λευτεριά στο χύμα τσίπουρο - ο φασισμός του ΟΟΣΑ δεν θα περάσει!
Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Ο Μάκη-ους για το Nomikithess Του Αδάμου


(Η αφορμή για τη συγγραφή του συγκεκριμένου άρθρου δόθηκε από την γενική συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής στα πλαίσια της 17ης Νοεμβρίου, όταν για έτι μία φορά κατηγορηθήκαμε από συναδέλφους ενταγμένους στην Δ.Α.Π., άλλως ΔΑΠΑΡΑ όπως την επευφημούσαν μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, για το ότι δεν παρέχουμε αντικειμενική ενημέρωση στους συναδέλφους μας, καθώς επίσης ότι πίσω από την ιστοσελίδα μας κρύβεται μια συγκεκριμένη ιδεολογία. Κρίνω, λοιπόν, ότι η ενημέρωση κείμενη σ’ αυτό το άρθρο θα παράσχει αρκετές χρήσιμες και ουσιώδεις πληροφορίες στους συναδέλφους, κυρίως του α’ έτους, οι οποίοι δεν μας γνωρίζουν και δικαιολογημένα στέκονται καχύποπτα απέναντι στην προσπάθειά μας. Βέβαια η ύπαρξη ανακοινώσεων και ειδικής στήλης (αναφερόμενες στο σκοπό μας) στο site, σε συνδυασμό με την μαλλιασμένη μας γλώσσα από τη διαρκή υπενθύμιση των σκοπών μας, κρίθηκε από μας (λανθασμένα όπως αποδεικνύεται) ότι είναι αρκετή.  Πιστεύω, όμως, ότι η ενημέρωση αυτή με  τη μορφή ενός, όπως θα το έλεγε και η Καινούργιου, «παιχνιδιάικου» άρθρου θα συμβάλει θετικά προς αυτήν την κατεύθυνση!)

Μετά, λοιπόν, την συμπαθητικούλα αυτή παρένθεση ας περάσουμε στην «μεγάλη αλήθεια». Κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ πρώτα στην απαρχή του site, μιας και συγκαταλέγομαι στα παλαιότερα μέλη και… τα θυμάμαι πολύ καλά.

Απαρχή
Βρισκόμενοι στις αρχές του β’ εξαμήνου, μια ομάδα πρωτοετών (συμπεριλαμβανομένων πολλών μελών της ιστοσελίδας μας) καταλάβαμε ότι η φωνή του έτους μας δεν ακουγόταν. «Ψαρωμένοι», καθώς ήμασταν, δεν μπορούσαμε (βέβαια ελάχιστοι θαρραλέοι μπόρεσαν) να αρθρώσουμε λέξη στις γενικές συνελεύσεις όντας απαίδευτοι σε τέτοιους είδους διαδικασίες και αγνοώντας πρόσωπα και πράγματα.
Αποφασίσαμε, λοιπόν, να διενεργήσουμε τις δικές μας συνελεύσεις-συζητήσεις πρωτοετών (χωρίς βέβαια θεσμικό ρόλο στη λειτουργία του συλλόγου) μόνο και μονό για να αφουγκραστούμε τι λέει ο διπλανός μας, τι χρειάζεται… Αποκλείσαμε το δικαίωμα ομιλίας σε οποιονδήποτε δεν ήταν στο έτος μας (παραταξιακό και μη) και δώσαμε στους εαυτούς μας την ευκαιρία να συζητήσουμε ξεκινώντας από την ίδια βάση, με τις ίδιες προϋποθέσεις. Δεν αποσκοπούσαμε σε κανένα όφελος, παρά μόνο να γνωριστούμε, να συγκροτήσουμε ένα ενιαίο και συμπαγές πρώτο έτος, έτοιμο και ικανό να διεκδικήσει, μόνο του, όσα του πρέπουν. (Και από όσο θυμάμαι συμμετείχαν σ’ αυτές και σημερινά «μεγαλοστελέχη» όσων μας κατηγορούν, αλλά αυτό μάλλον το προσπερνούν όταν μιλάνε για μας).
Έτσι, αβίαστα ως συνέπεια ξύπνησε μέσα μας η ιδέα να δημιουργήσουμε κάτι διαρκές, στο οποίο να μπορούν να απευθύνονται όλοι οι συμφοιτητές μας, να ενημερώνονται αλλά και να εκφράζονται φέροντας το βάρος της γνώμης τους. Με δεδομένο ότι η διεξαγωγή συζητήσεων δεν προσέδιδε την προσδοκώμενη διάρκεια, πόσω μάλλον απαιτούσε πολύ κόπο και χρόνο, κατασταλάξαμε στην δημιουργία ενός ψηφιακού περιοδικού από φοιτητές για φοιτητές.



Σύσταση της συντακτικής ομάδας
Σε μια από τις προαναφερθείσες συζητήσεις εκφράσαμε την ιδέα μας και καλέσαμε όσους ήθελαν να συμμετάσχουν, να το κάνουν έχοντας την ίδια με μας θέση στη συντακτική ομάδα (ποτέ δε εξουσιοδοτήσαμε κάποιον να διευθύνει ή τουλάχιστον να συντονίζει την προσπάθεια μας). Δημιουργήσαμε μια ομάδα στο Facebook μόνο για τα μέλη της συντακτικής ομάδας και εκεί παίρνονται οι αποφάσεις για επουσιώδη ζητήματα, ενώ για τα ουσιώδη συγκεντρωνόμαστε και συζητάμε αποφασίζοντας πλειοψηφικά.
Προσπαθήσαμε, όσο ήταν δυνατόν, να υπάρχει πληθωρικότητα απόψεων στη συντακτική ομάδα τόσο πολιτικά όσο και ηλικιακά (συμπεριλαμβάνονται και άτομα από άλλα έτη), προκειμένου να μην χαρακτηριστούμε φερέφωνα κανενός. Πιστεύω ότι το πετύχαμε και συνεχίζουμε να διατηρούμε πολυφωνία. Είμαστε περίπου 20 μέλη («περίπου» λόγω της συνεχούς ένταξης νέων μελών) και μόνο 1, άντε 2, να εντάσσονται έμμεσα ή άμεσα σε κάποια συλλογικότητα.
Οποιοσδήποτε μπορεί αναμφισβήτητα να γίνει μέλος της συντακτικής ομάδας, επικοινωνώντας μαζί μας μέσω Facebook ή όπου μας «πετύχει» και εμείς θα τον πληροφορήσουμε για το που και πότε θα διεξαχθεί η επόμενη συνάντησή μας για να παρευρεθεί. Απλό και κατανοητό για όποιον έχει διάθεση να προσφέρει κάτι στους συμφοιτητές του.

Διάρθρωση της ιστοσελίδας
Επανειλημμένα έχουμε τονίσει, έστω και αν είναι οφθαλμοφανές, ότι το περιοδικό μας στηρίζεται σε δύο βασικούς πυλώνες-στήλες. Ο ένας έχει να κάνει με τη παροχή νέων-«ειδήσεων» για μια ευρεία γκάμα θεμάτων και ο άλλος με τη συγγραφή άρθρων-παραχώρηση βήματος σε όποιον θέλει να πει ελεύθερα την άποψή του.
Όσον αφορά τον πρώτο πυλώνα, στη συγγραφή των νέων πρόσβαση έχει μόνο η συντακτική ομάδα, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της όσο γίνεται αντικειμενικής ενημέρωσης των συμφοιτητών μας. Ίσως φανεί αστείο ή και υπερβολικό, αλλά τόσο στο γκρουπ στο Facebook, όσο και στις συναντήσεις ως ομάδα συντακτών δίνονται επικές μάχες (που συχνά καταλήγουν σε παρεξηγήσεις) για το τι μπορεί να χαρακτηριστεί αντικειμενικό ή για το τι μπορεί να ηχήσει ως υποκειμενικό στους αναγνώστες μας. Φτάνουμε, δηλαδή, σε σημείο να συλλέγουμε με κάδο τα νεκρά μας εγκεφαλικά κύτταρα, κάθε φορά που γράφεται κάτι το οποίο, ακόμη και σε ακραία περίπτωση, μπορεί να θεωρηθεί υποκειμενικό. Αντί, λοιπόν, να υπάρχει τουλάχιστον μια κάποια αναγνώριση σ’ αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε (…πολλά ζητάς παλήκαρε), μας την λένε κιόλας. Αναρωτιέμαι αν όντως μια φορά στη ζωή τους έγραψαν κάτι αντικειμενικό καθόλα, και αν ναι, ας έρθουν να με αντικαταστήσουν.
Αντίθετα, στο δεύτερο πυλώνα συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Όπως προαναφέρθηκε, εδώ χορηγείται βήμα στους αναγνώστες να εκφραστούν δημόσια, φέροντας το βάρος των απόψεων τους και έχοντας τη δυνατότητα να γίνουν αντικείμενα υγιούς και καλοπροαίρετης, θέλω να πιστεύω, κριτικής. Βέβαια και κακοπροαίρετη να είναι, αν όντως κάποιος θέλει να βελτιωθεί και είναι ανοιχτόμυαλος, θα προσπαθήσει να βγάλει κάτι από την «κακό-προαίρεση» (αλλά αρκετά με τα περί κριτικής, καθώς  θα ακολουθήσει σχετικό άρθρο.)
Όταν όμως ξεκινάς μια ιστοσελίδα που, περά από την παροχούμενη ενημέρωση, σκοπό έχει να προάγει την ελεύθερη έκφραση απόψεων, πρέπει να δώσεις κίνητρο σε κάποιον να εκφραστεί και να κριτικαριστεί. Τι καλύτερο, λοιπόν, από το να εκφραστεί ο ίδιος ο δημιουργός, δεχόμενος πρώτος από όλους τα πυρά των ίδιων των αναγνωστών του.  Από τη στιγμή, όμως που εκφράζεσαι (π.χ. έκφραση πολιτικών πεποιθήσεων) δεν μπορείς να είσαι αντικειμενικός σε καμία των περιπτώσεων, καθώς εκφράζεις τα εσώψυχα σου, βρε αδερφέ.
Επανερχόμενος, λοιπόν, στην παραχώρηση βήματος στους αναγνώστες μπορεί ο καθένας να εκφραστεί απλά στέλνοντας μας το άρθρο μέσω του κουμπίου «Αποστολή άρθρου». Διασφαλίζουμε ότι το άρθρο δεν θα υποστεί καμία επεξεργασία και θα δημοσιευτεί οπωσδήποτε. Αν όμως περιέχει ύβρεις, θα επιστραφεί στο συγγραφέα του με αίτημα την διόρθωση ή αντικατάσταση αυτών των εκφράσεων. Σε κάθε περίπτωση, αν το περιεχόμενο μιας λέξης-έκφρασης θεωρηθεί υβριστικό από οποιονδήποτε αναγνώστη, μπορεί να ασκήσει κριτική στο συγγραφέα, ο οποίος είναι και ο κύριος των λόγων του. Συνεπώς, το site δε μπορεί να κατηγορηθεί για τις απόψεις ενός άρθρου που φιλοξενεί. Αυτή η πλανούμενη από πολλούς μομφή, αγγίζει τα όρια του παράλογου.

Απαξίωση/Περιφρόνηση
Όμως, κάποιος που δεν γνωρίζει πώς αποφασίζει και κινείται το Nomikithess εύλογα θα μπορούσε να μας κατηγορήσει για υιοθέτηση κάποιου πολιτικού προσανατολισμού, καθώς είναι οφθαλμοφανές ότι τα περισσότερα (όχι όλα όμως) φιλοξενούμενα άρθρα υιοθετούν απόψεις ως επί τω πλείστον ενός, κατά τα άλλα πολύ εκτενούς και αόριστου, πολιτικού χώρου. Ακόμα πιο εύκολα, λοιπόν, θα μπορούσε να μας κατηγορήσει για λογοκρισία και μεροληπτική στάση σε όσους αντιτίθενται σ’ αυτόν τον χώρο, καθώς δεν υπάρχει αντίλογος. Με βάση όμως τα όσα προηγουμένως αναφέρθηκαν, γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι το πρόβλημα δεν το έχουμε εμείς ως site. Υπάρχουν, συγκεκριμένα, δύο πολιτικοί χώροι, οι οποίοι από την σύσταση μας, δεν μας είδαν με καλό μάτι (ίσως γιατί δραστηριοποιούμαστε σε ένα τομέα των «αρμοδιοτήτων» τους… δεν θα επεκταθώ περαιτέρω, νομίζω ότι ο νοών νοείτω). Έτσι, αρχικά η μία και στη συνέχεια και η άλλη μας απαξιώνουν και μας περιφρονούν.
Βέβαια, αυτή η στάση δεν μπορεί να κατηγορηθεί ως αξιόμεμπτη. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του. Εφόσον και οι δύο θεώρησαν ότι μάλλον δεν θα τους ωφελήσει η προβολή τους μέσα από το περιοδικό μας, πολύ σωστά αποφάσισαν να μην ασχοληθούν μαζί μας. Το αξιόμεμπτο εδράζεται, όμως, στα αποτελέσματα αυτής της στάσης. Από τη στιγμή, λοιπόν, που πήραν αυτή την απόφαση, είναι φυσιολογικό να πληθαίνουν τα άρθρα όσων δεν ανήκουν σ’ αυτούς και συνάμα να μην υπάρχει αντίλογος, λόγω της απόφασης τους (εκτός και αν περιμένουν από μας να «δημιουργήσουμε» ψευδώς κάτι τέτοιο… χαααααχαχαχχχχααχα θα ‘χε ενδιαφέρον). Στη συνέχεια, λοιπόν, μας κατηγορούν για μεροληπτική και προσανατολισμένη στάση, ενώ αυτοί ποτέ δεν προσπάθησαν να αρθρώσουν λόγο και να υπερασπιστούν των απόψεών τους. Όλη αυτή τους η στάση είναι ολοφάνερα υποκριτική. Αν όντως  είναι υπεύθυνοι των όσων πολιτικά πιστεύουν, θα είχαν κάνει τον κόπο να αντιπαρατεθούν σε αυτούς που τους επικρίνουν. Αντ’ αυτού, αφήνουν εκ προθέσεως να δημιουργηθεί μια κατάσταση εναντίον τους και μετά κατηγορούν αυτούς που τους προέτρεψαν να αντιτάξουν τις απόψεις τους, όπως ακριβώς κάνει ένα μικρό κακομαθημένο παιδί.
Απαξίωση, λοιπόν, και υποκρισία στο μέγιστο βαθμό, τα χαρακτηριστικά της στάσης τους.

Αντί επιλόγου

Εμείς όμως, παρά των όσων μας επιρρίπτονται, συνεχίσαμε, συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε να πράττουμε αυτό για το οποίο εξαρχής συμφωνήσαμε (με τη βοήθεια των νεωτέρων, που ασπάζονται το σκοπό μας, γιατί εμείς αντίθετα με ορισμένους δεν θα είμαστε αιωνίως φοιτητές νομικής). Είμαστε εδώ για να παράσχουμε στους συμφοιτητές μας ένα αξιόλογο (με τα μέσα που διαθέτουμε) επίπεδο αντικειμενικής ενημέρωσης, καθώς και την δυνατότητα να εκφραστούν. Κοιτάμε στα μάτια όσους μας επικρίνουν και δεν υποκύπτουμε σε καμία απειλή, γιατί πολύ απλά είμαστε υπεύθυνοι και ο σκοπό μας είναι ανιδιοτελής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: