Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

Τι απέγινε η φοιτητική αριστερά; (Το ερώτημα που πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας)

Ανακοίνωση του ΑΡΔΙΝ

Το παρακάτω αποτελεί μια τοποθέτηση του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα εντός ΕΑΑΚ. Προφανώς και τα τελευταία περιστατικά μπορεί να μην είναι μοναδικά, να μην αποτελούν κάποια ειδική εξαίρεση, ακριβώς όμως το ότι δεν είναι εξαίρεση στον κανόνα αλλά και το γεγονός ότι απέκτησαν μια ορισμένη δημοσιότητα μας οδηγούν στις παρακάτω σκέψεις.

1. Σκοπός μας δεν είναι να επέμβουμε στα εσωτερικά ζητήματα των ΕΑΑΚ. Θεωρούμε όμως ότι παύουν τέτοια ζητήματα να είναι εσωτερικά, ότι ξεφεύγουν από τα στενά όρια της εσωτερικής συζήτησης ή «αντιπαράθεσης» όταν: πρώτον, πρακτικές μεταξύ αριστερών δυνάμεων, που παραπέμπουν σε συγκρούσεις οπαδικών στρατών, διαμορφώνουν αντίληψη και συνείδηση στον κόσμο για το τι είναι η αριστερά. Βγάζουν την εικόνα ότι η αριστερά σήμερα είναι κάτι απόλυτα αποκρουστικό, περιθωριακό και εξωγήινο, που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τα προβλήματα της νεολαίας και των φοιτητών. Είναι πρακτικές που επιτείνουν ακόμη περισσότερο την διάλυση, τον εκφυλισμό και την αναξιοπιστία της αριστεράς. Δεύτερον, γίνεται «εξαγωγή» των όποιων αντιπαραθέσεων πάνω στους φοιτητικούς συλλόγους. Μήπως είναι
προβληματικό το κατέβασμα δύο(!) ξεχωριστών πανό Φοιτητικών Συλλόγων, που στοιχειωδώς μπορούσαν να συνεννοηθούν μεταξύ τους, στην πορεία για τα πανεπιστημιακά συγγράμματα στην Αθήνα; Πανό με τα ίδια συνθήματα στην ουσία τους, διακριτικά διαχωρισμένα, ανάλογα με το ποια οργάνωση έχει το πάνω χέρι στην τάδε σχολή εντός ΕΑΑΚ, λόγω του χουλιγκανισμού στη Θεσσαλονίκη. Φυσικά δεν θα μας πείραζε αν αυτό ερχόταν απλά σε αντίθεση με την αντίληψη περί «ανεξαρτησίας» των σχημάτων των ΕΑΑΚ. Μας ενδιαφέρει από τη στιγμή που κυριαρχεί αυτή η αντίληψη ιδιοκτησίας του κινήματος και των φοιτητικών συλλόγων, η αντίληψη ότι ο καθένας μπορεί να σέρνει την υπογραφή κατά το δοκούν αριστερά-δεξιά. Αλήθεια, που διαφέρει αυτή η στενή κομματική λογική από την αντίστοιχη συμπεριφορά της ΚΝΕ, με τις κινητοποιήσεις-παρελάσεις του κόμματος; Πού μπορεί να συμβάλει αυτή η αντίληψη στην ανασυγκρότηση των διαδικασιών των συλλόγων μας;

2. Πραγματικά δεν μας αφορά, ούτε μπορούμε να διεξάγουμε εξέταση για το ποιος έφταιγε περισσότερο, ποιος άρχισε πρώτος το ξύλο κλπ. Δεν μπορούμε να πάρουμε στα σοβαρά αυτή την κατάσταση εντός ΕΑΑΚ. Και όχι γιατί, η νεολαία ασφυκτιά και η αριστερά αγρόν αγοράζει. Αυτό θα ήταν τουλάχιστον, μια πολιτική κριτική. Τα ενδο-αριστερά ρινγκ με ρόπαλα, καδρόνια και κράνη δεν έχουν καμιά σχέση με την αριστερή πολιτική. Και επειδή, στην Ελλάδα «ό,τι δηλώσεις είσαι», το θέμα δεν είναι, αν η τάδε οργάνωση και τα τάδε σχήματα των ΕΑΑΚ πανελλαδικά δηλώνουν απερίφραστα ότι καταδικάζουν το τάδε περιστατικό. Γιατί αν το modus vivendi επιτρέπει να είσαι ενάντια στην βία προς τους συναγωνιστές σου φραστικά, αλλά χουλιγκάνος πρακτικά, κάπου υπάρχει πρόβλημα. Όπως υπάρχει μεγάλο πρόβλημα αν θεωρείται πλέον νόμιμο, να πέφτει καμιά ψιλή, να βγαίνουν κάποιες καταδικαστικές ανακοινώσεις, και η ζωή να συνεχίζεται με φόντο την κοινή ιστορική πορεία στην καλύτερη, ή την κοινή εκλογική καταγραφή στην χειρότερη.

3. Υπάρχει ή όχι ανοχή σε μια «σκληρή» φυσιογνωμία, «ματσό», μάγκικες συμπεριφορές που αναπαράγονται με τα χρόνια; Έχουν ή όχι διαπαιδαγωγηθεί γενεές «συνδικαλιστών» που σφάζουν στο πόδι τον κάθε λογής αντίπαλο; Έχουν ή όχι κυριαρχήσει στις γραμμές της αριστεράς, αντιλήψεις και συμπεριφορές που προσιδιάζουν σε νεοφιλελεύθερες ιδεολογίες; Από πότε είναι επαναστατικό και αριστερό η στάση σου αντί να στρατεύει νέους αγωνιστές να τους στέλνει στα σπίτια τους στην καλύτερη ή στο νοσοκομείο στην χειρότερη; Οφείλουμε να ανοίξουμε αυτή την συζήτηση, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί και συνεπείς με αυτά που διακηρύσσουμε.

4. Προεκλογικά, τον Μάιο του 2017 είχαμε δημοσιεύσει μια ανακοίνωση με τίτλο «Τι απέγινε η φοιτητική αριστερά;». Δυστυχώς, η επιβεβαίωση αυτής της τοποθέτησής μας είναι τραγικά επίκαιρη, με τους ξυλοδαρμούς μεταξύ συναγωνιστών να είναι το πιο τρανταχτό μέτρο της αποτυχίας μας. Δύναμη της αριστεράς δεν είναι τα κράνη, οι αλυσίδες και τα κάθε λογής φονικά όπλα. Δύναμη της αριστεράς είναι η νεολαία και ο λαός. Αυτούς και μόνο αυτούς πρέπει να υπηρετεί. Από την πλευρά μας επιμένουμε ότι χρειάζεται άλλη φοιτητική αριστερά για να αλλάξει η κατάσταση στο φοιτητικό κίνημα. Αριστερά που δε θα νομίζει ότι ζει εποχές νίκης τύπου ’06-’07, μα θα αντιλαμβάνεται ότι παρεμβαίνει σε μια γενιά που καθορίζεται σήμερα από το περιβάλλον της κρίσης και της μνημονιακής κοινωνίας, σε υλικό και ιδεολογικό επίπεδο. Που θα προωθεί αιτήματα και στόχους που αφορούν όλους τους νέους γύρω από την έλλειψη εργασιακής προοπτικής, την ανεργία, τη μετανάστευη. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά οικοδομώντας μια σύγχρονη φοιτητική αριστερά η οποία έχει κάποια έστω βασικά αντισώματα στην δεξιά νεοφιλελεύθερη κουλτούρα.

5. Για να είμαστε καθαροί, καταδικάζουμε τα τελευταία περιστατικά βίας εντός ΕΑΑΚ, που τείνουν να γίνουν κανονικότητα. Καλούμε τις υγιείς δυνάμεις της κοινής λογικής εντός ΕΑΑΚ να υπερβούν εαυτόν και να αποδείξουν την χρησιμότητά τους βάζοντας τον εαυτό τους στην υπηρεσία του φοιτητικού κινήματος. Για μια αριστερή παρέμβαση που θα είναι αποτελεσματική, θα συγκροτεί και θα συγκρατεί δυνάμεις, θα προσπαθεί να αποδείξει την χρησιμότητά της, θα προσπαθεί καθημερινά να αντισταθεί στην διάλυση του φοιτητικού συνδικαλισμού.

Δεν υπάρχουν σχόλια: