λευτεριά στο χύμα τσίπουρο - ο φασισμός του ΟΟΣΑ δεν θα περάσει!
Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

Μένουμε Ευρώπη, είμαστε Ευρώπη. Του Σταύρου Μπακόλα

   Ιούνιος 1976, ελληνικό κοινοβούλιο. Ο πρωθυπουργός σηκώνεται και με στόμφο δηλώνει χτυπώντας το ξύλο του βήματος σπασμωδικά: «Ανήκομεν εις την Δύσιν». Φυσικά η δήλωση αυτή δεν ήταν τυχαία. Η τελειομανία του Καραμανλή δεν του επέτρεπε να μιλάει με λόγια του αέρα. Η αφετηρία της διαπιστωτικής αυτής φράσης βρίσκεται στο Παρίσι κατά την διάρκεια της αυτοεξορίας του Καραμανλή, εκεί όπου ο πολιτικός μελετούσε για χρόνια αρχαία ελληνική φιλοσοφία, κυρίως Αριστοτέλη, προτού επιστρέψει στην Ελλάδα, μετά την πτώση της χούντας. Γιατί είχε σημασία αυτή η φιλοσοφική ανασκόπηση δια αναδρομής; Σίγουρα όχι τόσο για την επιβεβαίωση ότι ύψιστα ιδανικά όπως ο ανθρωποκεντρισμός, η δημοκρατία, η ατομική ελευθερία, η αλληλεγγύη κι η ειρήνη των λαών δια του εμπορίου έχουν ως γενέτειρα την Αρχαία Ελλάδα, όσο κυρίως για την ανακάλυψη ότι καθολικός διάδοχος
και φιλόδοξος συνεχιστής των παραπάνω ιδεών είναι η Ευρώπη του Διαφωτισμού και της Αναγέννησης, ο κοινωνιολογικός ακρογωνιαίος λίθος του σύγχρονου κόσμου. Η Δύση!
   Η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να το αμφισβητεί επανειλημμένα και με πρόκληση που γεννά οργή. Σε μια εικονική διαπραγμάτευση, αξιοποιεί τον ελάχιστο χρόνο της για να κάνει εξάσκηση στις παρτίδες πόκερ. Η στάση της φανερώνει ηχηρά ότι επιθυμεί μια Ευρώπη σαν την Ελλάδα, όχι μια Ελλάδα σαν την Ευρώπη. Φαντάζεται μια Ελλάδα μακριά από την ιδεολογική και αξιακή της οικογένεια. Μια Ελλάδα χωρίς Δύση, μια Δύση χωρίς Ελλάδα. Αλλά γιατί η σκοτούρα; Τι είναι δα η Δύση, που να με ενδιαφέρει το διαζύγιο μαζί της;
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ δημοκρατία. Ένα πολιτειακό πλέγμα αποφάσεων στο όνομα του Λαού, για τον Λαό, από τον Λαό.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ατομικά δικαιώματα. Ένα «μάτσο» αυταπόδεικτες αλήθειες ανθρωποκεντρισμού όπως η ζωή, η τυφλή σε διακρίσεις αγάπη, η πίστη ή μη σε κάτι άλλο μέσα ή έξω από αυτόν τον κόσμο ή σε τίποτε, που δεν εξαρτώνται από την βούληση της εκάστοτε πλειοψηφίας που προσπαθεί να δημιουργήσει ήθη κι έθιμα συμπεριφορών στις οποίες δεν συναίνεσαν όλοι.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ σεβασμός στην διαφορετικότητα. Πίστη στο ότι είμαστε όλοι ίσοι αλλά όχι ίδιοι. Γι’ αυτό κι οι μειοψηφίες προστατεύονται, έτσι ώστε κάποια μέρα ίσως καταστούν πλειοψηφία.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ισότητα ευκαιριών, όχι ισότητα αποτελεσμάτων. Με άλλα λόγια αξιοκρατία, όχι ισοπέδωση.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ πίστη στους θεσμούς, στο κράτους δικαίου. Όλες οι διαφορές θα λύνονται με νομικά εκ των προτέρων προβλεπόμενες πολιτειακές αντιδράσεις. Όχι με βία βεντέτας, όχι με κρατική αυθαιρεσία.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ πίστη στο ρητό «Η εξουσία διαφθείρει. Η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα». Λαός και κράτος δεν ταυτίζονται. Συνδιαλέγονται στις επαρκείς αναλογίες.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ αφοσίωση στην πρωτοβουλία του ατόμου. Στην αστείρευτη πηγή έμπνευσης του κάθε πολίτη να καθορίσει γεγονότα και να δαμάσει καταστάσεις.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ίση μεταχείριση ίσων πραγμάτων, όμοια μεταχείριση όμοιων, ανόμοια ανόμοιων. Αυτό ο Αριστοτέλης το ονομάζει Δικαιοσύνη.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ λογική της μετριοπάθειας, της αριστοτελικής μεσότητας. Δεν υπάρχουν λάθος και σωστές απόψεις. Μόνο ελλιπείς, ακραίες και μετριοπαθείς.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ελεύθερη οικονομία. Ο πλούτος ενός ανθρώπου εξαρτάται από την προσφορά του στην κοινωνία, η οποία τον χρηματοδοτεί δια της «αγοράς». Άπαξ και αποκτηθεί ο πλούτος αυτός νομότυπα, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να τον αφαιρέσει, ούτε κράτος, ούτε ιδιώτης.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ είναι γνώση της ετυμολογίας της αρχαίας ελληνικής λέξης «απαλλάττω»: 1) κάνω εμπόριο 2) ανταλλάσω πολιτισμό 3) προοδεύω.
ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ αισιόδοξος ρεαλισμός: αυτός ο κόσμος δεν θα τελειοποιηθεί ποτέ, αλλά πάντα θα βελτιώνεται.
Τέλος, ΔΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ. Αποδοχή ότι οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται. Όχι γιατί το λέει ο νόμος, αλλά διότι το επιτάσσει το κοινωνικό συμβόλαιο. Το πρώτο άτυπο συμβόλαιο της ανθρωπότητας, όταν ο άνθρωπος διαπίστωσε πως για να ξεφύγει από την καθημερινή του πάλη να καλύψει βασικές βιοτικές ανάγκες, έχει ανάγκη από όλους και του είναι όλοι απαραίτητοι. ΠΡΕΠΕΙ να τους εμπιστευθεί. Κι αυτοί το ίδιο. Αλλιώς θα χαθούν…
Το πιο σκληρό πράγμα που κρύβει η ανάμνηση της φράσης του Κ. Καραμανλή σήμερα είναι η διαπίστωση ότι το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι πως κάποιοι «Άλλοι», «επιτήδειοι άνθρωποι» πάνε να την αλλάξουν. Το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι ότι η ίδια ξέχασε ποια είναι. Και εμείς θα της το θυμίσουμε…

ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΙΟΥΝΙΟΥ 19:30 ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ, ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΕΥΡΩΠΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: