Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

Μην τον κοιτάτε είναι Άνεργος...Της Τερέζας Β.

Έγραψε ο Νίκος Καρούζος,σε μια Ελλάδα με μεγάλο οικονομικό έλλειμα αλλά και υψηλές προσδοκίες για ανάκαμψη μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Μααστριχτ το 1992-3. Το φαινόμενο της ανεργίας έγινε άμεσα αισθητό στην χώρα μας στις αρχές της δεκαετίας του '90,οπότε ξεπέρασε τον ευρωπαικό μέσο όρο.Ως το 2009 ο μέσος όρος ανεργίας επί του εργατικού δυναμικού ήταν 10%,δηλαδή 1 στους 10 ήταν άνεργος!

Αλλά ας τα πάρουμε απ'την αρχή. Ανεργία είναι η κατάσταση του ατόμου που είναι ικανό, πρόθυμο και διαθέσιμο να απασχοληθεί αλλα δε βρίσκει εργασία. Δεν είναι απλά το ''χωρίς δουλειά'' αλλά δουλειά εδώ σημαίνει ''αμοιβή'' και ''αναγνωρισμένο επάγγελμα''.Πρόκειται δηλαδη για το ποιλίκο των ανέργων προς το συνολικό εργατικό δυναμικό μιας περιοχής(σε ποσοστό επί τοις εκατό).

Τα αίτια αυτού του φαινομένου που έχει πάρει σήμερα τρομακτικές διαστασεις είναι ποικίλα.Επιγραμματικά μπορούμε να αναφέρουμε την τεχνολογική εξέλιξη που δημιουργεί την ανάγκη για περαιτέρω εξειδίκευση και την ανεπαρκεια ενεργών πολιτικών για την απασχόληση κάτι που είναι φανερό και από την υποχρηματοδότηση του ΟΑΕΔ σε αντίθεση με αντίστοιχους οργανισμούς του εξωτερικού. Βασικό όμως αίτιο της ανεργίας στην Ελλάδα είναι η λανθασμένη στόχευση του εκπαιδευτικού συστήματος κυρίως στη θεωρητική κατάρτιση αλλά και στο δημόσιο τομέα ο οποίος χρόνια τα έχει υπερκορεστεί.Το γεγόνος αυτό οδηγεί κάθε χρόνο νέους πτυχιούχους στην ανεργία αλλά και στη λύση της μετανάστευσης.
Μην του μιλάτε δε μιλούν στους καθρέφτες...


Ο άνεργος ως μέλος του ενεργού πληθυσμού και νέος άνθρωπος που θέλει αλλά δεν είναι σε θέση να προσφέρει,βιώνει τον απόλυτο κοινωνικό αποκλεισμό. Το γεγονός της οικονομικής του εξάρτισης σε συνδυασμό με την αθέλητη κατάσταση αδράνειας στην οποία βρίσκεται του δημιουργούν συμπλέγματα κατωτερότητας,καθώς στην πραγματικότητα είναι ένα βάρος στις πλάτες της οικογένειας, των φίλων, των συγγενών που τον συντηρούν και το ξέρει!Σε τέτοιες συνθήκες για μεγάλο χρονικό διάστημα το άτομο -ο μακροχρόνια άνεργος- θα αντιμετωπίσει προβλήματα και σε κοινωνικό αλλά και διαπροσωπικό επίπεδο. Ο άνθρωπος αυτός που δέχεται κάθε είδους επικρίσεις επειδή δεν είναι σε θέση να προσφέρει γίνεται ολοένα και πιο αντικοινωνικός και μοναχικός.Βεβαίως δεν θέλει να ζεί παρασιτικά γι'αυτό απομονώνεται και αυτοτραυματίζει το σύνολο της οικογενειακής και προσωπικής του ζωής. Δεν είναι όπως τους άλλους! Ανήκει σε μια ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα, είναι Άνεργος!

Μην του μιλάτε είναι άνεργος...
Η ανεργία σαφέστατα είναι ένας ψυχοκοινωνικός παράγοντας που δημιουργεί έντονο άγχος και συναισθηματικές διαταραχές. Ο άνεργος όχι μόνο δεν έχει μέσο βιοπορισμού αλλά και μια απασχόληση που να του δίνει ευχαρίστηση,να αυξάνει την παραγωγικότητα και την αυτοεκτίμησή του.Η κατάσταση αυτή διεγείρει ποικίλα συναισθήματα στο άτομο κυρίως όμως θλίψη, θυμό, απογοήτευση, αγανάκτηση, ανησυχία και είναι δυνατόν να τον οδηγήσει στην κατάθλιψη.
...τα χέρια του στις τσέπες του σα δυο χειροβομβίδες!

Και πάλι προχτές παρατηρήσαμε μια κλασική σκηνή οικονομικής κρίσης: ένας άνθρωπος ανεβαίνει στον 8ο όροφο μιας πολυκατοικίας και πέφτει στο κενό.Είναι μια εικόνα κλασική τα τελευταία 3 χρόνια από το 2009 που η κρίση καθημερινά βαθαίνει, τα χρέη αυξάνονται, καταστήματα και επιχειρήσεις κλείνουν, εργαζόμενοι απολύονται.Σε αντίθεση με την πλεον συνήθη παραδοχή οτι οι αυτόχειρες πάσχουν από ψυχολογικές διαταραχές,σήμερα ο ''αυτόχειρας της κρίσης'' είναι ένας άνθρωπος πολύ θυμωμένος και αδικημένος. 'Εχει χάσει κάθε ελπίδα και με τον αφορητο ψυχικό πόνο που βιώνει θεωρεί ότι λύση γι'αυτόν είναι μόνος ο θάνατος.

Σήμερα που η ανεργία αγγίζει το 50% στους νέους ανθρώπους σημαίνει πως 1 στους 2 είναι άνεργος, δηλαδή ότι σχεδόν το μισό εργατικό δυναμικό βρίσκεται σε κατάσταση οικονομικής εξάρτισης. Με τα δεδομένα αυτά αλλά και γνωρίζοντας πως στην Ελλάδα ανά 2 μέρες τελούνται 3 αυτοκτονίες, τετελεσμένες και απόπειρες, μπορούμε πλέον να κατατάξουμε την αυτοκτονία απο προσωπικό σε ένα κοινωνικό φαινόμενο της κοινωνίας της κρίσης.Επιπλέον δεν υπάρχει ούτε η έννοια του στενού οικογενειακού κύκλου που στηρίζει το άτομο ούτε βέβαια η θρησκεία που αποτρέπει από τετοιου είδους λύσεις. Σήμερα ο αυτόχειρας είναι ο άνθρωπος του μεγάλου αστικού κέντρου, ο χαμένος από συγγενείς και φίλους που είναι καταδικασμένος να ζει σε μια συναισθηματική έρημο.Ο άνθρωπος αυτός μέμφεται τα πάντα και πρωτίστως τον εαυτό του, παραδέχεται την κοινωνική του αποτυχία και προχωρά σε μια κραυγή πόνου για όλα όσα τον κατατρύχουν.
... κι όσο δεν του μιλάμε...

Φαίνεται πως όσο η κρίση βαθαίνει το φαινόμενο των αυτοκτονιών θα παίρνει δραματικές διαστάσεις. Όχι μόνο γιατί η κρίση οπλίζει τη σκανδάλη κάθε αυτόχειρα αλλά και γιατί η ίδια η κοινωνία διαιωνίζει τα στεγανά της. Όσο δε κτίζουμε μια κοινωνία πιο συλλογική και αλληλέγγεια προς κάθε κομμάτι της τόσο θα βλέπουμε συνανθρώπους μας να χάνονται με τη δική μας αδιαφορία και σιωπηρή συναίνεση. Μια κοινωνία που περιθωριοποιεί τα μέλη της είναι μια κοινωνία άρρωστη. Ας σκεφτούμε όλοι μας πως αργά ή γρήγορα μπορεί να βρεθούμε κι εμείς στο ίδιο περιθώριο, κι ας απλώσουμε το χέρι στον αδικημένο της συγκυρίας. Γιατί όλοι μαζί αντέχουμε τις κρίσεις!

7 σχόλια:

Thanos V. είπε...

Περιεκτικό και σοβαρό κείμενο, με στέρεα επιχειρήματα, ευανάγνωστο, ότι πρέπει!

Anonymous είπε...

Συγγνώμη απ'ότι νομιζω εισαι στο συριζα τι μααστριχτ μας λες εδω??

τερεζα είπε...

Φίλε ανωνυμε μαλλον δεν επιασες το υφος του κειμενου. ξερω τι ειναι η συνθηκη του μααστριχτ και τι λεει ο συριζα. Εδω δεν γραφω ως συριζα αλλα δεδομενου οτι συμμετεχω στην εν λογω συλλογικότητα πρεπει να λογοδοτω και γι αυτο΄. Ο συριζα την ψηφισε τη συνθήκη αυτή το 1992 πράγματι. Στο κείμενό μου δεν το αναφέρω προφανεστατα ως κατι καλό γιατι παρά το γεγονός πως την παρουσιασαν όσοι την ψηφισαν ως θετική εν τέλει όλο αυτό κατεστρεψε την ελληνική οικονομία και ένα παράδειγμα είναι η ανεργία στην οποία αναφερομαι που αυξήθηκε με γοργους ρυθμούς τα επόμενα χρόνια. Προσωπικά δεν την δέχομαι δεδομένου ότι το 1992 δεν είχα γεννηθεί και προφανως δεν συμμετείχα στην εν λογω οργάνωση. Πλέον ουτε ο συριζα νομίζω τη δεχεται και αυτό φαίνεται εν τοις πραγμασι,γιατί 20 χρόνια είναι πολυς καιρός και σαφως τα πραγματα αλλαζουν(χωρις και παλι να το δεχομαι επαναλαμβάνω). Αν θες μπορουμε σε καποια φαση και επωνυμα να συζητησουμε τα πολιτικα ''λάθη'' και των άλλων πολιτικών οργανώσεων τα τελευταία 20 χρόνια.
Στο κείμενό μου δεν εκπροσωπώ κανεναν και γράφω ως Τερεζα.Νομίζω πως η ροη του κειμένου δείχνει τι θέλει να πει ο ποιητής και ο καθένας βγάζει τα δικά του συμπεράσματα.

Thanos V. είπε...

Γιατί σε αυτό το σάιτ ΟΛΑ, μα ΟΛΑ τα 'τσουχτερά' σχόλια είναι ανώνυμα? Τι φοβάστε ακριβώς? Καλά, απάντηση δεν περιμένω...

Anonymous είπε...

Γιατι ενα τσουχτερο σχολιο αντιμετωπιζεται με διαφορετικο τροπο οταν ειναι ανωνυμο?

Anonymous είπε...

H αληθεια ειναι οτι διαφορες συνιστωσες του ΣΥΡΙΖΑ αλλα και στελεχη του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ εχουν πει οτι η υπογραφη της συνθηκης του Μααστριχτ ηταν λαθος. Κατα τη γνωμη μου τετοιες δηλωσεις ειναι για λαικη κταταναλωση μονο, ειδικα οσον αφορα τα στελεχη του ΣΥΝ.Ειναι δυνατον να ειναι κανεις υπερ της ΕΕ και κατα της ιδρυτικης της συνθηκης η οποια με τις λεγομενες 4 ελευθεριες {διακινησης κεφαλαιων,υπηρεσιων,αγαθων και εργαζομενων} ειναι η καρδια της πολιτικης της Ενωσης?Χαρακτηριστικες οι δηλωσεις Τσιπρα τοσο το 2008 οταν εγινε προεδρος του ΣΥΝ «Το ζήτημα για εμάς τότε ήταν αν θα ήμασταν αρνητικοί ή αν θα ήμασταν "ανεκτικοί" στην ολοκλήρωση της Ευρώπης.Επιλεξαμε το δεύτερο δρόμο» οσο και πριν τις καλοκαιρινες εκλογες οταν δημοσιογραφος τον ρωτησε <> ο Αλεξης τοτε χαμογελασε συγκαταβατικα στον <> δημοσιογραφο και ειπε <>.Και πως να γινουν Αλεξη μου οταν εχεις ορκιστει εσυ και ο πολιτκος σου φορεας πιστη και υποταγη στα ευρωπαικα μονοπωλια???

Anonymous είπε...

δημοσιογραφος τον ρωτησε Κυριε προδρε λετε οτι αν γινετε κυβερνηση θα φορολογησετε βαρυτερα τις μεγαλες επιχειρησεις.Αν οι επιχειρηματιες σας πουν εμεις δεν μπορουμε μεγαλυτερη φορολογια τα μαζευουμε και φευγουμε τι θα κανετε?Μπορει να υπαρξει νομοθετικη πολιτικη περιορισμου της εξαγωγης κεφαλαιων? ο Αλεξης τοτε χαμογελασε συγκαταβατικα στον αφελη δημοσιογραφο και ειπε αυτα δεν γινονται Και πως να γινουν Αλεξη μου οταν εχεις ορκιστει εσυ και ο πολιτκος σου φορεας πιστη και υποταγη στα ευρωπαικα μονοπωλια???