράφως με ταυτόχρονη καταβολή στον Ε ενός ποσού αποζημίωσης που προβλέπει ο νόμος και υπολογίζεται με βάση τον χρόνο των έως την καταγγελία υπηρεσιών του Ε στην επιχείρηση του Β.


Ερωτάται:

α) Αν υποτεθεί ότι από τους 50 εργαζομένους στο εργοστάσιο του Β οι 30 επιθυμούν να συστήσουν σωματείο, έχουν αυτοί, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΑΚ, ευχέρεια να προβούν στην εν λόγω σύσταση και αν ναι, τι πρέπει να πράξουν για να συσταθεί το σωματείο;

β) Συνιστά η αναγνωριζόμενη στον νόμο δυνατότητα να καταγγείλει, κατά τα ανωτέρω, ο Β τη σύμβαση εργασίας με τον Ε, δικαίωμά του Β και, αν ναι, τι είδους δικαίωμα και πώς ασκείται αυτό;

γ) Συνιστά η κατά τα ως άνω (υπό β) άσκηση της καταγγελίας εκ μέρους του Β δικαιοπραξία και, αν ναι, τι είδους δικαιοπραξία; Πρόκειται ειδικότερα για σύμβαση ή για μονομερή δικαιοπραξία; Διευκρινίστε με την απάντησή σας και αν η δικαιοπραξία αυτή θα είναι, υπό τα δεδομένα του θέματος έγκυρη ή άκυρη και γιατί (με βάση ποιες διατάξεις του ΑΚ);

ΘΕΜΑ 3ο

Ο εργολάβος οικοδομών Ε ανέλαβε συμβατικά την υποχρέωση έναντι του οικοπεδούχου Κ, κυρίου ενός οικοδομήσιμου οικοπέδου στην Αθήνα, να ανεγείρει σε αυτό πολυκατοικία και να πληρωθεί για το έργο του αυτό με την είσπραξη του τιμήματος από την πώληση σε τρίτους ορισμένου αριθμού διαμερισμάτων και καταστημάτων από την πολυκατοικία, τα οποία προσδιόρισαν επακριβώς στη μεταξύ τους σύμβαση οι Κ και Ε και τα οποία ανέλαβε συμβατικά την υποχρέωση ο Κ να μεταβιβάσει λόγω πωλήσεως στους υποδεικνυόμενους από τον Ε τρίτους αγοραστές μετά την αποπεράτωσή σων οικοδομικών εργασιών του τελευταίου.


Ερωτάται:

α) Σε ποιες από τις ακόλουθες κατηγορίες συμβάσεων υπάγεται η μεταξύ Κ και Ε σύμβαση έργου, (σύμβαση εργολαβίας) η οποία ορίζεται από τον νομοθέτη του ΑΚ στο άρθρο 681 και η οποία συνήφθη πριν από την έναρξη των οικοδομικών εργασιών (στις υποσχετικές ή στις εκποιητικές, στις ετεροβαρείς ή στις αμφοτεροβαρείς, στις χαριστικές ή στις επαχθείς, στις συναινετικές ή στις παραδοτικές);

β) Για την πώληση και τη μεταβίβαση των αναφερόμενων στο θέμα διαμερισμάτων και καταστημάτων στους υποδεικνυόμενους από τον Ε τρίτους αγοραστές, μπορεί ο Κ να παράσχει πληρεξουσιότητα στον Ε; Αν ναι, ερωτάται περαιτέρω: αα) αν πρέπει η πληρεξουσιότητα αυτή (λαβαίνοντας υπόψη σας και τις ΑΚ 1033 και 369) να περιβληθεί ορισμένο τύπο και ββ) αν μπορεί η εν λόγω πληρεξουσιότητα, υπό τα δεδομένα του θέματος να είναι αμετάκλητη

γ) Με βάση το γράμμα της προαναφερόμενης  (υπό β) διάταξης του άρθρου 1033 ΑΚ, είναι η περιγραφόμενη στην εν λόγω διάταξη σύμβαση αιτιώδης ή αναιτιώδης; Διευκρινίστε με την απάντησή σας και την πρακτική σημασία του χαρακτηρισμού που καλείσθε να δώσετε στην ως άνω μεταβιβαστική σύμβαση.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------


Φεβρουάριος 2009:

ΘΕΜΑ 1ο:

O Δ, διαχειριστής της εταιρίας Ε σύμφωνα με το νόμο και το καταστατικό της, αναθέτει εγγράφως στον υπάλληλό της Α, Διευθυντή Προσωπικού αυτής (της Ε), να καταγγείλει νομίμως (ύστερα από καταβολή και της νόμιμης αποζημίωσης) σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου που συνδέει την Ε, ως εργοδότρια, με τον Β που ανήκει στο εργατικό δυναμικό της επιχείρησης.


Ερωτάται:

1. Συνιστά η αναφερόμενη στο θέμα καταγγελία δικαιοπραξία και, αν ναι, τι είδους δικαιοπραξία (μονομερή δικαιοπραξία ή σύμβαση); Διευκρινίστε επίσης με την απάντηση σας σε ποιο χρονικό σημείο θεωρείται αυτή καταρτισμένη.


2. Ασκείται με την αναγραφόμενη στο θέμα καταγγελία κάποιο δικαίωμα και, αν ναι διευκρινίστε α) για τι είδους (δηλαδή ποιας κατηγορίας) δικαίωμα πρόκειται και β) υπό ποια ιδιότητα ασκεί το δικαίωμα αυτό ο Α (του οργάνου του νομικού προσώπου ή του πληρεξουσίου της).


3. Αν υποτεθεί ότι ο Β ζήτησε από τον Α να του επιδείξει το έγγραφο με το οποίο του παρέσχε εξουσία καταγγελίας της σύμβασης ο Δ και αυτός δεν του το επέδειξε, τι δικαίωμα έχει ο Β κατά του Δ (δυνάμει ποιας διατάξεως) και με ποια έννομη συνέπεια;


ΘΕΜΑ 2ο:

Ο εργολάβος Ε ανέλαβε την ανέγερση πολυκατοικίας σε οικόπεδο του Κ. Ως αμοιβή συμφωνήθηκε η μεταβίβαση στον Ε από τον Κ της κυριότητας επί ορισμένων διαμερισμάτων και καταστημάτων της πολυκατοικίας, τα οποία αναγράφηκαν επακριβώς στο εργολαβικό συμβόλαιο, ή (εναλλακτικά) το τίμημα από την πώληση των εν λόγω διαμερισμάτων και καταστημάτων σε τρίτους ενδιαφερόμενους αγοραστές, τους οποίους θα υπεδείκνυε στον Κ ο Ε, ο οποίος και θα εισέπραττε απευθείας το τίμημα από αυτούς. Με το ίδιο συμβόλαιο παραχωρήθηκε επίσης στον Κ ανέκκλητη πληρεξουσιότητα να καταρτίζει, μετά την περάτωση του έργου, τις αναφερθείσες πωλήσεις και μεταβιβάσεις προς τους τρίτους ενδιαφερόμενους αγοραστές ο ίδιος ο Ε στο όνομα του Κ. Παρασχέθηκε μάλιστα από τον Κ στον Ε εξουσία ακόμα και να αυτοσυμβάλλεται για την κτήση από αυτόν τον ίδιο (τον Ε), αν το επιθυμούσε, της κυριότητας κάποιων από τα εν λόγω διαμερίσματα.


Ερωτάται:

1. Η μεταξύ των Κ και Ε σύμβαση έργου (την οποία ρυθμίζουν τα άρθρα 681 ΑΚ) είναι σύμβαση ενοχική ή εμπράγματη, υποσχετική ή εκποιητική;

2. Αν υποτεθεί ότι ο τρίτος ενδιαφερόμενος αγοραστής Α επιθυμεί να συνάψει, όχι οριστική πώληση και μεταβίβαση, αλλά μόνο προσύμφωνο πωλήσεως, υπόκειται αυτό σε ορισμένο τύπο και, αν ναι, σε ποιον τύπο και δυνάμει ποιας διατάξεως του ΑΚ; (Κατά την απάντηση στο ερώτημα να λάβετε υπόψη σας και τα άρθρα 369 και 1033 ΑΚ)

3. Είναι έγκυροι οι αναφερόμενοι στο θέμα όροι α) για το ανέκκλητο της προς τον Ε πληρεξουσιότητας και β) για το δικαίωμα αυτοσύμβασης που αναγνωρίζεται στον Ε;

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ ΘΕΜΑΤΑ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------


Φεβρουάριος 2010: (Σειρά Α')

ΘΕΜΑ 1:

Το Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) του σωματείου Σ, κάνοντας χρήση σχετικού δικαιώματος του από το καταστατικό, αναθέτει στο μέλος του Μ να εξεύρει κατάλληλο χώρο για την εγκατάσταση των γραφείων του Σ και να διαπραγματευτεί τη μίσθωση του. Ο Μ διαπραγματεύεται με τον Κ, κύριο διαμερίσματος πολυκατοικίας, τη μίσθωση του διαμερίσματος. Μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων ο Μ παρακάλεσε τον Κ να αναμείνει 2 ημέρες, χωρίς να διαπραγματευτεί με άλλον τη μίσθωση, προκειμένου να υπογράφει το συμφωνητικό μίσθωσης. Όλως, όμως, αυθαιρέτως ο Μ δεν εμφανίστηκε  για να υπογράψει το συμφωνητικό. Ο Κ, εμπιστευόμενος τον Μ, είχε αποκρούσει στο ενδιάμεσο νεότερη πρόσφορα αλλού (του Χ) για τη μίσθωση του διαμερίσματος και υπέστη τελικά ζημία από τη συμπεριφορά αυτή του Μ, δεδομένου ότι το διαμέρισμα παρέμεινε ξενοίκιαστο επί τρεις μήνες, με αποτέλεσμα την αποστέρηση εσόδων που θα είχε ο Κ,  αν είχε εκμισθωθεί το διαμέρισμα του στον Χ.


Ερωτάται:

Α) Αποτελεί το Σ υποκείμενο δίκαιο και, αν ναι, ποια η νομική σημασία αυτού του χαρακτηρισμού;

Β) Ευθύνεται το Σ για τη ζημία του Κ;

Γ) Εάν ο Μ είχε προβεί στην υπογραφή του συμφωνητικού μίσθωσης, θα δέσμευε η σύμβαση αυτή το Σ;

Δ) Αποτελεί η μίσθωση σύμβαση ενοχική η εμπράγματη, υποσχετική η εκποιητική, επαχθή η χαριστική;

Ε) Αν ο Α, μέλος του ΔΣ του Σ, θελήσει να δωρίσει ένα ακίνητο του στο Σ προκειμένου αυτό να χρησιμοποιηθεί για την εγκατάσταση των γραφείων του Σ, δικαιούται ο Α να ψηφίσει στη συνεδρίαση του ΔΣ του Σ κατά τη λήψη τη απόφασης για την αποδοχή της εν λήγω δωρεάς η απαγορεύεται η συμμετοχή του στη σχετική ψηφοφορία;

----------------------------------------------------------------------------------------------------------


Φεβρουάριος 2010 (Σειρά Β')


Θέμα 1ο


Το  Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) του Σωματείου Σ κάνοντας χρήση σχετικού δικαιώματός του από το καταστατικό αναθέτει στο μέλος του Μ να εξεύρει κατάλληλο χώρο για την εγκατάσταση των γραφείων του Σ και να διαπραγματευθεί τη μίσθωσή του. Ο Μ διαπραγματεύεται με τον Κ, κύριο διαμερίσματος πολυκατοικίας, τη μίσθωση του διαμερίσματος. Μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων ο Μ παρακάλεσε τον Κ να αναμείνει δύο ημέρες, χωρίς να διαπραγματευθεί  με άλλον τη μίσθωση, προκειμένου να υπογραφεί το συμφωνητικό μίσθωσης. Όλως όμως αυθαιρέτως ο Μ δεν εμφανίσθηκε για να υπογράψει το συμφωνητικό. Ο Κ, εμπιστευόμενος τον Μ, είχε αποκρούσει στο ενδιάμεσο νεότερη προσφορά άλλου (του Χ) για τη μίσθωση του διαμερίσματος και υπέστη τελικά ζημία από τη συμπεριφορά αυτή του Μ, δεδομένου ότι το διαμέρισμα παρέμεινε ξενοίκιαστο επί τρεις μήνες, με αποτέλεσμα την αποστέρηση εσόδων που θα είχε ο Κ, αν είχε εκμισθωθεί το διαμέρισμά του στον Χ.
Ερωτάται

α) Αποτελεί το Σ υποκείμενο δικαίου και, αν ναι, ποια είναι η νομική σημασία αυτού του χαρακτηρισμού;

β) Ευθύνεται το Σ για τη ζημία του Κ;

γ) Εάν ο Μ είχε προβεί στην υπογραφή του συμφωνητικού μίσθωσης, θα δέσμευε η σύμβαση αυτή το Σ;

δ) Αποτελεί η μίσθωση  σύμβαση ενοχική ή εμπράγματη, υποσχετική ή εκποιητική, επαχθή ή χαριστική;

ε) Αν ο Α, μέλος του Δ.Σ. του Σ θελήσει να δωρίσει ένα ακίνητό του στο Σ προκειμένου αυτό να χρησιμοποιηθεί για την  εγκατάσταση των γραφείων του Σ, δικαιούται ο Α να ψηφίσει στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Σ κατά τη λήψη της απόφασης για την αποδοχή της εν λόγω δωρεάς ή απαγορεύεται η συμμετοχή του στη σχετική ψηφοφορία;
Θέμα 2ο

Ο διάσημος συλλέκτης έργων τέχνης Α την 1.11.2009 προτείνει στον άσημο ζωγράφο Ζ να αγοράσει από αυτόν τον πίνακά του με τίτλο «Εννέα μούσες» αντί τιμήματος 100.000 ευρώ, θέτει δε στον Ζ ως προθεσμία αποδοχής της πρότασής του την 1.12.2009. Την 15.11.2009 πεθαίνει ο Α, πράγμα που μαθαίνει αμέσως  ο Ζ και  με επιστολή του, που φθάνει στη διεύθυνση οικίας του Α αυθημερόν, αποδέχεται την πρόταση του Α. Ο Α κληρονομείται από τη σύζυγό του Σ.  
Ερωτάται:

α) Τι είναι η πρόταση, ποιες είναι οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε να είναι δεσμευτική μια πρόταση και σε τι διαφέρει η πρόταση από την πρόσκληση για υποβολή προτάσεως; 

β) Έχει καταρτισθεί η σύμβαση πωλήσεως του πίνακα και, αν ναι, πότε και μεταξύ ποιών προσώπων;

γ) Αν υποτεθεί ότι ο Α τον τελευταίο χρόνο της ζωής του έπασχε από προϊούσα γεροντική άνοια, η οποία τον εμπόδιζε να έχει την πνευματική διαύγεια που απαιτείται για να διενεργεί ακόμη και τις καθημερινές τρέχουσες συναλλαγές του, πράγμα ωστόσο που ο Ζ δεν μπορούσε να γνωρίζει, δεσμεύεται η Σ από την πρόταση του Α; Αν ναι, υπάρχει τρόπος αποδέσμευσης της Σ; Αν όχι, τότε επέρχονται κάποιες έννομες συνέπειες σε βάρος της;

δ) Αν υποτεθεί ότι εις βάρος του Ζ έχει εκδοθεί την 1.9.2009 δικαστική απόφαση, η οποία του απαγορεύει προσωρινά τη διάθεση κάθε περιουσιακού του στοιχείου ως την 1.6.2010, μπορεί ο Ζ να πωλήσει και να μεταβιβάσει εγκύρως την κυριότητα του πίνακα «Εννέα Μούσες» στην Σ;

Φεβρουάριος 2011 (Β’ Βάρδια):

ΘΕΜΑ 1

Ο Θ δωρίζει στον ανεψιό του Α ένα συλλεκτικό αυτοκίνητο με την απαγόρευση να το μεταβιβάσει

περαιτέρω σε τρίτον παρά μόνο στον πρωτότοκο γιο του Α, τον Γ, και στη συνέχεια του το παραδίνει.
Μετά από ένα έτος ο Α, ευρισκόμενος σε οικονομική ανάγκη πωλεί και μεταβιβάζει το αυτοκίνητο στον Β αντί τιμήματος 120.000 ευρώ.

1) Πόσες δικαιοπραξίες καταρτίστηκαν μεταξύ Α και Β και ποια είναι η ουσιώδης μεταξύ τους διαφορά;

2) Απαιτείται τύπος για τις δικαιοπραξίες που καταρτίστηκαν μεταξύ Θ και Α αφενός και Α και Β αφετέρου και ποια η συνέπεια αν, όπου αυτός απαιτείται, δεν τηρηθεί;

3) Είναι έγκυρη η απαγόρευση μεταβιβάσεως και ποιες συνέπειες  εχει ως προς τους Α και Β;

4) Αν ο Β εσφαλμένα θεώρησε ότι το συλλεκτικό αυτοκίνητο ήταν μοντέλο έτους 1948(μεγαλύτερης αξίας), ενώ στην πραγματικότητα ήταν μοντέλο έτους 1951( μικρότερης αξίας), μπορεί να αποδεσμευθεί από τη σύμβαση πώλησης και, αν ναι, πώς;

ΘΕΜΑ 2

Ο βιομήχανος Β είναι ιδιοκτήτης 100.000 μετοχών της ανώνυμης εταιρείας Π και σημαντικού χρηματικού ποσού που είναι κατατεθειμένο σε μεγάλη ελληνική τράπεζα. Ο Β συντάσσει ιδιόγραφη διαθήκη, στην οποία ορίζει ότι το σύνολο των μετοχών του καθώς και ποσό 2.000.000 ευρώ διαθέτει για να αποτελέσει την περιουσία ιδρύματος, που θα φέρει το όνομά του και θα έχει σκοπό την ενίσχυση φτωχών και άριστων φοιτητών της Νομικής Σχολής Αθηνών με υποτροφίες. Ορίζει επίσης ότι το ίδρυμα θα διοικείται από μέλη της οικογένειάς του, τα οποία κατονομάζει.


1) α: Είναι δυνατή η σύσταση ιδρύματος με διαθήκη; Με ποιό άλλο τρόπο θα μπορούσε ο Β να συστήσει το ίδρυμα που επιθυμούσε;

β: Πότε αποκτά νομική προσωπικότητα το ίδρυμα, υπό ποιες προϋποθέσεις, πότε και με ποιο τρόπο περιέρχεται σε αυτό η περιουσία που όρισε ο Β;

2) Εαν υποτεθεί ότι μετά τη σύνταξη της διαθήκης του, ο Β πωλεί και μεταβιβάζει όλες τις παραπάνω μετοχές του στα δύο του ανήψια, τον Κ και τον Χ, χωρίς όμως στην πραγματικότητα οι συμβαλλόμενοι να θέλουν τις μεταβιβάσεις αυτές και χωρίς να καταβληθεί το συμφωνηθέν τίμημα, αλλά θέλοντας (οι Κ και Χ) να συμπράξουν με τον Β, προκειμένου αυτός να αποφύγει τις πιέσεις του γιού του, για να του μεταβιβάσει τις μετοχές, απαντήστε εάν:

α: Ειναι έγκυρες οι δικαιοπραξίες αυτές ανάμεσα στον Β αφενός και τους Κ και Χ αφετέρου;

β: Δικαιούται σε αυτή την περίπτωση το νόμιμα συνεστημένο μετά το θάνατο του Β ίδρυμα να απαιτήσει τις μετοχές από τους Κ και Χ;

γ: Αν υποτεθεί ότι ο Κ πώλησε και μεταβίβασε τις μετοχές που είχε αποκτήσει από τον Β στον Δ, ο οποίος δεν γνώριζε τους λόγους που οδήγησαν τους Β και στην μεταβίβαση των μετοχών, τότε το νόμιμα συνεστημένο κατά τα ως άνω ίδρυμα θα είχε αξίωση κατά του Δ για τη μεταβίβαση σε αυτό των μετοχών;

 Επιλέξτε
ένα από τα δύο θέματα. Οι απαντήσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------


Νοέμβριος 2011:

ΘΕΜΑ 1ο

Ο Λ, κάτοικος Λάρισας, παρέχει με συμβολαιογραφικό έγγραφο εντολή και πληρεξουσιότητα στον δικηγόρο Δ να πουλήσει το πολυτελές διαμέρισμα που ο Λ έχει στην Αθήνα έναντι τιμήματος τουλάχιστον 500.000 ευρώ και να αγοράσει για τον Λ ένα ακίνητο στην Κρήτη. Ο Δ, αδυνατώντας να επιτύχει τόσο υψηλό τίμημα, πωλεί και μεταβιβάζει με συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο μεταγράφεται, το διαμέρισμα της Αθήνας έναντι 400.000 ευρώ στον Α. Ακολούθως μεταβαίνει στην Κρήτη, όπου ο Π τον πείθει ότι ένα παραλιακό ακίνητο εξυπηρετείται πολύ τακτικά από τοπική συγκοινωνία και ανήκει σε περιοχή που πρόκειται πολύ σύντομα να αξιοποιηθεί τουριστικά. Ο Δ αγοράζει με συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο μεταγράφεται, το ακίνητο από τον Π στο όνομα και για λογαριασμό του Λ.


Ερωτάται:

1. Ήταν απαραίτητη η παροχή της πληρεξουσιότητας με συμβολαιογραφικό έγγραφο; Είναι έγκυρη η δικαιοπραξία της πώλησης μεταξύ Δ και Α; Έχει ο Α δικαιώματα έναντι του Λ ή του Δ;


2. Εάν όσα υποσχέθηκε ο Π δεν είναι αληθή, τι δικαιώματα έχει ο Λ και με τι είδους αγωγή μπορεί να τα ασκήσει;


3. Εάν ο Λ, εν όψει των γεγονότων, αποστείλει στο δικηγορικό σύλλογο επιστολή στην οποία θα εγκαλεί τον Δ ως "εντελώς ανεπαρκή επαγγελματία" έχει ο Δ δικαιώματα; Τι θα μπορούσε να αντιτείνει ο Λ;


ΘΕΜΑ 2ο

Το Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου Σ εξουσιοδοτεί το μέλος του Α να πωλήσει και να μεταβιβάσει την κυριότητα ενός ακινήτου ιδιοκτησίας του (του Σ) στον Β. Κατά την υπογραφή της σύμβασης στο συμβολαιγραφείο της συμβολαιογράφου Γ, ο Α αφενός μεν τσακώθηκε με τη Δ, γραμματέα της Γ, την οποία και τραυμάτισε ελαφρά, αφετέρου αφήρεσε από το γραφείο της Γ, χωρίς να τον αντιληφθεί κανείς, ένα αγαλματίδιο σημαντικής αξίας.


Ερωτάται:

1.  α) Ευθύνεται το Σ, ο Α ή τόσο το Σ όσο και ο Α έναντι των Δ και Γ για τις ανωτέρω ενέργειες του Α;


β) Περιέχει η διάτακη του Αστικού Κώδικα που προβλέπει τη σχετική ευθύνη κανόνα αναγκαστικού ή ενδοτικού δικαίου και τι σημαίνει η διάκριση αυτή;


2.  Πώς χαρακτηρίζετε όρο στην ως άνω σύμβαση μεταβίβασης της κυριότηας του ακινήτου σύμφωνα με τον οποίο η κυριότητα του ακινήτου αυτού επανέρχεται αυτοδίκαια στο Σ αν δεν καταβληθεί έγκαιρα το υπόλοιπο του τιμήματος; Εξετάστε το κύρος ενός τέτοιου όρου.


(
Από τα δύο θέματα επιλέγετε το ένα. Επιτρέπεται η χρήση Αστικού Κώδικα.)

------------------------------------------------------------------------------------------


Φεβρουάριος 2012 (Σειρά Α΄):

Θέμα 1o:

Ο Α , ο οποίος έχει στην κυριότητά του ένα διαμέρισμα στην Αθήνα, έρχεται σε επαφή με τον Β, μέλος του πενταμελούς διοικητικού συμβουλίου, το οποίο εκπροσωπεί το σωματείο Σ, προκειμένου να εκμισθώσει ο Α στο Σ το εν λόγω ακίνητο για να στεγάσει το τελευταίο τα γραφεία του. Κατά τις διαπραγματεύσεις ο Α αποκρύπτει ότι το διαμέρισμα έχει σοβαρά ελαττώματα στις σωληνώσεις ύδρευσης και αποχέτευσης. Οι Α και Β συμφωνούν προφορικά τη σύμβαση μίσθωσης και επιφυλάσσονται να υπογράψουν έγγραφο αργότερα. Το Σ εγκαθίσταται στο διαμέρισμα και πληρώνει το πρώτο μίσθωμα στον Α. Όταν οι υπάλληλοι του Σ αντιλαμβάνονται ότι το διαμέρισμα έχει ελαττώματα ενημερώνουν το Δ.Σ. του Σ.


Ερωτάται:

1. Δεσμεύεται το σωματείο Σ από την ως άνω μίσθωση, αν ληφθεί υπόψη ότι το Σ εκπροσωπείτο κατά το καταστατικό του από το πενταμελές διοικητικό συμβούλιο;

2. Επηρεάζει το κύρος της μίσθωσης το γεγονός ότι είχε συμφωνηθεί πως θα υπογραφεί για αυτήν έγγραφο, το οποίο ουδέποτε υπεγράφη;

3. Αν υποτεθεί ότι είναι έγκυρη η μίσθωση, θεμελιώνεται ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις;

4. Αν υποτεθεί ότι είναι δεσμευτική για το σωματείο Σ η ως άνω μίσθωση, υπάρχει τρόπος να ανατραπεί αυτή και πώς συγκεκριμένα;

Θέμα 2ο:

Ο Π, πατέρας της μαθήτριας Μ, συμφωνεί με τον καθηγητή αγγλικών Κ να προσφέρει ο τελευταίος μαθήματα στην Μ έναντι ορισμένης μηνιαίως καταβαλλόμενης αμοιβής. Ο Π όμως, ενώ στην αρχή κατέβαλε κανονικά τη συμφωνημένη αμοιβή στον Κ, στη συνέχεια καθυστερεί, με συνέπεια ο Κ να παραμείνει απλήρωτος για τους τελευταίους πέντε μήνες. Ο Κ, στέλνει τότε στον Π επιστολή (όχληση) με την οποία του ζήτησε να καταβάλει άμεσα τα οφειλόμενα, αλλιώς του δήλωσε με έντονο ύφος ότι "θα τον πάει στο δικαστήριο".


Ερωτάται:

1. Τι είδους νομικά σημαντική πράξη συνιστά η αναφερόμενη στο θέμα "όχληση" και ποια είναι η νομική σημασία αυτού του χαρακτηρισμού;

2. Η δήλωση του Κ προς τον Π, ότι, αν δεν συμμορφωθεί με όσα του ζητεί με την επιστολή του, "θα τον πάει στο δικαστήριο", συνιστά απειλή;

3. Η αξίωση του Κ να ζητήσει από τον Π την αμοιβή του υπόκειται σε αποσβεστική προθεσμία ή σε παραγραφή και ποια η πρακτική σημασία του χαρακτηρισμού της εν λόγω προθεσμίας ως αποσβεστικής ή ως προθεσμίας παραγραφής;

4. Πώς αξιολογείτε τη συμπεριφορά του Κ, αν υποτεθεί ότι αυτός αγανακτισμένος επειδή ο Π δεν του καταβάλει την οφειλόμενη αμοιβή, τον αποκαλεί μπροστά στην Μ, "κοινό απατεώνα, που θέλει να του φάει τα λεφτά";

---------------------------------------------------------------------------------------------------


Φεβρουάριος 2012 (Σειρά Β΄):

ΘΕΜΑ 1o:

Στο καταστατικό του σωματείου Α υπάρχει όρος, σύμφωνα με τον οποίον το Διοικητικό Συμβούλιο του Α δικαιούται να αναθέτει σε μέλη του την κατάρτιση συμβάσεων πώλησης και μεταβίβασης των ακινήτων του Α. Το ΔΣ ανέθεσε στον Π, μέλος του ΔΣ, να πωλήσει και να μεταβιβάσει την κυριότητα οικοπέδου του Α. Ο Π υπέγραψε την 1.12.2011 με τον Ε προσύμφωνο με ιδιωτικό έγγραφο, με το οποίο τα μέρη δεσμεύθηκαν αμφιμερώς να καταρτίσουν μέχρι την 1.2.2012 την οριστική σύμβαση πώλησης και μεταβίβασης της κυριότητας του οικοπέδου έναντι 150.000 ευρώ, επειδή ο Ε σκόπευε να πορισθεί το τίμημα από προϊόν δανείου. Ο Ε αποτάθηκε την 2.12.2011 στην Τράπεζα Τ, η οποία διενήργησε έλεγχο με πολιτικό μηχανικό για να εξακριβώσει την αρτιότητα του οικοπέδου και χρέωσε τον Ε 1.300 ευρώ για τον διενεργηθέντα έλεγχο. Ακολούθως ο Π την 15.1.2012 υπέγραψε με τον Σ συμβόλαιο πώλησης και μεταβίβασης της κυριότητας του οικοπέδου έναντι τιμήματος 175.000 ευρώ.


Ερωτάται:

1. Με ποια ιδιότητα υπέγραψε ο Π την 1.12.2011 το προσύμφωνο με τον Ε; Τι είναι το προσύμφωνο πώλησης και μεταβίβασης κυριότητας και μεταξύ ποιων καταρτίσθηκε; 

2. Απέκτησε ο Σ με το προαναφερθέν συμβόλαιο πώλησης και μεταβίβασης την κυριότητα του οικοπέδου; 

3. Έχει ο Ε και αν ναι, κατά ποίου αξίωση αποζημίωσης και με βάση ποιες διατάξεις; 

ΘΕΜΑ 2ο:

Το 1993 ο 17-χρονος Π, ο οποίος έχει συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο από τον 20χρονο Κ να πωλήσει και μεταβιβάσει ένα οικόπεδο του τελευταίου συμφωνεί για λογαριασμό του Κ την πώληση και μεταβίβαση του εν λόγω οικοπέδου προς τον Α. Ο Α εξοφλεί προς τον Π το τίμημα και αρχίζει να χτίζει στο οικόπεδο πολυώροφη οικοδομή, η οποί ολοκληρώνεται το 2000. Στις 5.1.2012 ο Α εκμισθώνει το ισόγειο της οικοδομής προς τον Μ για να το χρησιμοποιήσει ως κατάστημα και συμφωνούν ότι η μίσθωση θα ξεκινήσει την 1.7.2012, υπό την προϋπόθεση ότι ο Μ θα έχει μέχρι τότε εξασφαλίσει την αντιπροσωπεία ενός οίκου του εξωτερικού, προϊόντα του οποίου προτίθεται να πωλεί στο κατάστημα.


Ερωτάται

1. Πόσες και τι είδους δικαιοπραξίες καταρτίσθηκαν για το οικόπεδο μεταξύ ποίων; Είναι αυτές έγκυρες;

2. Eάν παραλλάσσοντας το ιστορικό, στην πώληση και μεταβίβαση του οικοπέδου δεν προβαίνει ο Π αλλά ο ίδιος ο Κ το 1990, μπορεί ο Κ να ζητήσει το 2009 από τον Α την απόδοση του οικοπέδου; Μπορεί ο Α να αντιτείνει κάτι, αν ο Κ, παρά τις συχνές επισκέψεις του στην περιοχή και τη γνωριμία του με τον Α ουδεμία αντίρρηση έφερε για την ανέγερση της οικοδομής; 

3. Μεταβάλλεται η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα, εάν ο Κ ζητήσει από τον Α την απόδοση του οικοπέδου σήμερα;

4. Πώς χαρακτηρίζεται ο όρος που έχουν θέσει ο Α και ο Μ στη μισθωτική σύμβαση; Τι συμβαίνει εάν την 1.7.2012 ο Μ δεν έχει εν τέλει εξασφαλίσει την αντιπροσωπεία;

----------------------------------------------------------------------------------------------------------- 



Σεπτέμβριος 2012:
Θέμα 1ο:
Η 17-χρονη Α εκμισθώνει στο ίδρυμα Ι για τη στέγαση των γραφείων του ένα κεντρικό ακίνητο που κληρονόμησε από το θείο της. Το μισθωτήριο συμβόλαιο υπέγραψαν η Α αυτοπροσώπως και ο Δ, δικηγόρος του Ι, ο οποίος ενήργησε στο όνομα και για λογαριασμό του Ι, σύμφωνα με σχετική απόφαση της Διοίκησης του Ι.
Ερωτάται:
1. α. Υπό ποιά ιδιότητα σε σχέση με το Ι ενήργησε ο Δ κατά την κατάρτιση της μίσθωσης;
1. β. Αν ο Δ είχε προβεί στην κατάρτιση της μίσθωσης, χωρίς να έχει λάβει η Διοίκηση του Ι σχετική απόφαση, το γεγονός αυτό θα επιδρούσε στο κύρος της μίσθωσης;
2. Έχει το Ι δίκιο ισχυριζόμενο ότι δεν το δεσμεύει η πιο πάνω μίσθωση ως άκυρη λόγω δικαιοπρακτικής ανικανότητας του Α;
3. α. Αν δεχθούμε ότι η Α ήταν δικαιοπρακτικά ικανή να μισθώσει το ακίνητό της, ευσταθεί η αγωγή που άσκησε η Α, με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί άκυρη η μίσθωση του ακινήτου της, επειδή το συμφωνηθέν ευτελές μίσθωμα ήταν σε προφανή δυσαναλογία από το σύνηθες για την περιοχή, αφού ο Δ έπεισε εύκολα την άπειρη στις σχετικές συναλλαγές Α ότι η μισθωτική αξία των ακινήτων της περιοχής ήταν δήθεν πολύ χαμηλή; Έχει σημασία για την απάντησή σας ότι ο Δ και όχι η διοίκηση του Ι έπεισε την Α για τη δήθεν πολύ χαμηλή μισθωτική αξία των ακινήτων της περιοχής;
3. β. Θα μπορούσε η Α αντί της αναγνώρισης της ακυρότητας να ζητήσει την ακύρωση της μίσθωσης για τον ως άνω λόγο;
Θέμα 2ο:
Ο Π όφειλε στο δικηγόρο Δ, που τον εκπροσώπησε σε διάφορες δικαστικές υποθέσεις, αμοιβή ύψους 5.000€, η οποία κατέστη ληξιπρόθεσμη και απαιτητή στις 2.03.2006. Ο Δ, ελέγχοντας τα αρχεία του, διαπίστωσε ότι ο Π δεν είχε εξοφλήσει ακόμα το χρέος του και για το λόγο αυτό του απηύθυνε στις 16.12.2011 επιστολή, με την οποία ζητούσε να τακτοποιήσει την οφειλή του. Ο Π έστειλε στον Δ απαντητική επιστολή με ημερομηνία 20.12.2011, παρακαλώντας τον να αναμείνει λίγο ακόμη για την εξόφληση, διότι λόγω της κρίσης βρισκόταν σε δεινή οικονομική κατάσταση, ευελπιστούσε όμως ότι μέχρι το Μάρτιο η κατάσταση θα βελτιωνόταν και ότι θα μπορούσε να εξοφλήσει. Επειδή ο Μάρτιος πέρασε χωρίς ο Π να εξοφλήσει, στις 10.04.2012 ο Δ άσκησε αγωγή κατά του Π, την οποία ο Π αντέκρουσε με τον ισχυρισμό ότι η αξίωση του Δ παραγράφηκε.
Ερωτάται:
1. Θα ευδοκιμήσει η ένσταση του Π;
2. Θα διέφερε η απάντησή σας, εάν ο Δ είχε αποστείλει την επιστολή στις 2.02.2012 και ο Π είχε απαντήσει στις 6.02.2012;
3. Εάν ο Π δεν απαντήσει στην από 2.02.2012 επιστολή αλλά προτιμήσει να εξοφλήσει, καλώς κατέβαλε;
Αναλυτικές Απαντήσεις στο 2o Θέμα (από τον Παναγιώτη Τσιάλα):
1.  Η αξίωση του Δ για δικηγορική αμοιβή υπόκειται σε βραχεία 5-ετή παραγραφή, διότι εμπίπτει στον αριθμό 11 του άρθρου ΑΚ 250. Ως προς τις αξιώσεις του άρθρου αυτού, σημείο έναρξης της προθεσμίας παραγραφής είναι το τέλος του έτους, εντός του οποίου θα συντελούνταν η έναρξή τους κατά τις ΑΚ 252 και ΑΚ 251 (ΑΚ 253). Σύμφωνα με το πρακτικό, η αξίωση του Δ κατέστη ληξιπρόθεσμη και απαιτητή (γεννημένη και δικαστικά επιδιώξιμη – ΑΚ 251) στις 02.03.2006. Επίσης με βάση τα δεδομένα του πρακτικού μπορεί εύλογα να υποτεθεί ότι η όχληση (= προειδοποίηση) του Π από τον Δ ήταν δυνατή εντός του έτους 2006, αν όχι εντός του μήνα Μαρτίου. Επομένως, με συνδυασμένη εφαρμογή των ΑΚ 253, ΑΚ 252, ΑΚ 251 και ΑΚ 250 αρ.11 η προθεσμία βραχείας παραγραφής της αξίωσης του Δ ξεκινά με την λήξη του έτους 2006, δηλαδή ξεκινά την 01.01.2007 και διαρκεί πέντε έτη. Περαιτέρω με βάση τις διατάξεις για τον υπολογισμό του χρόνου, προθεσμία που έχει προσδιοριστεί σε χρόνια λήγει μόλις περάσει η αντίστοιχη ημερομηνία του τελευταίου χρόνου (ΑΚ 243 §3). Η προθεσμία παραγραφής της αξίωσης του Δ είναι προσδιορισμένη σε χρόνια (ΑΚ 250 – πέντε έτη), άρα η εν λόγω προθεσμία λήγει μόλις περάσει η 01.01.2012 (στις 02.01.2012 η αξίωση του Δ είναι παραγραμμένη).
Με βάση την πιο πάνω ανάπτυξη, η ανατρεπτική ένσταση παραγραφής που προβάλλει ο Π θα πρέπει σε πρώτο επίπεδο να ευδοκιμήσει. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δε συμβαίνει, διότι στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα μεσολάβησε διακοπτικό της παραγραφής γεγονός. Πιο συγκεκριμένα στις 16.12.2011 ο Δ απέστειλε στον Π επιστολή με την οποία ζητούσε την εξυπηρέτηση του χρέους του. Η επιστολή αυτή επιτελεί ρόλο οχλήσεως (οιονεί δικαιοπραξία – ανακοίνωση βουλήσεως). Κατά διασταλτική ερμηνεία του γράμματος της ΑΚ 261 εδ. α΄ως έγερση της αγωγής , η οποία διακόπτει την παραγραφή  της ασκούμενης απαίτησης, εννοείται και κάθε επιθετική διαδικαστική πράξη, η οποία ανοίγει δίκη.  Η όχληση δεν εμπίπτει στο διεσταλμένο γράμμα της ΑΚ 261 εδ. α’, διότι δεν αποτελεί  διαδικαστική πράξη (δεν είναι εισαγωγικό δίκης δικόγραφο), κατά τούτο η άσκησή της δεν διακόπτει την παραγραφή. Ωστόσο, στην επιστολή του Δ ο Π απάντησε με νεότερη επιστολή στις 20.12.2011. Στην επιστολή του αυτή ζητούσε μικρή παράταση χρόνου για να εξυπηρετήσει το χρέος του προς τον Δ. Η δήλωσή αυτή ισοδυναμεί με αναγνώριση της αξίωσης του Δ από τον υπόχρεο Π, και ως τέτοια διακόπτει την παραγραφή της αναγνωριζόμενης αξίωσης (ΑΚ 260 – η επιστολή του Π δεν είναι απλώς μια εξώδικη ομολογία αλλά δικαιοπρακτική δήλωση αναγνωρίσεως). Η διακοπή επήλθε στις 20.12.2011, υπό τον όρο ότι η δήλωση αναγνώρισης του Π περιήλθε στη σφαίρα λήψης του Δ την συγκεκριμένη ημερομηνία (ΑΚ 167 – θεωρία λήψης). Συνέπεια της διακοπής της παραγραφής είναι ότι ο χρόνος που διανύθηκε έως τις 20.12.2011 δεν υπολογίζεται και μάλιστα αρχίζει να τρέχει νέα προθεσμία παραγραφής της αξίωσης του Δ (ΑΚ 270 παρ.1). Ειδικά για τις περιπτώσεις βραχείας παραγραφής του άρθρου ΑΚ 250 η νέα παραγραφή αρχίζει μόλις λήξει το έτος μέσα στο οποίο περατώθηκε η διακοπή (ΑΚ 270 §2 σε συνδυασμό με ΑΚ 250 αρ.11), δηλαδή τρέχει από τη 1.1.2012 (αφού η διακοπή περατώθηκε με την λήψη της επιστολής από τον Δ) και διαρκεί πέντε χρόνια. Εξ άλλου, η νέα αυτή προθεσμία παραγραφής, διεκόπη εκ νέου στις 10.04.2012 (= ημέρα κατά την οποία εγέρθηκε η αγωγή από τον Δ - ΑΚ 261 εδ.α) και από την επομένη του διακοπτικού γεγονότος άρχισε να τρέχει νέα πενταετής παραγραφή της αξίωσης (ΑΚ 241).
Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, η προθεσμία παραγραφής της αξίωσης του Δ δεν έχει παραγραφεί γι’ αυτό και ο Δ μπορεί να αποκρούσει την ένσταση παραγραφής του Π, αρκεί να προτείνει (και να αποδείξει) την αντένσταση διακοπής της παραγραφής, λόγω αναγνώρισης. Εξυπακούεται ότι για να ευδοκιμήσει η αντένσταση του Δ και να απορριφθεί ως αβάσιμη η ένσταση παραγραφής του Π θα πρέπει επιπροσθέτως να μην έχει παραγραφεί εν επιδικία η αξίωση του Δ (βλ. ΑΚ 261 εδ.β).
2. Με βάση την απάντηση που δώσαμε στο πρώτο ερώτημα μπορούμε να παρατηρήσουμε τα εξής: Στο πρώτο παράδειγμα, η ένσταση παραγραφής που πρότεινε ο Π δεν ευδοκίμησε, διότι η αξίωση του Δ για δικηγορική αμοιβή ουδέποτε συμπληρώθηκε (εξ αιτίας της διακοπής της επί δύο φορές). Ωστόσο, με βάση τα παραλλαγμένα δεδομένα του δεύτερου ερωτήματος, η παραγραφή της αξίωσης του Δ έχει παραγραφεί στις 02.01.2012, αφού κατά το χρόνο που μεσολάβησε ως τη συμπλήρωση της προθεσμίας παραγραφής δε μεσολάβησε κάποιο διακοπτικό αυτής γεγονός (ούτε επιστολή αναγνώρισης της αξίωσης ούτε έγερση της αγωγής). Πώς θα μπορούσε, λοιπόν, να μην έχει παραγραφεί η αξίωση του Δ;
Κατ’ αρχάς, είναι σαφές ότι η αγωγή που εγείρεται μετά την παραγραφή της αξίωσης δεν είναι ικανή να επανεκκινήσει την προθεσμία παραγραφής της. Ωστόσο, μήπως η αναγνώριση της παραγραμμένης αξίωσης είναι ικανή να την αναβιώσει και μαζί να αναβιώσει και την προθεσμία παραγραφής της; Από τη συνδυασμένη εφαρμογή των ΑΚ 260 και ΑΚ 272 §2 εδ.β προκύπτει ότι δεν αρκεί μια οποιαδήποτε αναγνώριση της παραγραμμένης αξίωσης για να οδηγήσει στην αναβίωσή της, αλλά θα πρέπει αυτή να είναι έγγραφη και συμβατική. Η απαντητική επιστολή που απέστειλε ο Π στις  06.02.2012 συνιστά ιδιωτικό έγγραφο κατά την έννοια του νόμου. Πιο συγκεκριμένα, η επιστολή του Π είναι ένα γραπτό κείμενο, που περιέχει τη δικαιοπρακτική δήλωση βουλήσεως του Π (= δήλωση αναγνωρίσεως της αξίωσης του Δ) και φέρει την ιδιόχειρη υπογραφή του (βλ. ΑΚ 160 §1). Εκτός από έγγραφη, η αναγνώριση της αξίωσης του Δ από τον Π είναι και συμβατική, διότι προφανώς ο Δ αποδέχτηκε την δήλωση βουλήσεως του Π (αυτό μπορούμε να το συμπεράνουμε από το γεγονός ότι ο ίδιος ο Δ ζήτησε από τον Π να του καταβάλει το χρέος, επομένως και ο ίδιος ο Δ δέχεται την ύπαρξή του). Έτσι, μεταξύ του Δ και του Π συνήφθη μια νέα σύμβαση, η σύμβαση της αφηρημένης αναγνώρισης χρέους (ΑΚ  873) για την οποία τηρήθηκε ο έγγραφος συστατικός τύπος. Το κύρος αυτής της σύμβασης δεν θίγεται από το γεγονός ότι ο Π ενδεχομένως αγνοούσε την παραγραφή της απαίτησης που αναγνώρισε εγγράφως (ΑΚ 272 §2 εδ.β). Με την κατάρτιση της σύμβασης αφηρημένης αναγνώρισης χρέους η αξίωση του Δ αναβιώνει (μάλιστα, ο Δ θα αξιώσει από τον Π το οφειλόμενο ποσό με βάση τις ΑΚ 873 επ. και όχι με βάση τις διατάξεις για την έμμισθη εντολή)  και μαζί της τρέχει και νέα προθεσμία παραγραφής.
Σύμφωνα με την παραπάνω ανάπτυξη, η ένσταση παραγραφής που προβάλλει ο Π θα απορριφθεί.
3. Με κατάλληλη προσαρμογή των προηγούμενών μας απαντήσεων στα παραλλαγμένα δεδομένα του τρίτου ερωτήματος, διαπιστώνουμε ότι η παραγραφή της αξίωσης του Δ συμπληρώθηκε κανονικά με το πέρας της 01.02.2012, χωρίς να διακοπεί για κάποιον λόγο και χωρίς να αναβιώσει μεταγενεστέρως η αξίωση και η παραγραφή της λόγω έγγραφης συμβατικής αναγνώρισής της. Μάλιστα, αγνοώντας την παραγραφή της εναντίον του απαίτησης, ο υπόχρεος Π κατέβαλε στο Δ.
Εάν αναδιατυπώναμε το τρίτο υποερώτημα, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα στο νομικά κρίσιμο ζήτημα, θα το διαμορφώναμε ως εξής: «Μπορεί εκείνος που κατέβαλε ένα χρέος, αγνοώντας την παραγραφή του, να το αναζητήσει στη συνέχεια με βάση τις διατάξεις ΑΚ 904 επ. για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό;».  Η απάντηση είναι ότι η παραγραμμένη αξίωση παράγει φυσική ή ατελή ενοχή. Αυτό σημαίνει ότι ο δανειστής της δεν μπορεί να επιδιώξει δικαστικά την ικανοποίησή της, διότι θα βρεθεί αντιμέτωπος με την ανατρεπτική ένσταση της παραγραφής, την οποία θα προτείνει ο υπόχρεος (ΑΚ 272 §1 – δικαίωμα άρνησης της παροχής). Ατελής ενοχή, όμως, σημαίνει επίσης ότι σε περίπτωση που ο οφειλέτης της την εκπληρώσει, θεωρείται ότι καλώς την εκπλήρωσε, δηλαδή δεν δικαιούται να αναζητήσει ό, τι κατέβαλε, ως αδικαιολογήτως καταβληθέν. Έτσι, λοιπόν, και στην παραγραμμένη αξίωση, ο οφειλέτης της Π καλώς κατέβαλε στον Δ, ακόμα και αν αγνοούσε την παραγραφή της αξίωσης, ως εκ τούτου δεν μπορεί να αναζητήσει το καταβληθέν ποσό με βάση τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό (ΑΚ 272 §2 εδ. α - θεμελίωση της νόμιμης αιτίας κτήσεως του πλουτισμού από τον Δ).

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ιανουάριος 2013 (Α' Σειρά):

Θέμα 1ο:

Ο Α, άνεργος αποφασίζει να πουλήσει το σπίτι του στο ½ της αγοραίας αξίας του, προκειμένου να βιοποριστεί. Έτσι, προσυμφωνεί με συμβολαιογραφικό έγγραφο, την 1.1.2012 με τον Β, ο οποίος ψάχνει ακίνητα σε τιμή ευκαιρίας, να του πωλήσει και μεταβιβάσει το σπίτι, αξίας 100.000 €, αντί του ποσού 50.000 € μετρητοίς. Στο προσύμφωνο ορίζεται ότι το οριστικό συμβόλαιο θα υπογραφεί την 31.1.2013. Επίσης, ο Α, για να εξοικονομήσει πόρους, θυμάται ότι ο φίλος του –Γ- του οφείλει από ένα άτοκο δάνειο που του είχε δώσει προ 15ετίας ποσό 5.000.000 δρχ (€ 14.673,50) και μολονότι ο Α μέχρι σήμερα ποτέ δεν είχε οχλήσει σχετικά τον Γ αποφασίζει σήμερα να ζητήσει την επιστροφή του. Ο Γ αρνείται.

Ερωτάται:

Α) είναι έγκυρο το προσύμφωνο;

Β) αν ο Α απουσιάζει την 31.01.2013 στο εξωτερικό και θέλει να παράσχει πληρεξουσιότητα στον δικηγόρο Π να καταρτίσει ο τελευταίος το οριστικό συμβόλαιο στο όνομα και για λογαριασμό του Α, πως μπορεί να παρασχεθεί η πληρεξουσιότητα αυτή;

Γ) θα μπορούσε να αμυνθεί ο Γ κατά της αγωγής του Α για επιστροφή του δανείου; Αν είχαν περάσει 22 χρόνια από την χορήγηση του δανείου τι θα μπορούσε να αντιτάξει ο Γ;
Θέμα 2ο:

Ο πρόεδρος (Π) του φιλανθρωπικού σωματείου Σ αναλαμβάνει, μετά από ομόφωνη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της 20.10.2010, να επενδύσει τις οικονομίες του Σ ύψους 100.000 € σε χρυσές λίρες. Έτσι ο Π απευθύνεται στο υπερσύγχρονο κατάστημα «Goldfinger Αγοραί- Πωλήσεις Χρυσού – Est. 1929» που βρίσκεται στη γειτονιά του και συζητεί με τον καταστηματάρχη Κ το ενδεχόμενο να αγοράσει το Σ, αντί του ως άνω ποσού, 400 χρυσές λίρες, δεδομένου ότι μία χρυσή λίρα της συγκεκριμένης κοπής που προτείνει ο Κ αξίζει τουλάχιστον 250 €. Επίσης ο Κ δηλώνει στον Π ότι η προμήθεια του για τη συναλλαγή αυτή ανέρχεται σε 1000 €. Με βάση τα ανωτέρω, ο Π αναλαμβάνει από τον τραπεζικό λογαριασμό του Σ 101.000 € και αγοράζει και παραλαμβάνει, την 30.11.2010, από τον Κ τις 400 χρυσές λίρες, καταβάλλοντας το τίμημα και την προμήθεια. Στις αρχές Δεκεμβρίου 2012 ο Π αποφασίζει ενόψει ανόδου της τιμής του χρυσού να ρευστοποιήσει τις χρυσές λίρες, για να χρησιμοποιήσει το ποσό για τους σκοπούς του Σ. Το ως άνω κατάστημα του Κ έχει κλείσει, ο Κ έχει συνταξιοδοτηθεί. Έτσι προσκομίζει τις λίρες στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου όμως διαπιστώνεται ότι οι συγκεκριμένες λίρες είναι ελλιποβαρείς σε χρυσό κατά 50% τουλάχιστον και ότι η αξία τους δεν υπερβαίνει τις 60.000 €. Το γεγονός αυτό «κυκλοφορεί» ταχύτατα μεταξύ των μελών του Σ και η τοπική εφημερίδα «Κήρυξ» δημοσιεύει σχετικό άρθρο του εκδότη Ε με τίτλο: «Απατεώνες ή ανίδεοι στη διοίκηση; Τι σημασία έχει; Το ταμείο του φιλανθρωπικού σωματείου μας έκανε φτερά!», και υπότιτλο: «Αντί για τους φτωχούς, το σωματείο μας υποστηρίζει τους χρυσοθήρες». Στο άρθρο στηλιτεύεται με βαρύτατες εκφράσεις η συμπεριφορά του Π (και η κατάληξη των χρημάτων του Σ)

Ερωτάται:

Α) καταρτίσθηκε σύμβαση μεταξύ Σ και Κ ή μεταξύ Π και Κ;

Β) έχει το Σ ή ο Π αξιώσεις κατά του Κ; Τι θα μπορούσε  ενδεχομένως να αντιτάξει ο Κ;

Γ) έχει και τι είδους αξιώσεις ο Π ή το Σ κατά του Ε;

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ιανουάριος 2013 (Β' Σειρά):
Θέμα 1ο:

Ο Α, μόνιμος κάτοικος Καναδά αναθέτει στο μεσίτη Μ, που δραστηριοποιείται στην αγορά ακίνητων στις Κυκλάδες, να ανεύρει για τον Α οικόπεδο προς αγορά στην Πάρο και παραχωρεί σε αυτόν (Μ) συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο, με το οποίο του παρέχει την εξουσία να καταρτίσει στο όνομα και για λογαριασμό του Α σύμβαση αγοράς και μεταβίβασης της κυριότητας οποιουδήποτε οικόπεδου στην Πάρο. Ο Μ, ο οποίος γνωρίζει από προσωπική εκμυστήρευση του ξενοδοχειακού επιχειρηματία Ξ σε αυτόν (Μ) ότι ο Ξ βρίσκεται σε μόνιμη και γενική αδυναμία πλήρωσης των ληξιπροθέσμων οφειλών του από δάνειο που έλαβε από την τράπεζα Τ, συνάπτει, εκπροσωπώντας τον Α, με τον Ξ την 28.1.2013 συμβόλαιο πώλησης και μεταβίβασης της κυριότητας οικόπεδου του Ξ προς τον Α, το οποίο μεταγράφει αυθημερόν. Στο συμβόλαιο συμφωνείται : α) ως τίμημα το 1/3 της πραγματικής αγοραίας άξιας του οικόπεδου και β) ότι το τίμημα θα είναι καταβλητέο προσωπικά από τον Α την 1.8.2013, οπότε και ο Α θα μεταβεί στην Πάρο, άλλως σε περίπτωση μη καταβολής του η κυριότητα του οικόπεδου θα επιστρέφει στον Ξ.


Ερωτάται :

1) Ήταν απαραίτητο το πληρεξούσιο του Α προς τον Μ να περιβληθεί το συμβολαιογραφικό τύπο και αν ναι, γιατί;

2) Πως χαρακτηρίζεται νομικά ο υπό β) Όρος και ποια δικαιοπραξία αφορά;

3) Απέκτησε ο Α την κυριότητα του οικόπεδου την 28.01.2013;

4) Αν υποτεθεί ότι ο Δ, διευθυντής του τοπικού υποκαταστήματος της Τ στην Πάρο, αποκαλύπτει στους πελάτες της Τ την αδυναμία πληρωμής των ληξιπροθέσμων οφειλών του Ξ, την οποία γνωρίζει λόγω της διευθυντικής του θέσης στην Τ, και τους αποτρέπει από οποιαδήποτε συναλλαγή με τον Ξ, έχει ο Ξ και κατά ποιου και τι είδους αξιώσεις;

Θέμα 2ο:

Δεκαεννέα ενήλικες εργαζόμενοι στη βιοτεχνία «Χ ΕΠΕ» καθώς και ο 17χροονος Α ο οποίος επίσης εργάζεται νομίμως στη βιοτεχνία «Χ ΕΠΕ» αποφασίζουν να συστήσουν σωματείο, το οποίο θα τους εκπροσωπεί στα εργασιακά τους ζητήματα. Κατά τις διαβουλεύσεις για τη σύσταση του σωματείου, ο Β προτείνει στους συναδέλφους του να αποφύγουν να εγγραφεί ως μέλος του σωματείου ο συνάδελφος του Γ, διότι «είναι ανόητος και εντελώς άχρηστος στη δουλειά του, ούτε θα μπορεί να προσφέρει τίποτε στο σωματείο».


Ερωτάται:

1) Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για τη σύσταση σωματείου; Από ποτέ αποκτά αυτό νομική προσωπικότητα και ποια η σημασία της κτήσης της εν λόγω προσωπικότητας;

2) Σε περίπτωση που υπάρχει και άλλο σωματείο που εκπροσωπεί τους εργαζόμενος στην εν λόγω βιοτεχνία εμποδίζει αυτό τη σύσταση του εν λόγω σωματείο;

3) Μπορεί να συσταθεί εγκύρως σωματείο με τη συμμετοχή του Α;

4) Ποιο δικαίωμα προσβάλλεται από τους ως άνω χαρακτηρισμούς του Β και σε ποια κατηγορία δικαιωμάτων υπάγεται αυτό; Απορρέουν κάποιες αξιώσεις από το εν λογω δικαίωμα κατά του Β;

5) Σε τι διαφέρει η έννοια του δικαιώματος από αυτή της αξίωσης;

Επιτρέπεται η χρήση ασχολίαστου ΑΚ. Καλή επιτυχία!


Δεν υπάρχουν σχόλια: