λευτεριά στο χύμα τσίπουρο - ο φασισμός του ΟΟΣΑ δεν θα περάσει!
Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Σημειώματα Μοντέλου, αναπνοές τρελού κι άλλα τέτοια χαρωπά του Π.Κ.

(Μαλακωδώς εφησυχασθείς επί μακρόν, ο καλλιτέχνης επανεξετάζει την κατάσταση πριν ξεχαστεί εκ νέου. Ανασκοπώ και χαί­ρομαι, θυμούμαι και λυπούμαι. Και μετά θα πάψω.)


Μέρος δεύτερο
Εθελουσία έξοδος

Να πούμε λόγια άγρια, παράξενα κι ατόφια…
―Θείος Νιόνιος

Πληροφορήθηκα περί κειμένου που ασκεί ορθογραφικό έλεγχο (όπως οι συμμετέχοντες τον κοινοβουλευτικό) στο site. Κατακρίνει επίσης την επιδειξιομανία, ενώ ο ίδιος, αντί να στείλει ταπεινά (σοβαρολογούμε τώρα;) τις διορθώσεις στο mail, προτίμησε το δημόσιο βήμα. Ορθογρα­φικά είναι άψογος, εγκεφαλικά (ας είμαι… καλοπροαίρετος κι εγώ), αντιφατικός, γράψατε. Με το καλό, απαντώ και σάς διορθώνω και τα άστοχα κόμματα, ένα που λείπει κι ένα που θα μπορούσε να πλεονάζει, γιατί είμαι καλός και στη σύνταξη.

Παρενθετικά και χωρίς άλλο, καλό είναι ό,τι χρειάζεται αποσαφήνιση να αποσαφηνίζεται. (Από πού να το πιάσεις κι από πού ν’ αρχίσεις, ωστόσο…) Εν τάχει, ο εγκέφαλός μου λειτουργεί εξ-αιρετικά, διαφορετικά η maman θα με είχε θέσει ήδη υπό δικαστική συμπαράσταση· την εμπιστεύο­μαι. Επίσης, προτίμησα το δημόσιο βήμα, όπως και η κατά τα λοιπά καταπληκτική κι αξια­γάπητη Οργανωτική Επιτροπή του ΜΒΕ προτίμησε την εξωστρέφεια. Αλλιώς θα έπαιζε Mo­nopoly κεκλεισμένων των θυρών (όχι ότι τώρα είναι ολάνοιχτες). Και κάποτε θα βαριόμασταν. Να πω και ότι κοινοβουλευτικό έλεγχο ακούν με το ζόρι οι real-life βουλευτές, και όχι οι συμμετέχοντες σε προσομοιώσεις, όπως και ότι πάλι φαιδρολογείτε μεγαλόστο­μοι; Δε θα κάνω τη διαφορά. Και τώρα ας πούμε κάτι ουσιώδες και κατά το δυνατόν ατόφιο.

Συγχαρητήρια, λοιπόν, πριν απ’ οτιδήποτε άλλο, στους θιασώτες της όλης προσπάθειας, πρωτίστως επειδή κατάφεραν να φτιάξουν κάτι από το τίποτα. Εκτός πια, αν εικοσάχρονα που προσπαθούν για την πραγμάτωση μιας έμπνευσης παρά τις αντικειμενικές δυσχέρειες, τη φαγωμάρα και τον καθημερινό φόρτο είναι φαινόμενο καθημερινό. Λέω ότι δεν είναι και, στο μέτρο που δεν είναι, ένα μπράβο επιβάλλεται ουσία και συγκυρία. Συγχαρητήρια για το συντονισμό, για τη συνεργασία, για την επίτευξη της βιωσιμότητας της ιδέας, για την επιτυ­χία εν τέλει ενός οιονεί συνεδρίου οργανωμένου από φοιτητές για φοιτητές. Συγχαρητήρια σε μία προσπάθεια που, στην επίφασή της, έδωσε σε μια (όχι αρκούντως προνομιούχα ίσως) μερίδα συνομηλίκων μας την πρώτη της ευκαιρία συμμετοχής σε διοργανώσεις που ένα κακό εκπαιδευτικό σύστημα δε της προσέφερε νωρίτερα.

Μακάρι αυτό να συνιστούσε ειλικρινή, ανιδιοτελή, αγνή και άδολη κορύφωση της προσπά­θειας. Ακόμη κι έτσι, ωστόσο, ας σημειωθεί ότι ένα μαθητικό/φοιτητικό συνέδριο από μόνο του δεν επαρκεί ως ουσιαστική εισαγωγή και πρώτη ενασχόληση με τους δημοκρατικούς θεσμούς και αξίες, ενώ –πολύ περισσότερο– η ίδια η διοργάνωση δε μπορεί να αναγνωρίζει τέτοιες ποιότητες στον εαυτό της· νισάφι.

Αφιστάμενοι από την πρώτη διοργάνωση του ΜΒΕ, σκεφτόμουν πως θα μπορούσαμε να δούμε τα πράγματα από απόσταση και ψυχραιμότερα· και τα μεν και τα δε και τα τρίτα. Η θετική κριτική, εξάλλου, είναι πρωτίστως κριτική, όπως κριτική παραμένει και εκείνη η λίγο πιο σκεπτικιστική. Ευπρόσδεκτες και οι δύο; Speremus. Έτσι, όσο κάθε εγχείρημα, κάθε Μοντέλο, προσομοίωση, πατέντα για φρουτιέρες ή μονωτικούς αφρούς, επιδιώκει την ισορροπία του μέσα από το δικό του μερίδιο στην ελεύθερη κριτική, πέρα από τους κλακα­δόρους και την ενθουσιώδη μονοφωνία, εδώ υπεισέρχεται και η τρίτη φωνή. Ευχής έργον η τελευταία να μην είναι ασύδοτη.

Προϊούσης της ανοίξεως, κατέληξα, ωστόσο, μεταξύ άλλων και στο γλυκανάλατο αφορισμό πως δεν έχει νόημα να συνεχίσω αυτό που κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται παρά ως κακία με υμένιο· οποιαδήποτε συνέχεια, εξάλλου, ένταση θα εισέφερε κυρίως. Τούτου κατατεθέντος, θα χαμογελάσω σε ό,τι θετικό διέκρινα μέχρι αυτό το σημείο, θα παύσω και θα αποσιω­πήσω τα ούτως ή άλλως παραλειπόμενα μιας προσπάθειας που στην επίφασή της ευοδώ­θηκε θριαμβικά.

Έτσι, λοιπόν:

Δε θα πω ότι εν πολλοίς το ΜΒΕ  στην ουσία του δεν αποτελεί παρά ένα follow-up project του κλασσικού κι αγαπημένου σε μήκη και πλάτη κλασσικού MUN και των συγγενών του εγχειρημάτων στη βάση της προσομοίωσης λειτουργίας διεθνών, και όχι μόνο, οργανισμών ήδη από τη δεκαετία του ’20, από τη δομή και την οργάνωσή του μέχρι τη διάκριση των ομάδων των συμμετεχόντων και το εποπτικό του υλικό. Πρωτότυπο, ναι, ελληνόφωνο κι ελληνοπρεπές, ναι, αλλά όχι και να διαρρήξουμε δακρύοντες τα ιμάτια μας για την παρθενογένεση…

Δε θα πω, του αμέσως παραπάνω μη ρηθέντος, τίποτα για τη συνεχή αυτοαναφορά του Μοντέλου στο Μοντέλο και σε έννοιες προς εμπέδωση πιο βαρυπρεπείς κι απ’ τον ξυ­λόγλυπτο μπουφέ της γιαγιάς. Ίδρυση, Ιδρυτές… Ιδρύονται θεσμοί, ιδρύονται οργανισμοί, ιδρύεται Μοντέλο ― ιδρυθήτω και πρώτοι οι εμπνευστές του ας αναγο­ρευ­τούν βροντόφωνα ιδρυτές, λες κι αποσκοπούμε σ’ ένα συν στο βιογραφικό και προσεχώς πολιτικάντικη εξαργύρωση της ιδέας.

Δε θα πω πως όσες βασικές –βασικότατες– διορθώσεις σ’ εξόφθαλμες προκλήσεις στο μάτι και το νου προτάχθηκαν νωρίτερα, υιοθετήθηκαν και διορθώσεις ήρθαν. Ενδεικτικά πάλι, ο τονισμός αποκαταστάθηκε, οι όροι «διοίκηση», «έλλειμμα», «Πανεπιστήμιο» επανήλθαν στην ορθή τους γραφή, ο δε εποικοδομητικός διάλογος είναι περισσότερο φιλόδοξος όταν είναι ορθογραφημένος. Δεν αξιώνω ευχαριστίες. Η αδόκιμη και άστοχα χρησιμο­ποιούμενη πολιτευτική ορο­λογία που δεν καταδεικνύει παρά ξιπασιά μάλλον αδούλευτη, ωστόσο, δεν άλλαξε. Ας μην είμαστε πλεονέκτες. Σε δέκα μέρες μυαλά δεν αλλάζουν.

Δε θα πω για το ευτράπελο της πανηγυρικής αποχώρησης συμμετεχόντων κατά το άνοιγμα των εργα­σιών του συνεδρίου, το οποίο σαφώς θα μπορούσε να έχει απο­φευχθεί, αν ήταν σαφές ότι η Βουλή είναι Βουλή και το Μοντέλο Μοντέλο.

Δε θα πω για τον ελιτισμό, την διάθεση αποκοπής απ’ το μάταιο τούτο υπόλοιπο κόσμο και τα χάσματα που δημιουργούν και διευρύνουν τοποθετήσεις του τύπου «εμείς οργα­νώνουμε, εσείς μπορείτε απλά να συμμετάσχετε». Και ποιος είσαι εσύ που θ’ αποκοπείς;

Δε θα πω για τη σκιώδη –αρχικά– πανηγυρική –αργότερα– εμφάνιση του μορφώ­ματος που, μεταξύ γνωστών και φίλων –να μην υπάρξει διαρροή–, υιοθέτησε το ΜΒΕ, μαζί με  πρακτικές φοβικών εξαιρέσεων και κλειστοφοβίας· με ένα Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο αποφασίζει για όλα τα θέματα του οργανισμού, η είσοδος και συμμετοχή στον οποίο παραμένει μάλλον clandestina, στο μέτρο που Μέλη του ορ­γανισμού γί­νονται, κα­τόπιν πρόσκλησης, άτομα που ενδιαφέρονται να δραστηριοποι­ηθούν προς εκ­πλήρωση του σκοπού της εταιρίας. Όποιος αποκλείσει τους περισσό­τερους κερδίζει. Ούτε η P2 είστε ούτε η Φιλική Εταιρεία.

Δε θα πω τίποτα ούτε για το μακριά-από-κόμματα-ν’-αγιάσεις χαρακτήρα του μορ­φώ­ματος, στη βάση της Εταιρίας (sic) που δεν είναι κομματικοποιημένη. Ο σκοπός μας αφορά την μετατροπή των νέων σε ενεργούς πολίτες και η πρόσκληση απευθύνε­ται σε όλους. Id est, όπως μετατρέπουμε χιλιόμετρα σε μίλια, μετατρέπουμε –ω του θαύματος!– και τους αδαείς σε political animals. Το δε ακομμάτιστο πρέπει να ερμη­νεύεται ως ρήτρα ίσων αποστάσεων από κάθε κομματική παράταξη, δηλαδή, όσο απέχω από το ΚΚΕ, τόσο απέχω και από τη «Δράση», nest-ce pas;

Δε θα πω τίποτα ούτε για τη νομική διατράνωση των φοβικών τάσεων των εμπνευστών, λες και, αν δεν υπήρχε σχετική αρκούντως φανφαρώδης αναφορά, θα έσπευδαν οι λο­γοκλόποι να υφαρπάξουν το Μοντέλο. Οι ιδρυτές του δεν επιτρέπουν σε κανένα την οι­κειοποίηση της ιδέας… Μη σώσω κι οικειοποιηθώ! Γιατί σκεφτό­μουν, αλήθεια είναι, να ξεκινήσω τώρα αμέσως το Μοντέλο Βουλγάρικης Εθνοσυνέ­λευσης (ΜΒΕ-2;) κι έχω θέμα με το ακρωνύμιο…

Κρίνε για να κριθείς, θα πω μόνο, αφού θα αποσιωπήσω τα ούτως ή άλλως παραλειπόμενα. Κρίνεις όταν κρίνεις κακόβουλα, κρίνεις και όταν κρίνεις καλόβουλα και, κυρίως, κρίνεις όταν εκτιμάς. Είτε ως εν γένει κρίση είτε όχι, η εκτίμηση είναι δυσκολοκατάχτητη.

Enfin, δεν είμαστε όλοι για όλους και για όλα. Αλλά κι όταν είμαστε για κάτι, δε βλέπω λόγο να βγω να το φωνάξω. Ό,τι είναι να μάς αναγνωριστεί, θα μάς αναγνωριστεί, δε χρειάζεται να πλαντάξουμε κιόλας. Χαλαρώστε. Γιατί θα βρεθεί κάποτε κι ο θείος που θα μάς υπενθυμίσει πως είναι οι άδειοι τενεκέδες που κάνουν θόρυβο.

Όσο για τις κρίσεις, ας είναι θεμιτές κι ευπρόσδεκτες, όσο δεν ξεχνούν την ευγένεια και τη χάρη τους. Οι μεν γλώσσες λένε, και θα λένε, πάντα τα μεν, οι δε άλλες τα δε. Θεμιτό, άξιο και δίκαιο. Ελπίζω, μόνο, πως οι τρίτες γλώσσες δε (θα συνεχίσουν να) γλείφουν, ασύστολα. Κι όσοι θέλετε να συνεχίσετε να επαίρεστε, να επαίρεστε, μόνο –παρακαλώ– να έχετε και το υπόβαθρο να υποστηρίζετε το ψώνιο σας.

Επιταγμένες-ξεπιταγμένες, οσονούπω θα τελειώσουν και οι Πανελλήνιες. Και από το Σεπ­τέμβρη θα ξαναεγγράφεται κόσμος στη Νομική· κι άλλοι ήδη αυτόκλητοι αριστούχοι πριν την πρώτη εξεταστική, κι άλλοι με tailored ακαδημαϊκά ενδιαφέροντα, κι άλλοι δημοσιοσχε­τίστες, κι άλλοι γλοιώδεις, κι άλλοι έχω-απορίες-κύριε-προσέξτε-με, κι άλλοι που θα ρου­φάνε βρώμικο αέρα και θα εκπνέουν ματαιοδοξία, κι άλλες μετριότητες με αξιώσεις, κι άλλοι κι άλλοι… Τι να πεις;

Κόκκινα αυγά ή καρναβάλια
μέσα από την κάλπη, τη στατιστική
μάς κοιτάζει ο Χάρος
και τού τρέχουνε τα σάλια…

Κανονίστε. Μυαλά σε μία νύχτα και δύο, τρεις, πέντε σελίδες δεν αλλάζουν, υπάρχει, ωστόσο, ακόμη ελπίδα σωτηρίας. Κι όσα δεν είπα ευελπιστώ πως θα βρεθούν καταλληλότε­ροι να τα επισημάνουν ― σιγώ.

Καλό καλοκαίρι,

π

1 σχόλιο:

Anonymous είπε...

δεν θα μπορούσα παρά να λατρέψω και στη συνέχεια να ταυτιστώ με κάθε πρόταση του άρθρου σου..
ωστόσο η φράση "κι άλλοι ήδη αυτόκλητοι αριστούχοι πριν την πρώτη εξεταστική, κι άλλοι με tailored ακαδημαϊκά ενδιαφέροντα, κι άλλοι δημοσιοσχε­τίστες, κι άλλοι γλοιώδεις, κι άλλοι έχω-απορίες-κύριε-προσέξτε-με, κι άλλοι που θα ρου­φάνε βρώμικο αέρα και θα εκπνέουν ματαιοδοξία, κι άλλες μετριότητες με αξιώσεις" συνόψισε σε μερικές γραμμές όλες μου τις απόψεις για τους νομικάριους.
4 χρόνια σ'αυτή τη σχολή,ζήτημα να γνώρισα 5 παιδιά που να αξίζουν.
Οι υπόλοιποι,μεγαλοπιασμένοι και τα ρέστα,πολίτικαλυ κορρέκτ τύποι,μπορώ να πώ πως χαίρομαι που δεν σπατάλησα τον χρόνο μου για να σας γνωρίσω.
Σας έκοψα απο μακριά,άλλωστε.
Τα φιλιά μου.

(Π,σε παντρεύομαι)