η συντακτική ομάδα του nomikithess.gr καταγγέλλει τη διακοπή της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων
Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

, της Μιράντας Π

Λίγο ντροπή ρε. ελάχιστη ντροπή. λίγη. λίγη λίγη λίγη. είναι  ΕΣΤΩ, κάτι περισσότερο από το να τα κρύβουμε όλα κάτω από το χαλί. Δε μπορώ να δεχθώ ότι συμβαίνουν ΑΥΤΑ και ΤΕΤΟΙΑ πράγματα στην κοινωνία που ζω και εξακολουθούμε με τον ίδιο ρυθμό, με την ίδια απάθεια, με την ίδια αφελή αισιοδοξία, με την ίδια παιδική αισιοδοξία να ακολουθούμε πρακτικές που, όχι άνθρωπος- ακριβώς λόγω της ουσίας του- δε νοείται- θα ήταν και είναι πράγματι, οξύμωρο- αλλά μόνο, στρουθοκάμηλοι ακολουθούν. Προφανώς, αναφέρομαι στον στρουθοκαμηλισμό ως πρακτική στον βίο τον ιδιωτικό και ΚΥΡΙΩΣ στο βίο τον δημόσιο.
Να αρχίσω από πού; Αφορμή η αυτοκτονία του καθηγητή στη Μυτιλήνη.  Ο θάνατος, λοιπόν, ως η πιο φυσική απόληξη του ανθρώπου. Η πιο φυσική λόγω της φθαρτότητάς του. Όχι, λόγω πρόκλησής του από το ίδιο του το υποκείμενο. Δεν είναι αυτή η φυσική απόληξη για την οποία μιλάμε.  Δεν είναι φυσικό, εφόσον τα στοιχεία είναι έγκυρα ΚΑΘΕ 18 ΩΡΕΣ να αυτοκτονεί ένας άνθρωπος. Πώς να το κάνουμε; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Και όχι, δεν με ενδιαφέρει τι θα κάνετε. Οι θεσμοί κύριοι, μεταξύ αυτών ΚΑΙ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ, δημιουργούνται από ανθρώπους ΓΙΑ τους ανθρώπους. Δεν ξέρω αν πράγματι γι’  αυτό δημιουργήθηκαν- αφελώς θα το πίστευε κάνεις και επομένως, μιλώ εντελώς δεοντολογικά. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ από ανθρώπους και η διαπίστωση αυτή (με μονό )συνεπάγεται ότι ΑΛΛΑΖΟΥΝ από τους ανθρώπους. Δε λέω κάτι νέο. Λέω κάτι αυτονόητο- προσωπική εκτίμησή μου, φαίνεται ότι ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημά μας. τα αυτονόητα, κύριοι, είναι εκεί ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΡΙΣΗ, τα αυτονόητα, κύριοι, είναι εκεί όχι για να σας τα θυμίζει η οργή μιας αδύναμης για το οτιδήποτε φοιτήτριας . τα αυτονόητα κύριοι, είναι εκεί μπας και λειτουργήσουν ως πυξίδα και ως φραγμός. ΜΠΑΣ ΚΑΙ κρούσουν αυτόν τον περιβόητο κώδωνα του κινδύνου δυνατά. ΤΟΣΟ ώστε να τον ακούσετε. ΤΟΣΟ ώστε να μη μπορείτε να μην τον ακούσετε. ΤΟΣΟ ώστε η ανθρώπινη ουσία σας- δε μπορεί να μην έχετε λίγη- ΤΟΣΟ ώστε τα ένστικτά σας για κύδος, χρήμα, εξουσία, και ξανά κύδος, χρήμα και εξουσία ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΑΦΗΣΟΥΝ να ξαναπάτε στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη ή όπου – ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ- και ν αποφασίσετε να ξανακάνετε ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΚΑΤΑ- δεν πρέπουν τέτοιες εκφράσεις. δεν οδηγούν πουθενά. δεν με ενδιαφέρει ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση. ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΑΦΕΡΕΙ. ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ- ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΙΑΝΟΗΘΩ: είστε αστοιχείωτοι ή αφελείς. Θα προτιμούσα ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ να είστε το δεύτερο. ΠΡΟΚΡΙΝΩ- η λογική μου με πάει- ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ στο πρώτο. ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ; θα είχα παραιτηθεί, κύριοι. ΘΑ ΕΙΧΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ στην πρώτη αυτοκτονία. ΔΕΧΟΜΑΙ την εμμονή σε λάθος μονοπάτια. Τη δέχομαι. Είναι στοιχείο σύμφυτο με το λάθος. ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΛΑΘΟΣ.
Να σας συγχαρώ, λοιπόν, θέλω και εγώ με τη σειρά μου. ΝΑ Σας ΣΥΓΧΑΡΩ. ΠΑΝΕ ΌΛΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΑΤΕ. ΝΑΙ ΝΑΙ. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ. Μα, δε χρειάζεται, κύριοι, να δηλώνετε την πίστη σας ότι θα πέσει η ανεργία. ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ. Αποδεχθείτε την επιτυχία σας και εκφράστε τη χαρά σας. Είμαστε εδώ- όλοι μας, όλη η κοινωνία των πολιτών για να χαρούμε με τη χαρά σας. Αφού δεν πρόκειται περί λάθους. Από ηττοπάθεια αν προσποιείστε ότι τα νούμερα δε βγαίνουν. Δεν υπάρχει λόγος. Θα είμαστε όλοι υπερήφανοι για σας που πετύχατε τον στόχο σας. Θα είμαστε υπερήφανοι που οι πολιτικοί μας πετυχαίνουν σε ό, τι κάνουν.
 Θα είμαστε υπερήφανοι που περιμένατε να δολοφονηθεί ένας λευκός- με τις δολοφονίες μαύρων, δε θεωρήσατε σκόπιμο κύριοι, δημοσιογράφοι να ασχοληθείτε. Και ξέρετε, είναι κ ρίμα γιατί κόπτεστε αληθινά για την άνοδο του φασισμού στη χώρα μας. Μα όχι, όχι. Μην αρνείστε τα συγχαρητήρια- δε θα θεωρηθεί κομπασμός. Αναγνωρίστε την επιτυχία σας στον οικονομικό, πολιτιστικό, διοικητικό, δικανικό, νομικό, περιβαλλοντικό τομέα. Και βέβαια. Μην ξεχάσουμε την παιδεία. Δεν είναι επιτυχία, κύριοι- σας ρωτώ-, δεν είναι επιτυχία μετά από 2,5 χιλιάδες χρόνια να έχει κανείς το χάρισμα να διαπληκτίζεται για την παιδεία, να λογομαχεί πολιτισμένα για τις 7,5 ή 7,44 ώρες αρχαίων ελληνικών, έχοντας κατορθώσει να αποκοιμίσει τον κόσμο ο οποίος θεωρεί ότι πραγματικά κόπτεστε- μέσα σε όλα τα άλλα ΚΑΙ για την παιδεία, μη σκεπτόμενοι ΚΑΝ την πιθανότητα να αυξηθούν οι ώρες μουσικής στα σχολεία; Πρόκειται περί ενός κατορθώματος, αδιαμφισβήτητα.
Να είστε λοιπόν, περήφανοι που επιτυγχάνετε σε ό, τι προσπαθείτε. Η αμέλεια δε συγχωρείται- το γνωρίζετε- γι’ αυτό και προσπαθείτε, το γνωρίζω- μην ανησυχείτε.
 Τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια, λοιπόν,  κύριοι.


Δεν υπάρχουν σχόλια: