Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ (10 εγχώριες+ bonus 1 ευρωπαϊκή+1 παγκόσμια). Του Θωμά Ψήμμα

Ο δεκάλογος των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, κατά την ταπεινή μου γνώμη, για να μπει ένα φρένο σε αυτό το ολέθριο κράμα νεοφιλελεύθερου και κρατικοδίαιτου παρασιτισμού στο εσωτερικό της χώρας μας και το κυριότερο, να μπουν και πάλι στο προσκήνιο η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο...

1) Επανέλεγχος και επαναξιολόγηση όλων των αδειών λειτουργίας μέσων μαζικής ενημέρωσης και μεταχείριση των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων ως δημόσιας περιουσίας (με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, αφενός μπαίνει ένα τέλος στην αδιαφάνεια της μιντιακής και εργολαβικής ολιγαρχίας κι αφετέρου κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα για την ελευθεροτυπία και την ελευθερία έκφρασης ως θεμελιωδών αξιών κάθε σύγχρονου δημοκρατικού κράτους δικαίου)... Αναδιοργάνωση εν λειτουργία (και όχι με το φασιστικό “μαύρο”) μιας πραγματικά δημόσιας, ανεξάρτητης, πολυφωνικής ραδιοτηλεόρασης χωρίς τα σκανδαλώδη προνόμια και την αδιαφάνεια της παλιάς ΕΡΤ, αλλά και χωρίς την αισθητική ΥΕΝΕΔ της τωρινής ΝΕΡΙΤ.

2) Πλήρης χωρισμός Εκκλησίας-κράτους με απάλειψη της προβληματικής πρόβλεψης για επικρατούσα θρησκεία σε μελλοντική συνταγματική αναθεώρηση, Θρησκειολογία (αντί για κατήχηση) στα σχολεία, ανάληψη του κόστους πληρωμής των ιερέων από τον εργοδότη τους (Εκκλησία) με εθελοντική συνεισφορά των πιστών και μεταχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας όπως κάθε άλλου φορολογούμενου νομικού προσώπου. Ταυτόχρονα, θρησκευτική ουδετερότητα του κοσμικού κράτους, άρα ελευθερία θρησκευτικής συνείδησης (το να πιστεύει κανείς ή να μην πιστεύει κάτι) και λατρείας για τους πιστούς κάθε θρησκείας.


3) Έμπρακτη εφαρμογή του άρθρου 4 παρ. 5 του Συντάγματος για αναλογική φορολογική δικαιοσύνη ("ο καθένας συνεισφέρει στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις του"). Συνεπώς αντί για έμμεση φορολόγηση επί αντικειμένων, ανύπαρκτων αντικειμενικών αξιών, ανύπαρκτης περιουσίας κι όχι επί εισοδήματος (ΕΝΦΙΑ, χαράτσι κ.τ.λ.), σταθερό φορολογικό σύστημα με προοδευτικούς συντελεστές. Εξάλλου, ο μείζων στόχος κάθε φορολογικού συστήματος πριν την κυριαρχία της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας, ήταν, είναι και θα είναι η αναδιανομή του πλούτου και η παροχή ίσων ευκαιριών σε κάθε μέλος του κοινωνικού συνόλου και όχι η άνευ όρων μεγέθυνση των οικονομικών δεικτών με προνόμια υπέρ ιδιωτικών επενδύσεων. Τέρμα στις φοροαπαλλαγές των ολιγαρχών του πλούτου (εφοπλιστές, Εκκλησία κ.ο.κ.). Χρηματικές ποινές για όσους διαπράττουν εκτεταμένη φορδιαφυγή (π.χ. καταβολή αντιτίμου για την απόλαυση δημόσιων, δωρεάν αγαθών, όπως η υγεία, η παιδεία) αντί για πρόβλεψη ανεφάρμοστων κυρώσεων χωρίς κανένα αντίκρυσμα, όπως ο εγκλεισμός σε σωφρονιστικό κατάστημα. Επίσης, στο πλαίσιο της άμεσης φορολογίας, κρίνεται απαραίτητη η κατάργηση όλων των έμμεσων φόρων υπέρ τρίτων, μέσω των οποίων συντηρούνται δημόσιοι οργανισμοί-φαντάσματα, προπύργια του πελατειακού κράτους, ενώ ταυτόχρονα η κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων θα επιφέρει αναπόδραστα μείωση των τιμών των προϊόντων. Το κυριότερο πρόβλημα της χώρας δεν είναι οι μισθοί Κροατίας, οι οποίοι ενδεχομένως ανταποκρίνονται στο χρεοκοπημένο παραγωγικό μοντέλο της χώρας (άρα είναι αφελής και χωρίς αντίκρυσμα μια πρόβλεψη για κατώτατο μισθό 751 ετών με ένα άρθρο), αλλά οι τιμές Βρυξελλών σε είδη βασικής ανάγκης.

4) Σε επίπεδο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προστασία όλων των μειονοτικών ομάδων του πληθυσμού με τον προσήκοντα τρόπο. Των Μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης με ίση θρησκευτική μεταχείριση και με ίσες ευκαιρίες συμμετοχής στην εκπαιδευτική και κοινωνική ζωή (και όχι με υπέρμετρη μοριοδότηση στις Πανελλήνιες εξετάσεις). Των μεταναστών με κατάργηση του Δουβλίνο 3, το οποίο μετατρέπει χώρες της Ε.Ε. σε αποθήκες ανθρώπινων ψυχών, με ενσωμάτωση (και όχι με Αμυγδαλέζες), με minimum την επαναφορά του νόμου Ραγκούση για την ιθαγένεια σε παιδιά μεταναστών, σε μετανάστες δεύτερης γενιάς (ο οποίος δυστυχώς καταργήθηκε με εντολή Σαμαρά), με ποσόστωση στην κατανομή τους εντός των κρατών-μελών της Ε.Ε. (και όχι με εγκλωβισμό τους στις χώρες εισδοχής), με ευρωπαϊκά σύνορα μεν , με διαφωτιστικούς ανοιχτούς ορίζοντες δε (και όχι με αναδίπλωση στους φράχτες των εθνών-κρατών), με άρνηση συμμετοχής στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ (ναι στην ανθρωπιστική βοήθεια των λαών, όχι στον επεκτατικό μεγαλοιδεατισμό της Δύσης) που καταδικάζουν λαούς και περιοχές της οικουμένης σε μεγαλύτερη φτώχεια και δυστυχία και μετατρέπουν τη μετανάστευση σε μόνη λύση... Των ομοφυλόφιλων με επέκταση του συμφώνου συμβίωσης, αναγνώριση του δικαιώματος γάμου και παιδοθεσίας (εξάλλου το κύριο εννοιολογικό γνώρισμα του γάμου δεν είναι το φύλο, αλλά η συνδρομή του corpus και του animus με τον significant one, τον άνθρωπο που διάλεξες να αξίζει στη ζωή σου)... Των ατόμων με ειδικές ανάγκες με προσβασιμότητα σε όλους τους χώρους και τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής (σε ένα αληθινό κοινωνικό κράτος, η πολιτική υπέρ των αναπήρων δεν περιλαμβάνει επιδόματα σε τυφλούς που δεν υπάρχουν, αλλά εξασφάλιση ίσων ευκαιριών για να αναπτύξουν τις κλίσεις και τις δεξιότητές τους, όπως στο τυφλό παιδί που δεν του επιτράπηκε η παρακολούθηση μαθημάτων στο τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ)...
5) Κατοχύρωση της απλής και ανόθευτης αναλογικής ως του μοναδικού εκλογικού συστήματος που ανταποκρίνεται στη συνταγματική απαίτηση για αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και στην κοινωνική απαίτηση για επίτευξη των μεγαλύτερων δυνατών συναινέσεων μεταξύ των πολιτικών κομμάτων...
6) Προώθηση εναλλακτινών μορφών οικονομικής δραστηριότητας που υπερβαίνουν το χρεοκοπημένο δίπολο (δημόσιος-ιδιωτικός τομέας) και βάζουν την κοινωνία των πολιτών-παραγωγών σε ρόλο οδηγού. Κίνητρα για επέκταση των αλληλέγγυων δομών του κινήματος χωρίς μεσάζοντες ("κίνημα της πατάτας", "Θες γάλα" κ.ο.κ."). Συμμετοχική διοίκηση επιχειρήσεων (διαβούλευση εργοδοτών-εργαζομένων) και κίνητρα για επανεκκίνηση της παραγωγικής λειτουργίας με εργατικό έλεγχο σε χρεοκοπημένες επιχειρήσεις δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα (π.χ. αυτοδιαχειριζόμενο μοντέλο της ΒΙΟΜΕ). Το δίπολο περιβάλλον-οικονομική ελευθερία είναι ψευδεπίγραφο, άρα η προώθηση της βιώσιμης, αειφόρου ανάπτυξης (μπορεί να γίνει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση και για την αποανάπτυξη ως χρέος των σύγχρονων γενιών απέναντι στις επόμενες) είναι αναγκαίος όρος πραγμάτωσης του ενδο- και δια- γενεακού χρέους κοινωνικής αλληλεγγύης (άρθρο 25 παρ. 4 Συντ.). Ενίσχυση του θεσμικού και ουσιαστικού ρόλου της τοπικής αυτοδιοίκησης, των συμβουλίων γειτονιάς, κάλυψη των πάγιων αναγκών των δήμων με ίδιους πόρους που θα προέρχονται από την ανεξάρτητη, αποκεντρωμένη δράση τους.
7) Κατάργηση της υποχρεωτικότητας των ασφαλιστικών εισφορών που αφορούν τη συνταξιοδότηση ή οικοδόμηση ενός ανταποδοτικού ασφαλιστικού συστήματος που δεν τιμωρεί όσους πλήρωσαν για μια ολόκληρη ζωή και επιβραβεύει τους συνταξιούχους 15ετίας, αλλά αποδίδει στον καθένα όσα πλήρωσε και του δίνει τη δυνατότητα να ελέγχει ανά πάσα στιγμή που πάνε τα χρήματά του, χωρίς να επιβαρύνονται υπέρμετρα οι φορολογούμενοι για να κρατάνε με τεχνητή αναπνοή (πολλά δις ευρώ κάθε χρόνο κρατική ενίσχυση) στη ζωή (αυξημένες εισφορές, πενιχρές συντάξεις) ένα χρεοκοπημένο ασφαλιστικό σύστημα.
8) Εφαρμογή εκείνων των μνημονιακών μέτρων που δεν σχετίζονται με το μονεταριστικό δόγμα της λιτότητας, αλλά συνιστούν μέτρα διόρθωσης κακώς κειμένων της ελληνικής δημόσιας διοίκησης που έπρεπε να έχουμε κάνει από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους (ουσιαστική αξιολόγηση δομών και προσώπων και όχι αυτή την καρικατούρα με αναβίωση του επιθεωρητή του κομματικού σωλήνα που έφερε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, ανάρτηση στη Διαύγεια όλων των εγκυκλίων, αποφάσεων που αφορούν την προκήρυξη θέσης, τον προϋπολογισμό των Υπουργείων, των κρατικών δαπανών και γενικά κάθε μέτρου που επηρεάζει τη ζωή έστω και ενός πολίτη, ΑΣΕΠ παντού και κατάργηση θέσεων μετακλητών υπαλλήλων-κομματικών φερεφόνων της εκάστοτε κυβέρνησης, ηλεκτρονική πρόσβαση του πολίτη σε όλα τα δεδομένα που τον αφορούν αντί για τη σημερινή αντιπαραγωγική, χρονοβόρα, γραφειοκρατική αγκύλωση)...
9) Μεταρρύθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο (στόχοι για κάθε βαθμίδα, π.χ. στο νηπιαγωγείο η αρμονική συνύπαρξη της γνώσης με το παιχνίδι, στο δημοτικό η κοινωνικοποίηση του παιδιού, στο γυμνάσιο η καλλιέργεια των κλίσεών του, στο λύκειο η ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας, στο πανεπιστήμιο η διαμόρφωση ενός homo politicus έτοιμου να σταθεί με αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια σε μια ανταγωνιστική αγορά εργασίας). Αποσύνδεση του Λυκείου από το Πανεπιστήμιο (ελέυθερη πρόσβαση και επιλογή των εισακτέων από τα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. της χώρας). Μείωση του αριθμού εισακτέων και ενίσχυση του ρόλου και του κύρους της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, προκειμένου να ξεριζωθεί η άκρως ανταγωνιστική και αντιπαιδαγωγική αντίληψη των γονέων, οι οποίοι επιβάλλουν δικά τους απωθημένα στο παιδί και θεωρούν ότι όλοι πρέπει να γίνουν γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, καθηγητές και γεννούν αποφοίτους σχολών χωρίς ζήτηση με πτυχία-διαβατήρια ανεργίας. Μετατροπή της Σχολής Αστυνομικών σε Α.Ε.Ι. ενταγμένο στις ανθρωπιστικές επιστήμες, με έμφαση στην Ψυχολογία των μαζών, την Κοινωνιολογία κ.ο.κ. και όχι σε εθνικιστικές, αλυτρωτικές κορώνες που σπέρνουν το μίσος και το διχασμό. Ασφάλεια στο πανεπιστήμιο (αστυνόμευση, πάταξη της παραβατικότητας) χωρίς να καταργείται η ουσία του ασύλου (ακαδημαϊκή ελευθερία και δράση φοιτητικών συλλόγων). Αποκομματοποίηση, αλλά ταυτόχρονα πολιτικοποίηση των φοιτητών. Σίτιση, στέγαση, περίθαλψη και δωρεάν συγγράμματα για όλους τους μαθητές και φοιτητές, κουπόνια για αγορά βιβλίων, παρακολούθηση ταινιών και παραστάσεων σε μαθητές και καθηγητές, υλοποίηση όλων των αναγκαίων υλικών και θεσμικών όρων για την πραγμάτωση της ακαδημαϊκής ελυθερίας και του δημόσιου αγαθού της παιδείας.
10) Ανάγκη για εκτεταμένη συνταγματική αναθέωρηση (π.χ. κατάργηση άρθρου 3 που προβλέπει ατυχώς την ύπαρξη επικρατούσας θρησκείας, σε αντίφαση με το άρθρο 13 που αναγνωρίζει ρητά την θρησκευτική ελευθερία για όλους τους πολίτες, πρόβλεψη ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος προκειμένου να αντιμετωπίζεται εν τη γενέσει της κάθε ανθρωπιστική κρίση, σύνδεση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών με κριτήρια αξιολόγησης και παραγωγικότητας, αλλαγή του τρόπου εκλογής, άμεσα από το λαό, και ενίσχυση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας, ουσιαστικός και όχι καθαρά τυπικός έλεγχος της κοινοβουλευτικής δράσης, απάλειψη της ατυχούς πρόβλεψης για καταχρηστική άσκηση συνταγματικού δικαιώματος, η οποία οδήγησε στο να ανάγεται το δημόσιο συμφέρον σε ρήτρα περιορισμού κάθε ατομικής ελευθερίας και πολιτικού δικαιώματος την εποχή της κρίσης, κατάργηση του άρθρου 48 περί αναστολής συνταγματικών δικαιωμάτων σε περίπτωση πολιορκίας ή έκτακτης ανάγκης που αφήνει ανοιχτή χαραμάδα για επανάληψη της τραγωδίας της Βαϊμάρης σε μια εποχή μάλιστα που οι νεοναζί φλερτάρουν με την τρίτη θέση στις επικείμενες εκλογές, αναθέωρηση των διατάξεων για βουλευτική ασυλία, ποινική ευθύνη υπουργών και ειδικής δωσιδικίας για διαφορές που εμπλέκεται δικαστικός λειτουργός, ώστε να πάψουν οι τρεις εξουσίες να αλληλοδιαπλέκονται και να αντιμετωπίζουν τον εαυτό τους ως παιδιά ενός ανώτερου θεού σε σχέση με τους λοιπούς πολίτες κ.ο.κ.). Σε ηθικό, μη δεσμευτικό αλλά καθ' όλα ουσιαστικό επίπεδο, οικοδόμηση σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολίτη-κράτους, η οποία ξεκινάει από τις εκλογές (ανάγκη για συμφωνία προγραμματικών δεσμεύσεων-μετεκλογικών έργων, επιλογή της προσφυγής στην κάλπη και όχι της αποχής) και διαχέεται σε όλη την τετραετία (τέρμα στο ρουσφέτι, στην ανοχή από τους πολλούς της μεγάλης διαφθορά των λίγων, ώστε να έχουν και οι πολλοί την ευκαιρία τους να συμμετέχουν σε σαφώς μικρότερο βαθμό στη διαφθορά, συμμετοχή του πολίτη κάθε μέρα στον παλμό των εξελίξεων, από τη διαδήλωση μέχρι την κουβέντα στο καφενείο ή τη συμμετοχή στην ανοιχτή, διαδικτυακή διακύβέρνηση, στα δημοψηφίσματα ή στα τοπικά συμβούλια). Αποστάσεις από την ιδιοτέλεια του κρατικίστικου, συντεχνιακού και του ιδιωτικού, αγοραίου μοντέλου πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης και προσήλωση στην ανιδιοτέλεια της δημόσιας σφαίρας, της κοινωνίας των πολιτών (δημόσιος και ορθολογικός έλεγχος νομικών προσώπων που παρέχουν αγαθά κοινής ωφέλειας, όπως το νερό, το ρεύμα, οι συγκοινωνίες, η ενέργεια, η παιδεία, η υγεία, αμείλικτη σύγκρουση με τους κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές και με το μόρφωμα του ΤΑΙΠΕΔ). Να συμπεριφερόμαστε σαν "ζώα πολιτικά" και όχι σαν φανατικοί οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ κ.τ.λ. ή ακόαμ χειρότερα σαν τυφλωμένοι οπαδοί του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ, του ΠΑΟΚ κ.τ.λ. Να θυμόμαστε πάντα ότι "ακόμα κι αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο, αλλάζοντας τους εαυτούς μας έχουμε βάλει ένα λιθαράκι για να αλλάξει και ο κόσμος"...

11) Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τόνωση της δημοκρατίας, επιστροφή στις ρίζες του κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατικής διαβούλευσης. Ενίσχυση του αποφασιστικού ρόλου του εκλεγμένου ΕυρωπαΪκού Κοινοβουλίου και υποχώρηση των ανέλεγκτων κέντρων εξουσίας σε καθαρά εκτελεστικό ρόλο (Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα). Πολιτική και οικονομική ενοποίηση της Ευρώπης πέραν του κοινού νομίσματος, ομοσπονδοποίηση με στόχο την κατανομή πόρων από τον πλεονασματικό Βορρά στον ελλειματικό Νότο με ταυτόχρονη δέσμευση των χωρών του Νότου ότι θα φτιάξουν αξιόπιστα και αξιοπρεπή φιλελεύθερα, δημοκρατικά και κοινωνικά κράτη δικαίου. Διάπλαση μιας ευρωπαϊκής ταυτότητας και ιθαγένειας, συμπληρωματικής και σε καμιά περίπτωση αντιφατικής με την ιθαγένεια του κράτους-μέλους (το Erasmus, το Schengen κ.ο.κ. ας αποτελέσουν κοινό βίωμα ενός υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκού δήμου και όχι μονάχα ένα κάλεσμα για περαιτέρω απελευθέρωση κεφαλαίων)... Προστατευτισμός της Ένωσης σε επίπεδο οικονομίας σε σχέση με τις αγορές που υιοθετούν πολιτικές εργασιακού, κοινωνικού και περιβαλλοντικού dumping για να αποκτήσουν συγκριτικό πλεονέκτημα (π.χ. αναδυόμενες αγορές της Ανατολής), τουλάχιστον ως προς τα προϊόντα που υπάρχει επάρκεια εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτό τον τρόπο, ούτε η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας χάνεται ούτε πρωτίστως το διαφωτιστικό πρόταγμα (ελευθερία-ισότητα-αλληλεγγύη με όρους αξιοπρέπειας για όλους), ενώ παράλληλα πρόκειται για ένα κάλεσμα, μια υπενθύμιση προς την Ανατολή για προτεραιότητα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι της βραχυπρόθεσμης οικονομικής μεγέθυνσης. Υπαγωγή όλων των τραπεζών των κρατών-μελών στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ο έλεγχος κάθε τράπεζας πρέπει να ανήκει σε όποιον βάζει τα κεφάλαια για να λειτουργεί, άρα σε περίπτωση που επιβαρύνεται το κράτος, δηλαδή οι φορολογούμενοι, σε δημόσιο έλεγχο θα πρέπει να περιέρχονται και οι μετοχές)...

12) Σε παγκόσμιο επίπεδο, η αποφασιστική σύγκρουση με τις αδιαφανείς ροές των μη φορολογημένων κεφαλαίων (διακρατικές συμφωνίες για άρση τραπεζικού απορρήτου υπόπτων για φοροδιαφυγή, εμπάργκο σε χώρες που επωφελούνται από τη δράση offshore εταιριών στο εσωτερικό τους, επιβολή φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών) θα συμβάλλει στο να εμπεδωθεί η πεποίθηση ότι το χρήμα είναι μέσο συναλλαγής και όχι αυτοσκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης. Ναι στην παραγωγή πολύχρωμων μπαλονιών, όχι στην κατανάλωση φούσκας. Επίσης, αντί για ιμπεριαλιστικές, “ανθρωπιστικές” επεμβάσεις με στόχο τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των φτωχών κι αδύναμων χωρών του Τρίτου Κόσμου, σύγκρουση με κάθε τύποις δημοκρατική ή δικτατορική ηγεσία που δε σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα σε κάθε γωνιά της οικουμένης (ενίσχυση του ρόλου του ΟΗΕ, εμπάργκο σε κράτη που καταδικάζονται για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αίτημα για αυτοδιάθεση και αυτονομία κάθε λαού επί γης και φυσικά ανοχή στη διαφορετικότητα, στην πολυπολιτισμική κοινωνία με όρο και όριο την αρχή της αξιοπρέπειας κάθε ανθρώπινου υποκειμένου). Με άλλα λόγια, ναι στο δικαίωμα των Μουσουλμάνων στη μπούρκα, στο τζαμί, στην ακώλυτη πραγμάτωση της θρησκευτικής τους ελευθερίας, όχι στο λιθοβολισμό ή σε άλλες αποτρόπαιες πρακτικές σε βάρος γυναικών, ναι στο Ισλάμ όχι στους Τζιχαντιστές, ναι στο Χριστιανισμό όχι στους χριστιανοταλιμπάν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: