λευτεριά στο χύμα τσίπουρο - ο φασισμός του ΟΟΣΑ δεν θα περάσει!
Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Η νομιμοποίηση της ανομίας. Της Ευανθίας Παπαγεωργίου

Άρθρο 235 Ποινικού Κώδικα: Παθητική δωροδοκία
Τι προβλέπεται:

1. Υπάλληλος, ο οποίος, κατά παράβαση των καθηκόντων του ζητεί ή λαμβάνει, άμεσα ή με τη μεσολάβηση τρίτου, για τον εαυτό του ή για τρίτο, ωφελήματα οποιασδήποτε φύσης ή δέχεται υπόσχεση τούτων, για ενέργεια ή παράλειψή του μελλοντική ή ήδη τελειωμένη, που ανάγεται στα καθήκοντά του ή αντίκειται σε αυτά, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους, καθώς και υποχρεωτική χρηματική ποινή ίση με το πεντηκονταπλάσιο του ωφελήματος και μέχρι το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ. Σε περίπτωση ωφελήματος μη αποτιμητού σε χρήμα, η χρηματική ποινή δεν μπορεί να είναι κατώτερη από δέκα χιλιάδες (10.000) ευρώ ούτε ανώτερη από εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ.

2. Αν η αξία των ωφελημάτων υπερβαίνει το ποσό των εκατόν είκοσι χιλιάδων (120.000) ευρώ ή αν ο δράστης έχει την ιδιότητα του υπαλλήλου του Υπουργείου Οικονομικών επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών, καθώς και υποχρεωτική χρηματική ποινή, η οποία δεν μπορεί να είναι κατώτερη από πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ ούτε ανώτερη από πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) ευρώ.


3. Δεν συνιστά δωροδοκία η απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης.


Εύλογες απορίες:
Με το άρθρο 68 του νόμου 4139/13 αντικαταστάθηκε το άρθρο 235 του Ποινικού Κώδικα, ως ανωτέρω. Ας εστιάσουμε στην παράγραφο 3 του άρθρου, στην οποία σημειωτέον ότι δεν αναφέρεται καθόλου η Αιτιολογική Έκθεση του νόμου αλλά ούτε και η Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής. Φυσικά, ο νόμος αυτός πραγματεύεται τις εξαρτησιογόνες ουσίες, άρα, ποιος ο λόγος να υπάρξει αιτιολογία για τις «άλλες διατάξεις» του; Όλα καλά κι όλα ωραία ως προς τις ποινές, όμως η παράγραφος 3 είναι αυτή που μπορεί να ερμηνευτεί κατά βούληση και να οδηγήσει σε ένταση του φαινομένου του χρηματισμού, που προσπαθώ με δυσκολία να θυμηθώ πότε έπαψε να αποτελεί πρόβλημα και συνάμα πάγια πρακτική στην Ελλάδα.

Η διάταξη αυτή αφορά το χρηματισμό δημόσιων λειτουργών, τον οποίο μάλιστα μετονομάζει σε «απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης». Η απίστευτη και όμως πραγματική αυτή διάταξη περιλαμβάνεται σε ένα νομοθέτημα, το οποίο φέρει την υπογραφή του προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια και των υπουργών Εξωτερικών, Οικονομικών, Υγείας, Άμυνας, Παιδείας, Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Εργασίας, Δημόσιας Τάξης, Ανάπτυξης και Ναυτιλίας. Και απορώ αν πραγματικά υπάρχει Έλληνας πολίτης που να μη θυσίασε κάποια τραπεζική κατάθεση και πιθανές δαπάνες για σπουδές ή μεγάλες αγορές για μια καλή εγχείριση δική του ή συγγενή του, ή για μια άδεια από την Πολεοδομία. Φαντάζομαι επίσης το πανηγύρι των καθηγητών Πανεπιστημίου αν όντως ισχύσει η εισαγωγή σε Ανώτατες Σχολές και η επιλογή από τους καθηγητές των φοιτητών που θα ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο τμήμα. Έχουν να πέσουν πολλές «απλές υλικές εκφράσεις ευγνωμοσύνης» από μαμάδες και μπαμπάδες και με το νόμο! Ακόμα και σε απλές διοικητικές πράξεις όπως μεταθέσεις, άδειες και έγκριση επιδομάτων θα θεωρείται επιβεβλημένη η «επιβράβευση» του δημόσιου λειτουργού που…έκανε τη δουλειά του!
Κάτι σαν μπόνους στο μισθό ας πούμε.


Ας μην ξεχνάμε, ότι υπάρχουν και άνθρωποι. Άνθρωποι που όταν ένας γιατρός ύστερα από δύσκολη εγχείριση σώζει αγαπητό τους πρόσωπο, θέλουν να τον ευχαριστήσουν, κι ας ξέρουν ότι πληρώθηκε. Δεν είναι το ίδιο, για παράδειγμα, ένα φακελάκι μερικών χιλιάδων που μάλιστα ζητάει ένας γιατρός και κάποια χάρη ή έστω κάποια υλική προσφορά από τον ασθενή με δική του πρωτοβουλία, όταν ξέρει πως θα εκφράσει έτσι την ευγνωμοσύνη του στο γιατρό. Και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που αγρότες ή έμποροι ύστερα από διευθέτηση των υποθέσεών τους επιλέγουν να κάνουν μια μικρή δωρεά στο δημόσιο λειτουργό για τις υπηρεσίες του, από τη σοδειά ή το εμπόρευμά τους αντίστοιχα. Ας μη συγχέουμε όμως δύο τενεκέδες με λάδι με δέκα χιλιάδες ευρώ και μάλιστα, όταν πρόκειται για ζητήματα ζωής ή εργασίας, που δεν αφήνουν στον καθένα μας πολλές επιλογές.

Στην πράξη:
Στην πράξη η παραπάνω διάταξη αποτελεί το έρεισμα για δικαιολόγηση του κάθε χρηματισμού και τον ευνουχισμό των πολιτών, οι οποίοι ως σήμερα μπορούσαν να τον καταγγείλουν. Ας μας απαντήσουν λοιπόν ο κ. Κάρολος Παπούλιας και οι υπουργοί Εξωτερικών, Οικονομικών, Υγείας, Άμυνας, Παιδείας, Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Εργασίας, Δημόσιας Τάξης, Ανάπτυξης και Ναυτιλίας που υπέγραψαν, μέχρι ποιας αξίας μπορεί να είναι η
«ευγνωμοσύνη»; Το φιλοδώρημα που σε άλλες χώρες υπάρχει στο φαγητό και στα ταξί, εμείς θα το πληρώνουμε στην Υγεία, την Παιδεία και τη Διοίκηση; Πόσο ελεύθερος ηθικά να προσφέρει ή όχι την ευγνωμοσύνη του είναι ένας πολίτης, όταν διακινδυνεύει την υγεία του παιδιού του; Πόσο ακόμα θα συνεχίσουμε να είμαστε δούλοι στα παραθυράκια του κάθε προχειρογραμμένου νόμου και πού ακούστηκε κάτι αντίστοιχο σε δυτικοευρωπαϊκό κράτος δικαίου; Προς γνώση και προβληματισμό.

Υ.Γ. Το «ΕΔΩΣΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙ» αποτελεί μία μη-κερδοσκοπική, ψηφιακή δημοκρατική πλατφόρμα που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει τη διαφθορά στην Ελλάδα. Εδρεύει στη διεύθυνση www.edosafakelaki.org και περιέχει ενδιαφέροντα ποσοστά περί διαφθοράς στο Δημόσιο τομέα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: