λευτεριά στο χύμα τσίπουρο - ο φασισμός του ΟΟΣΑ δεν θα περάσει!
Το nomikithess.gr είναι ένα σάιτ από τους και για τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Στο nomikithess μπορεί να δημοσιεύσει ο καθένας ο,τιδήποτε θέλει (ανακοίνωση, άρθρο κλπ) πατώντας απλώς δεξιά στην επιλογή "άποψη" ή στέλνοντας στο μέσω facebook ή μέιλ.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Σκέψεις εξεταστικής


Σκέψεις εξεταστικής

Πρόσφατα διάβασα για ένα ψήφισμα σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της εξεταστικής το οποίο κατατέθηκε στον κοσμήτορα της σχολής και, για άλλη μια φορά, με θλίψη, διαπιστώνω την εσφαλμένη λειτουργία του φοιτητικού συνδικαλισμού στη σχολή μας.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017


Σε ένα σταθμό κάπου στη Γιρόνα (12.9.2017)

Φίλοι μου,


Αν και θα το έβρισκα πολύ λογικό την ώρα που διαβάζετε αυτό το άρθρο να με αντιπαθήσετε ακόμα πιο πολύ απ’ ότι όταν σας είπα ότι θα είμαι Erasmous Βαρκελώνη, η απόσταση που μας χωρίζει μου επιτρέπει να μην ενδιαφερθώ και πολύ για το αν θα θέλατε να διαβάζετε για τις περιπέτειες μου σε αυτήν την γωνία της Ισπανίας που λέγεται Καταλονία.  Όπως και να έχει πάντως σας στέλνω  τις ευχές μου για μια δημιουργική ακαδημαϊκή χρονιά.

Εμβάθυνση στο Συμπεριφορικό Δίκαιο και στην Ευπρεπή Δικονομία



ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΕΤΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ

ΚΛΑΔΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΕΥΠΡΕΠΕΙΑΣ-ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ

ΕΜΒΑΘΥΝΣΗ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΠΡΕΠΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

Στις 09/09/2099 η φοιτήτρια Φ εξετάζεται στο μάθημα «Εμβάθυνση στο Συμπεριφορικό Δίκαιο και στην Ευπρεπή Δικονομία». Κατά τη διάρκεια της εξέτασης οι καθηγήτριες Κ1 και Κ2 παραμένουν στην αίθουσα εξέτασης προς διευκρίνιση και απάντηση τυχόν ερωτήσεων των φοιτητών επί των θεμάτων. Από τη στιγμή έναρξης της εξέτασης μέχρι και τα πρώτα 55 λεπτά της ώρας μετά την παράδοση των θεμάτων, οι καθηγήτριες Κ1 και Κ2 μαζί με τον καθηγητή Κ3 συνομιλούν με καθόλου χαμηλό τόνο φωνής στη μέση της αίθουσας εξέτασης, σε απόσταση 1 μέτρου από την εξεταζόμενη Φ (να σημειωθεί ότι ο Κ3 συμμετείχε στη συζήτηση για 10 λεπτά της ώρας καθώς υπαναχώρησε από αυτή περί το 35ο λεπτό). Η Φ ενοχλημένη από τη συμπεριφορά των καθηγητριών ιδίως Κ1 και Κ2 και εν μέρει από τη στάση του Κ3, που φαινόταν έστω να αποδεχόταν την κατάσταση, κρατά την υπομονή της μέχρι το 55ο λεπτό της εξέτασης. Στο χρονικό σημείο εκείνο, η Φ υποσυνείδητα αρχίζει να κουνά νευρικά το πόδι της και η Κ1 τη ρωτά (πάντως ευγενικά) εάν ενοχλείται από τη συνομιλία τους. Όταν η Φ απαντά θετικά, η Κ2 την κοιτά ειρωνικά και προτείνει στην Κ1 με ενοχλημένο τόνο όχι να σταματήσουν την κουβέντα αλλά «να πάνε παραπέρα».

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η συνομιλία των Κ1 και Κ2 αφορούσε ζητήματα όπως η έλευση του πρωθυπουργού Αλέξη Φύτρα στη Διεθνή Έκθεση Πεταλονίκης, η επιτυχία του γιου του Κ3 στις Πανελλήνιες Εξετάσεις 2099 και το «άνετον ή μη» των υποδημάτων της Κ3, καλείστε να απαντήσετε στα παρακάτω ερωτήματα:

1) Αποτελούσε η θεματολογία συζήτησης των Κ1, Κ2 και Κ3 κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ώστε να δικαιολογείται η συνομιλία τους κατά τη διάρκεια της εξέτασης; (μονάδες 1)

2) Ανεξάρτητα από την απάντηση στο προηγούμενο (υπό 1) ερώτημα πώς θεμελιώνεται η ευθύνη των Κ1, Κ2 και Κ3; Επηρεάζει η υπαναχώρηση του Κ3 από τη συζήτηση την ευθύνη του; 

Αντίστοιχα, επηρεάζει ο ευγενικός τόνος φωνής της Κ1 την ευθύνη της; (μονάδες 2)

3) Αποτέλεσε η συμπεριφορά των Κ1 και Κ2 θετική υπέρβαση της καθέδρας – ακαδημαϊκής εξουσίας τους και χρήση της πρακτικής του «Σταρχιδισμού»; Σε ποιες διατάξεις του Κώδικα Παγκοσμίως Αυτονόητων Ζητημάτων Ευγένειας & Συμπεριφοράς θα μπορούσε να θεμελιωθεί η τυχόν ευθύνη των Κ1 και Κ2; (μονάδες 2)

4) Η λεκτική αδράνεια της Φ μπορεί να θεμελιώσει συντρέχον πταίσμα της κατά το Δίκαιο της Απραξίας μπροστά στην Εξουσία; (μονάδες 2)

Παραλλαγή:

5) Εάν υποτεθεί ότι η Φ ενοχλημένη και εν βρασμώ ψυχής χτυπούσε την Κ2 στο κεφάλι με τον Πολυκώδικά της, με αποτέλεσμα η τελευταία να νοσηλευτεί για 1 ημέρα στο νοσοκομείο με ελαφρά διάσειση, πώς θα θεμελιωνόταν η ευθύνη της Φ; Θα μπορούσε η Κ2 να ζητήσει από τη Φ τα έξοδα για αποκατάσταση του χτενίσματός της που πλήρωσε μετά το συμβάν σε ακριβό κομμωτήριο του Κλανοράματος Πεταλονίκης; (μονάδες 3)

Καλείσθε να απαντήσετε σε όλα τα ερωτήματα. Κάθε απάντηση ορθά τεκμηριωμένη σύμφωνα με τη Νομοθεσία Λογικής Πεντάχρονου και τον Κώδικα Παγκοσμίως Αυτονόητων Ζητημάτων Ευγένειας & Συμπεριφοράς είναι σωστή.


ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Ανακοίνωση για πρωτοετείς φοιτητές

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, συγχαίρει και καλωσορίζει  τους νέους/τις νέες φοιτητές/τριές του και τους ενημερώνει ότι μπορούν να παρακολουθούν την διαδικασία εγγραφών τους στην ιστοσελίδα του ΑΠΘ  www.auth.gr  καθώς και στην ιστοσελίδα του Τμήματος Σπουδών του ΑΠΘ  dps.auth.gr , στις οποίες θα υπάρχει συνεχής ροή ανακοινώσεων για τις διαδικασίες, τον τρόπο και τα δικαιολογητικά εγγραφών. Στις ίδιες ιστοσελίδες θα υπάρχει ενημέρωση και για τις διαδικασίες αιτήσεων παροχής φοιτητικής μέριμνας (υπηρεσίες σίτισης, στέγασης κλ.π.)

Τέλος καθ΄ όλη τη διάρκεια των εγγραφών θα λειτουργούν οι εξής τηλεφωνικές γραμμές εξυπηρέτησης 2310-996000 και 2310-994000, στις οποίες οι ενδιαφερόμενοι/ες θα μπορούν να καλούν για ερωτήματα και επίλυση προβλημάτων τους αναφορικά με τις εγγραφές τους.

Θεσσαλονίκη  30  Αυγούστου 2017

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Διαβάζουμε - Προτείνουμε: Ο κίτρινος φάκελος, του Μ. Καραγάτση

Ο θάνατος του Μάνου Τασάκου, λογοτέχνη και δικηγόρου (εξίσου ταλαντούχου και καταξιωμένου και στις δυο ασχολίες του), ταράζει την μεταπολεμική κοσμική ζωή της Αθήνας, μα πολύ περισσότερο την οικογένεια του Κωστή Ρούσση, μεγαλοφυούς λογοτέχνη, τιμημένου μάλιστα με το βραβείο Νόμπελ. Οι συνθήκες γεννούν πολλαπλά ερωτηματικά, αλλά η αστυνομική έρευνα καταλήγει στο πόρισμα της αυτοκτονίας.  Μετά από πολλά χρόνια και με παράξενο τρόπο, φτάνει στα χέρια του συγγραφέα ένας πολυκαιρισμένος κίτρινος φάκελος, επιγεγραμμένος «Διάφορα στοιχεία για τα μυθιστορήματα Θέσεις και Αντιθέσεις του Μάνου Τασάκου». Ακόμη, ο κίτρινος φάκελος φέρει μια βιαστική υποσημείωση «Να τα γράψει ο Καραγάτσης». Πώς η έμπνευση για ένα τολμηρό μυθιστόρημα, επιδρά στις ζωές ενός κλειστού κύκλου ανθρώπων; Πώς αντιδρά ο ίδιος κλειστός κύκλος, μπροστά στο δαίμονα του υλικού κέρδους; Πώς οι αλυσιδωτές δράσεις και αντιδράσεις οδηγούν στο θάνατο του Τασάκου; Πώς νοείται η ηθική, όταν το μυαλό κατατρώγεται από το μικρόβιο της μεγαλοφυΐας;

Ο ώριμος πλέον Καραγάτσης ισορροπεί ανάμεσα στα εύγλωττα εκφραστικά σχήματα και το κοφτό, δημοσιογραφικό ήθος. Παράλληλα, η δίκη του λογοτεχνική ταυτότητα έχει πλέον αναπτυχθεί πλήρως και δεσπόζει αυταρχικά πάνω στις επιρροές του. Οι χαρακτήρες περιγράφουν ωμά, πρόστυχα σχεδόν την ελληνική αστική πραγματικότητα της εποχής, χωρίς ωραιοποιήσεις. Περιγράφονται απαισιόδοξα, με τα χειρότερα χαρακτηριστικά τους να είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής, μιας και αυτά διαμορφώνουν τις αποφάσεις τους, προωθώντας την ιστορία.


Πρόκειται για το αρτιότερο δείγμα της ισχυρότατης μυθοπλαστικής ικανότητας του Καραγάτση. Ο ίδιος είχε πει ότι εάν παραλείψεις έστω και την παραμικρή λεπτομέρεια το έργο χάνει τη συνοχή του, γίνεται ακατανόητο για τον αναγνώστη. Μια πραγματεία για το δαίμονα του υλικού κέρδους, που μονοπωλεί την πολιτισμένη ζωή και αλλοιώνει τις ανθρώπινες σχέσεις. Μέσα όμως από αυτή την απαισιόδοξη πραγματικότητα, (και εδώ φαίνεται η πραγματική αξία του Καραγάτση ως ηθογράφο), καταφέρνει να φτάσει σε ένα αισιόδοξο συμπέρασμα, υμνώντας την απρόβλεπτη ανθρώπινη φύση.

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Αγαπητέ Σεπτέμβρη,

Αγαπητέ Σεπτέμβρη,
Ευτυχώς που υπάρχεις. Κάποτε ήσουν ταυτισμένος με το σχολικό κουδούνι και την επιστροφή στα θρανία. Τώρα είσαι ας πούμε μια δεύτερη ευκαιρία. Μαζί με τα φύλλα που θα αρχίσουν να πέφτουν λέω να αρχίσω και εγώ να περνάω μαθήματα.
Δεν έχω τύψεις Σεπτέμβρη μου που θα περάσω το καλοκαίρι πάνω απ’ τους κώδικες. Η απογοήτευση και η μεμψιμοιρία δεν σε πάνε μπροστά. Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεσαι είναι αλλαγή σχεδίου.
Τα τριάρια δεν σημαίνουν πως καταστράφηκε ολόκληρη η ζωή σου, έτσι δεν είναι Σεπτεμβράκο; Γι’ αυτό στα αλήθεια δεν απογοητεύομαι. Θυμάμαι πόσες ώρες διάβαζα στις πανελλήνιες… Πόσες πληροφορίες είχα αποθηκευμένες στον εγκέφαλό μου. Εξακολουθώ να έχω τα ίδια εγκεφαλικά κύτταρα. Τότε μπόρεσα, γιατί όχι και τώρα;
Δεν ξέρω τι κλίμα έχουν οι υπόλοιπες σχολές μα στη δική μας όπως βλέπεις κι εσύ Σεπτέμβρη μου κυριαρχεί το #ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣΣΤΗΝΠΑΝΔΥΣΚΟΛΗΝΟΜΙΚΗ #ΘΑΠΕΘΑΝΕΙΣΣΤΟΔΙΑΒΑΣΜΑ …
Κλίμα που δημιουργεί άγχος και σύνδρομα είμαι_άχρηστος , πτυχίο_στα_25… Που πίστεψέ με σε τίποτα δεν βοηθάνε. Απ’ την άλλη υπάρχει ένα μαγικό φίλτρο που εξαλείφει και τα δύο. Το λένε ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ.
Και βασικά για να μπήκε κανείς σ' αυτή τη σχολή σημαίνει άνετα θα βγει, αρκεί να το θέλει.
Τι ζέστη είν’ αυτή…
Μην στα πολυλογώ Σεπτέμβρη μου, πάω για καμία βουτιά…
Εσύ με το πάσο σου… Μην βιαστείς καθόλου να μας έρθεις!

(Για να προλάβω να βγάλω την ύλη)

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Διαβάζουμε - Προτείνουμε: Το παλίμψηστο του αίματος, του Γ. Αναστασιάδη

Πολιτικές δολοφονίες και εκτελέσεις στη Θεσσαλονίκη (1913-1968)*

Η πόλη της Θεσσαλονίκης έχει κατά καιρούς αποκτήσει πολλά προσωνύμια: «νύμφη του βορρά», «φτωχομάνα», «προσφυγομάνα», «πολυπολιτισμική», «βυζαντινή»... Το βιβλίο επιχειρεί να φωτίσει μια «μαύρη τρύπα στη συλλογική μνήμη» της πόλης και της σύγχρονης ιστοριογραφίας μέσω ενός μακριού καταλόγου πολιτικών δολοφονιών και εκτελέσεων που έλαβαν χώρα από το 1913 μέχρι και το 1968. Σκιαγραφείται μια άλλη Θεσσαλονίκη, η Θαεσσαλονίκη του «αίματος». Ο Γ. Αναστασιάδης παρουσιάζει τα –συνήθως άγνωστα- γεγονότα αξιοποιώντας πρωτογενείς πηγές από εφημερίδες της εποχής, σπάνιο φωτογραφικό υλικό και λογοτεχνικά κείμενα βασισμένα στα γεγονότα. Ιδιαίτερο βάρος δίνει στον τόπο -και το χρόνο- των γεγονότων, αποκαλύπτοντας στον αναγνώστη τις ματωμένες ιστορίες που βρίσκονται πίσω από κτήρια – σύμβολα της πόλης, που καθημερινά προσπερνάμε: το Κόκκινο Σπίτι στην Αγ. Σοφίας, το Γ’ Σώμα Στρατού, οι φυλακές του Γεντί Κουλέ κ.ά.

Το βιβλίο ξεκινά με τη δολοφονία ενός βασιλιά, του Γεωργίου Α’, και κλείνει με την εκτέλεση ενός αθώου (;) «απόκληρου της ζωής», του Αριστείδη Παγκρατίδη, του περιβόητου Δράκου του Σέιχ Σου. Στο ενδιάμεσο, φωτίζει γνωστές και άγνωστες στο ευρύ κοινό υποθέσεις και ταυτόχρονα τις πτυχές αυτής της πόλης που συχνά αποσιωπούνται: Η Θεσσαλονίκη του Εθνικού Διχασμού, η πόλη που αναπτύχθηκε για πρώτη φορά το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα, η Θεσσαλονίκη της Κατοχής, της Εαμοκρατίας, του Εμφυλίου, του παρακράτους. Μια πόλη όπου συγκρούστηκαν βενιζελικοί και βασιλικοί, καπνεργάτες και αστυνομία, αντάρτες και ταγματασφαλίτες, Λαμπράκηδες και παρακρατικοί.

Τέλος, το βιβλίο επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα «γιατί η Θεσσαλονίκη;» προσφέροντας χρήσιμους προβληματισμούς. Πρόκειται για ένα βιβλίο ιδανικό για τους λάτρεις της ιστορίας, στο οποίο η πρωτογενής επιστημονική έρευνα συνομιλεί με την τέχνη και την σύγχρονη ιστορική συνείδηση. 

*Ο Γ. Αναστασιάδης είναι Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής και Συνταγματικής Ιστορίας της Νομικής ΑΠΘ. Εκδ. Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2010. 

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Διαβάζουμε - Προτείνουμε: Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν, του Μ. Καραγάτση

Η Οκτωβριανή επανάσταση βρίσκει το Συνταγματάρχη Λιάπκιν, παρασημοφορημένο αξιωματικό του τσαρικού στρατού, στην πλευρά των ηττημένων. Καταφέρνοντας να διασώσει μόνο τη ζωή του και την επίσημη στολή του, απομεινάρι της παλιάς του δόξας, φτάνει πρόσφυγας στην Ελλάδα, αναζητώντας τη λύτρωση από τις κτηνώδεις αναμνήσεις του πολέμου, αλλά και τη βάρβαρη φύση του. Καταφέρει να βρει δουλειά και στέγη στην Αβερώφειο Γεωργική Σχολή στη Λάρισα. Στο αφιλόξενο για αυτόν κλίμα της θεσσαλικής πρωτεύουσας, κάτω από το βουνό των αρχαίων, που όσο τους θαυμάζει τόσο ξένοι του είναι, θα προσπαθήσει να ξαναφτιάξει τη ζωή του, μαζί με τα φαντάσματα της παλιάς του δόξας.

Με το «Συνταγματάρχη Λιάπκιν», συντελείται η λογοτεχνική ωρίμανση του Καραγάτση. Το γνωστό του ύφος, με τα έντονα λογοτεχνικά σχήματα και τις γλαφυρές περιγραφές, σχηματοποιείται και εδραιώνεται, για να καθορίσει το σύνολο του έργου του. Η θεσσαλική γη, που τόσο αγαπούσε, αποτελεί τη σκηνή πάνω στην οποία σκηνοθετεί αριστοτεχνικά τις ζωές των ηρώων του. Ήρωες που, όπως και σε όλο το έργο του Καραγάτση, έχουν κάτι το τραγικό. Ιδιαίτερη αναφορά οφείλει να γίνει στην απελευθέρωση της σεξουαλικότητας και γενικότερα των ενστίκτων των ηρώων, που αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά που διαφοροποιούσαν και διαφοροποιούν τον Καραγάτση. Η επιφανειακή κυνικότητα με την οποία τα αντιμετωπίζει, απλά λειτουργεί ως μανδύας που αποκρύπτει τη βαθιά του ευαισθησία.


Πρόκειται για το έργο που παγίωσε τον Καραγάτση στη λογοτεχνία της εποχής και τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό. Είναι το πρώτο βιβλίο μιας σκιώδους τριλογίας, που συνεχίζεται με τη «Μεγάλη Χίμαιρα» και ολοκληρώνεται με το «Γιούγκερμαν». Σε καμία περίπτωση, δεν πρόκειται για το καλύτερο έργο του. Δεν διαθέτει την πηγαία ευαισθησία του «Γιούγκερμαν», ούτε την μυθοπλαστική μαεστρία του «Κίτρινου Φακέλου». Είναι όμως ιδιαίτερα ενδιαφέρον να ξεδιπλώνεται μπροστά σου η λογοτεχνική «ενηλικίωση» ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες λογοτέχνες. Άλλωστε, (παρότι όπως αναφέρθηκε, δεν είναι το καλύτερο έργο του) δε παύει να είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα, που αξίζει να διαβαστεί.

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Νέοι δικηγόροι σύγχρονα ρομποτάκια; Ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε! - Του Θάνου Παπαδόπουλου*





Αν κάποιος μελετήσει τον Οδηγό Σπουδών 2017-18 της Νομικής Σχολής και ειδικότερα το πρόγραμμα σπουδών του μεταπτυχιακού του Αστικού Δικαίου θα οδηγηθεί σε κάποιες θλιβερές διαπιστώσεις και συμπεράσματα.

Αρχικά, στο πρώτο εξάμηνο, στο μάθημα του Αστικού Δικαίου, οι φοιτητές θα ασχοληθούν με «τις Περιουσιακές Σχέσεις Συζύγων» (;!)  και με το «το Δίκαιο της Πώλησης» ενώ στο δεύτερο εξάμηνο με την «Εξασφάλιση απαιτήσεων» και τον Ταξιδιωτικό Κανονισμό και στο τρίτο εξάμηνο με τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές. Με βάση τις θεματικές αυτές, είναι πέρα για πέρα εμφανής ο κατακερματισμός του γνωστικού αντικειμένου του Αστικού Δικαίου. Δεν διδάσκεται τίποτα ενιαία με αρχή μέση και τέλος, παρά μόνο συγκεκριμένες και εξειδικευμένες θεματικές.

Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα στο μάθημα της Πολιτικής Δικονομίας, όπου στο πρώτο εξάμηνο, οι φοιτητές διδάσκονται μόνο για την εξωδικαστική επίλυση διαφορών (βλ. συμβιβασμός κλπ). Το πρόβλημα σ’ αυτή την περίπτωση, πέρα από τον κατακερματισμό και την εξειδίκευση, είναι πως η εξωδικαστική επίλυση στηρίζεται σε πρόσφατες διαδικαστικές διατάξεις και σε περίπτωση κατάργησής τους κάποιος θα έχει διδαχθεί και θα έχει ασχοληθεί με κάτι που δεν θα του χρησιμεύσει πουθενά στην μετέπειτα πορεία του. Σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα απουσιάζει και η διδασκαλία του Συλλογικού Εργατικού Δικαίου (διδάσκεται μόνο το Ατομικό και η Κοινωνική Ασφάλιση).

Όλα αυτά τα παραπάνω παράλογα στοιχεία του προγράμματος προκύπτουν από την δήθεν σύνδεση με την αγορά εργασίας. Μας λένε πως  «σήμερα αυτό που πουλάει στην αγορά είναι η εξωδικαστική επίλυση διαφορών και οι χρηματοπιστωτικές συναλλαγές αρά θα ξέρεις μόνο αυτά». Το έξω της αγοράς εργασίας καθορίζει το μέσα των εκάστοτε προγραμμάτων σπουδών και όχι το αντίστροφο. Το αποτέλεσμα; Πρώτον,  διαμορφώνεται ένα μεταπτυχιακό-σακούλι άχρηστων, ασύνδετων, επιφανειακών και εφήμερων γνώσεων.  Ο μεταπτυχιακός φοιτητής δεν αποκτά συνολική γνώση, δεν εμβαθύνει στο αντικείμενο, μαθαίνει να κοιτάει το δέντρο και όχι το δάσος γιατί αυτό απαιτούν οι καιροί. Οι καιροί αλλάζουν όμως συνεχώς.

Δεύτερον, σε κάθε περίπτωση, αυτό που επιχειρούν οι «ειδήμονες» που καταρτίζουν προγράμματα τέτοιου είδους είναι απλά να «οπλίσουν» τα χέρια των νέων για την εργασιακή ζούγκλα, που σήμερα τσακίζεται από την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας λόγω μνημονίων, το χτύπημα εν γένει του ελεύθερου επαγγέλματος, των δικηγόρων και ειδικά των νέων δικηγόρων. Νέοι δικηγόροι που αν δεν τους φάει η ανεργία, θα είναι μισθωτοί και υπάλληλοι δικηγορικών εταιριών. Και ξέρουμε καλά πως στις δικηγορικές εταιρίες οι νέοι δικηγόροι είναι αναλώσιμα προϊόντα που κάνουν μια εξειδικευμένη επαναλαμβανόμενη δουλειά. Περισσότερη εξειδίκευση, όλο και μικρότερος μισθός.  Πολύ μικρή σημασία έχει το εύρος των νομικών σου γνώσεων για την δικηγορική εταιρία. Αυτό που μετράει είναι ο χρόνος και το χρήμα. Αν δεν τους κάνεις κιόλας, σε διώχνουν. Όλο και κάποιος άλλος θα βρεθεί, τόσοι άνεργοι νέοι δικηγόροι υπάρχουν.

Είναι ξεκάθαρο, λοιπόν, πως στοιχεία υπερεξεδείκευσης σε προγράμματα σπουδών μεταπτυχιακών προγραμμάτων (και όχι μόνο) έρχονται να ανταποκριθούν στον νέο τύπου δικηγόρου, εξειδικευμένου ρομπότ και ευέλικτου, κομμένου και ραμμένου στην διάλυση της αγοράς εργασίας.  «Ε και τι να κάνουμε;» θα πει κάποιος. «Έτσι είναι τα πράγματα». Για να βρούμε την απάντηση πρέπει πρώτα να αναρωτηθούμε: Η κατάσταση διάλυσης στο νομικό και δικηγορικό επάγγελμα, που φέρνει και κατακερματισμό στη γνώση, μας αφορά όλους ή όχι; Προφανώς και μας αφορά όλους. Αντιλαμβανόμενοι, λοιπόν, πως το πρόβλημα είναι συλλογικό και όχι ατομικό ανάλογα πρέπει να απαντήσουμε. Σαν φοιτητές, με την ματιά στραμμένη προς τα έξω, να συμβάλλουμε όλοι μαζί στην αντίσταση της δικής μας πλευράς, στην οργάνωση της γενιάς μας απέναντι στην διάλυση του εργασιακού μας μέλλοντος για ζωή, δουλειά και σπουδές με αξιοπρέπεια. Γιατί, σήμερα, όσα περισσότερα μας ζητάνε τόσα λιγότερα μας δίνουνε.


*Ο Θάνος Παπαδόπουλος είναι μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής ΑΠΘ και μέλος του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Διαβάζουμε - Προτείνουμε: Η Φόνισσα, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Η Φόνισσα, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη



Η γριά Φραγκογιαννού, πλήρης ημερών και κουρασμένη από την έντονη και θλιβερή ζωή της, τη σημαδεμένη από την καθημερινή βιοπάλη, αδυνατεί να βρει ξεκούραση έστω και σε αυτή την προχωρημένη ηλικία. Αιτία, το «αρρωστιάρικο» βρέφος της κόρης της, το οποίο προσέχει τη νύχτα, προκειμένου να μπορέσει να κοιμηθεί η λεχώνα κόρη της. Μέσα στον παροξυσμό της αυπνίας και του συνεχούς και διαπεραστικού κλάματος του βρέφους, η δαιδαλώδης σκέψη της γριάς περνά από τις αναμνήσεις της μίζερης ζωής της, σε διαπιστώσεις για την κοινωνική θέση των κοριτσιών στην τότε κοινωνία και πάλι πίσω. Τότε, μια υποβόσκουσα ιδέα αρχίζει να γεννάται στο ταραγμένο μυαλό της γριάς. Σκέψη που υπερπηδά λογικά εμπόδια, ώστε να απαιτήσει ακόμα και θεϊκή νομιμοποίηση. Σκέψη δολοφονική, που δε θα αργήσει να τρώει την ψυχή της σαν σαράκι, έως ότου την πραγματοποιήσει.

Με την γνωστή, πομπώδη και ιδιαίτερα περιγραφική καθαρεύουσα του ο Παπαδιαμάντης καταφέρνει να ζωντανέψει στο μυαλό του αναγνώστη την άγρια ομορφιά του σκιαθίτικου τοπίου. Με τη μοναδική του ψυχογράφηση και την δυνατότητα να πλάθει λογοτεχνικούς χαρακτήρες, μας χαρίζει μια από τις μνημειώδεις μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας, καταφέρνοντας παράλληλα  να εντρυφήσει και να στηλιτεύσει την κοινωνική δομή της εποχής του. Αξίζει να σημειωθεί ότι η περίοδος συγγραφής της φόνισσας συμπίπτει με την περίοδο που ο Παπαδιαμάντης ολοκλήρωσε την μετάφραση του «Έγκλημα και τιμωρία» του Ντοστογιέφσκι. Οι επιρροές είναι εμφανείς, όπως εμφανές είναι και το ταλέντο του Παπαδιαμάντη, να διυλίζει και να συνθέτει τις επιρροές του με τέτοιο τρόπο, ώστε το αποτέλεσμα να είναι αποκλειστικά δικό του, μακριά από οποιοδήποτε μιμητισμό.

Η επιρροή της φόνισσας στο σύνολο της νεοελληνικής λογοτεχνίας είναι δύσκολο να αγνοηθεί. Όχι άδικα, κατέχει εξέχουσα θέση στη διδασκαλία της λογοτεχνίας. Έχει εύστοχα παρατηρηθεί ότι, χωρίς τη φόνισσα, το έργο του Παπαδιαμάντη θα ήταν καταδικασμένο να μείνει ημιτελές. Και αυτό γιατί, στα υπόλοιπα έργα του, το κακό κατέχει κεντρική θέση. Το παπαδιαμαντικό κακό όμως, είναι το απλό, καθημερινό κακό, που γεννιέται από τη φτώχια και τη μιζέρια. Πρώτη και τελευταία φορά στη φόνισσα, το κακό ξεπερνάει τα όρια της ανθρώπινης μικρότητας και φτάνει στην διάπραξη αποτρόπαιων εγκλημάτων.

Για αυτούς και πολλούς άλλους λόγους, «Η Φόνισσα» είναι σίγουρα, ένα έργο που αξίζει την προσοχή σας.

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Διαβάζουμε - Προτείνουμε: Από Αύγουστο...σε Αύγουστο.


Από Αύγουστο...σε Αύγουστο, της Ελευθερίας Κρικέλη



Πως μπορεί να περιγραφεί ο φονικός σεισμός που έλαβε χώρα στην Κεφαλλονιά τον Αύγουστο του 1953, μέσα από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού; Πως το μικρό αυτό κορίτσι αντιδρά, όντας πλέον μάνα -και ταυτόχρονα γιατρός- όταν μαθαίνει Αυγουστιάτικα από ένα τηλεφώνημα, πως ο γιος της είναι, μετά από ιατρική γνωμάτευση, εγκεφαλικά νεκρός; Ποια θα είναι η στάση της ίδιας μάνας, -με την ιδιότητα της γιατρού να υπερισχύει αυτή τη φορά-, όταν μετά από χρόνια, έχει αναλάβει τη νοσηλεία του Ντουζόν, του νεαρού Αυστραλού που ήρθε στη χώρα μας για καλοκαιρινές διακοπές και ξυλοκοπήθηκε ανελέητα στο νησί της Μυκόνου, με αποτέλεσμα να παραμείνει διασωληνωμένος τον Αύγουστο του 2008 σε νοσοκομείο της Αθήνας, με εγκεφαλική ανεπάρκεια;

  Τρεις σημαδιακοί Αύγουστοι, τρεις χρονιές σταθμοί για τη συγκεκριμένη γυναίκα, τρεις φορές στο πέρασμα της ζωής της που η φράση 'Πρέπει να φανώ δυνατή, πρέπει να φανώ ψύχραιμη', επισκίαζε όλα τα υπόλοιπα.
  
  Ολόκληρο το πανελλήνιο είχε συγκλονιστεί από τα τεκταινόμενα της υπόθεσης Ντουζόν, εκείνο το Καλοκαίρι. Ένας νεαρός που σφύζει από ζωή και όνειρα, και ξαφνικά βρίσκεται κυριολεκτικά συνδεδεμένος 'στην πρίζα', δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Ωστόσο, το βλέμμα μου στα δελτία ειδήσεων των καναλιών, έπεφτε συχνά στη γιατρό που έπεισε τους γονείς του Ντουζόν να δώσουν τελικά τα όργανα του γιου τους για μεταμόσχευση. Είχε μια σίγουρη γαλήνη στο βλέμμα της. Ναι, δεν μπορώ ν το χαρακτηρίσω αλλιώς. Μια σίγουρη γαλήνη που πήγαζε από κάτι μη απτό, μη εξηγήσιμο.. Ο τόνος της φωνής της ήταν τόσο ήρεμος και συνάμα τόσο αποφασιστικός. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, κατάλαβα το πως και το γιατί...

   Τα γεγονότα είναι πέρα για πέρα αληθινά. Το κείμενο απλό, λιτό, χωρίς λογοτεχνικές υπερβολές και βαρύγδουπες εκφράσεις. Κι όμως καταφέρνει να σε πείσει για το αυτονόητο, για αυτό που ο περισσότερος κόσμος, προσηλωμένος και σκυμμένος στα προβλήματα της καθημερινότητας του, ξεχνά να αναλογιστεί: ότι πάντα, ότι και να γίνει, υπάρχει ελπίδα. Έρχεται από απλά, καθημερινά πράγματα, έρχεται και αυτή, παίρνοντας τη σκυτάλη του θυμού και της απώλειας 'Από Αύγουστο σε Αύγουστο'...

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Σάουντρακ : εξεταστική




Στην εξεταστική δύσκολα την παλεύουμε,το άγχος και η πίεση περισσεύουν.Για να σπάσουμε λοιπόν την μουντίλα του καιρού,μια κασέτα από όλους εμάς στο nomikithess με λίστες για όλες τις διαθέσεις(και κυρίως αυτή του είμαι μία ώρα στην ίδια σελίδα).
‘Διαβάζεις’ στην βιβλιοθήκη; Βαριέσαι;Κοιτάς για ώρα το πιο βαρετό σημείο στο τοίχο του δωματίου σου;
Άλλαξε το μουντ σου.
 

Πολλά credits στο http://www.kasetophono.com/ για τα υπέροχα mixtapes:)


  • ·      Διάβασμα


  • ·       Για σκληρούς παίκτες


  • ·       Post Rock φάση


  • ·       Τζάζ επιλογές



  • ·        Και για όσους παρασύρονται από τη μουσική και τραγουδάνε, οπότε το διάβασμα πάει περίπατο, μερικές προτάσεις ορχηστρικές :

Eric Satie


Igor Stravinsky – Η ιεροτελεστία της άνοιξης

Igor Stravinsky – The Firebird
Νίκος Σκαλκώτας – 12 ελληνικοί χοροί

Sergei Prokofiev – Romeo and Juliet

Maurice Ravel – Bolero

Antonin Dvorak - New World Symphony


Διαβάζουμε - Προτείνουμε: Ο γέρος και η θάλασσα.

Ο γέρος ψαράς Σαντιάγκο, ζει τις τελευταίες μέρες μοναχός, σχεδόν στην απόλυτη φτώχεια. Εδώ και 84 μέρες δεν είχε πιάσει ούτε ένα ψάρι, με αποτέλεσμα οι συγχωριανοί του να τον αποκαλούνε «Σαλάο», δηλαδή κάποιος του οποίου η τύχη πια στέρεψε, και αν τον απομονώσουν. Όλοι πέρα από τον «μικρό», τον μοναδικό άνθρωπο που δεν τον ξέχασε, τον μοναδικό άνθρωπο που προσπαθεί να κάνει την καθημερινότητα του υποφερτή. Την 85η ημέρα, ο Σαντιάγκο θα βγει στα ανοιχτά, όπου θα αναμετρηθεί με ένα πελώριο ψάρι, μεγαλύτερο από ότι έχει φανταστεί ποτέ ο οποιοσδήποτε. Για τρείς μέρες Σαντιάγκο και ψάρι, άνθρωπος και φύση, συγκρούονται σε έναν αγώνα επιβίωσης, το ψάρι χρησιμοποιώντας την ανομολόγητη δύναμη του και ο Σαντιάγκο την τέχνη, τη μαεστρία και το μυαλό του. Τρείς μέρες θα ταξιδεύουν δεμένοι με τα σκοινιά της μοίρας, σε ένα ταξίδι το τραγικό τέλος του οποίου αναδεικνύει την ιδέα που διαπερνά όλο το έργο: Μπορείς να καταστρέψεις έναν άνθρωπο, αλλά όχι να τον νικήσεις.
Μπορείς να καταστρέψεις έναν άνθρωπο, αλλά όχι να τον νικήσεις. Ένας ύμνος στην δυνατότητα του ανθρώπου, να κοιτάει πέρα από τις δυσκολίες και να ελπίζει ως την τελευταία στιγμή πως η ζωή του θα καλυτερεύσει. Χωρίς αισιόδοξες φανφάρες, ή φρούδες ελπίδες ότι κάποιος μπορεί να βγει αλώβητος ή δυνατότερος μέσα από τις δυσκολίες. Πρόκειται αντίθετα για τη μελαγχολική παραδοχή ότι ο άνθρωπος σχεδόν πεισματικά, ακόμα και όταν έχει καταστραφεί, ακόμα και όταν έχει χάσει τα πάντα συνεχίζει να ονειρεύεται ότι θα ξαναβρεθεί στη «χρυσαφένια παραλία που παίζουν τα λιοντάρια».
Μια μεγάλη στιγμή για την παγκόσμια λογοτεχνία, ένας αξεπέραστος σταθμός. Γραμμένο με απλό, πεζό ύφος μακριά από λεπτές εκφράσεις και οποιαδήποτε υποψία ποιητικότητας, στεγνό και αντικειμενικό (με φανερή την επιρροή από τη δημοσιογραφική του καριέρα, η οποία σε μεγάλο βαθμό καθόρισε το λογοτεχνικό του ύφος). Έτσι καταφέρνει να σου περάσει τα μεστά του νοήματα όσο πιο άμεσα γίνεται, απαλλαγμένα από κάθε περιττό λογοτεχνικό φίλτρο. Χάρισε στον Χέμινγουεϊ ένα βραβείο Πούλιτζερ, και το Νόμπελ λογοτεχνίας το 1954.
Ελπίζω ότι πλέον έχει γίνει φανερό για ποιους λόγους προτείνουμε το συγκεκριμένο βιβλίο. Για αυτό αντί επιλόγου, θα ήθελα να προσπαθήσω να διατυπώσω κάποιες σκόρπιες σκέψεις που μου γεννήθηκαν σχετικά με μια σύμπτωση που παρατήρησα στο βιβλίο. Πως δυο φαινομενικά ασύνδετες ζωές, μια λογοτεχνική και μια αληθινή, γεννούν συνειρμούς σχετικά με την δυστυχία που γεννά η επιθυμία.Σε ένα συγκεκριμένο σημείο, ο Σαντιάγκο αναφέρεται στο Joe DiMaggio, μάλιστα σε επόμενο απόσπασμα αναφέρει «Θα ήθελα να πάρω μαζί μου για ψάρεμα τον μεγάλο Ντι Μάτζιο" είπε ο γέρος. "Λένε ότι ο πατέρας του ήταν ψαράς. Μπορεί να ήταν τόσο φτωχός όσο εμείς και θα καταλάβαινε"».Ο Joe DiMaggio , ήταν Αμερικάνος παίχτης του Μπέιζμπολ, κάτοχος του «στοιχειωμένου» ρεκόρ για τα περισσότερα συνεχή χτυπήματα, ρεκόρ που κρατά από το 1941 μέχρι σήμερα. Ο «τελευταίος Αμερικάνος ήρωας», όπως τον αποκαλούν κάποιοι, είναι επίσης γνωστός για το σύντομο και πολυτάραχο γάμο του με τη  Marilyn Monroe, ένα τρομερό πάθος που γέννησε ένα μεγάλο έρωτα, αλλά και μυθικούς καυγάδες που επέφεραν το χωρισμό, αφού η αυστηρή καθολική παιδεία του DiMaggio δε συμβιβαζόταν με το ταπεραμέντο της Monroe και τις τολμηρές κινήσεις που έκανε για να ανέλθει στο Χολιγουντιανό κατεστημένο. Το πάθος του για εκείνη όμως δεν έσβησε ποτέ και εν τέλει έκανε το μοναδικό πράγμα που μπορούσε να κάνει για αυτή. Της διοργάνωσε μια αξιοπρεπή κηδεία, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και εκπλήρωσε μια υπόσχεση που της είχε δώσει ένα μεθυσμένο βράδυ. Κάθε βδομάδα και μέχρι και εκείνος να πεθάνει, πήγαινε φρέσκα λουλούδια στον τάφο της.

Διαβάζοντας λοιπόν το βιβλίο και διαβάζοντας τυχαία, λίγες μέρες μετά την ιστορία του DiMaggio, μου γεννήθηκαν κάποιες θολές σκέψεις. Ποιος από τους δυο ήταν τελικά πιο δυστυχισμένος; Ο Σαντιάγκο, ένας άνθρωπος που έχασε τα πάντα, αλλά συνέχιζε σχεδόν εμμονικά να ελπίζει; Ή ο DiMaggio, ένας άνθρωπος που είχε τα πάντα, δόξα, φίλους, χρήματα, οικογένεια, αλλά μέχρι να πεθάνει εκπλήρωνε ένα θλιβερό καθήκον στη μοναδική γυναίκα που θα τον έκανε ευτυχισμένο, αλλά που δεν  μπορούσε να έχει;«Where have you gone, Joe DiMaggio? Α nation turns its lonely eyes to you»

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Ανακοίνωση ΑΡΔΙΝ: Το πρόβλημα του πανεπιστημίου είναι η υποχρηματοδότηση!


Βροχερός ο καιρός σήμερα και για να μπεις στο κτήριο της ΝΟΠΕ χρειάζεσαι ομπρέλα. Το παρακάτω βίντεο είναι από την πλημμυρισμένη γραμματεία της Νομικής.
Το κτηριακό πρόβλημα της ΝΟΠΕ είναι γνωστό: 4 τμήματα σε 1 κτήριο, ανεπαρκείς αίθουσες, αμφιθέατρα με σπασμένα καθίσματα και καμένα φώτα, τουαλέτες χαλασμένες και βρώμικες και τώρα ταβάνια που στάζουν. Σύμφωνα με στοιχεία της Πρυτανείας, το ΑΠΘ χρηματοδοτήθηκε φέτος με 15 εκ. ευρώ, ενώ οι λειτουργικές του ανάγκες (φως, νερό , θέρμανση) αγγίζουν τα 18 εκ. Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι με τόσο χαμηλή χρηματοδότηση η συντήρηση των κτηριακών υποδομών φαντάζει πολυτέλεια.

Οι ανάγκες συντήρησης του κτηρίου της ΝΟΠΕ είναι μεγάλες. Το ίδιο ισχύει και για τις ανάγκες σε διδακτικό και διοικητικό προσωπικό. Παρόλα αυτά, η Κοσμητεία και η ΑΦΠ προκρίνουν τα λιγοστά χρήματα που υπάρχουν να διατίθενται για την «αισθητική αναβάθμιση» του 3ου, με έργα τέχνης, ταμπλό και σταντ. Είναι προφανές πως το πρόβλημα του πανεπιστημίου δεν είναι οι αφίσες . Είναι η τρομακτική υποχρηματοδότηση που μας επιβάλλουν και όσες δυνάμεις δεν κάνουν τίποτα για αυτήν δρουν αποπροσανατολιστικά για τους φοιτητές, αποδεχόμενες πλήρως το πλαίσιο της οικονομικής ασφυξίας χάριν του ευρώ και της ΕΕ.

Η κρατική χρηματοδότηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ δεν αναμένεται να αυξηθεί το επόμενο έτος, ούτε όσο η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς επιτροπείας. Άλλωστε, στον περίφημο «αυτόματο κόφτη» δαπανών που θέσπισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπάγεται και ο προϋπολογισμός για την παιδεία, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε φορά που κάποιος δημοσιονομικός στόχος δεν πιάνεται, θα μειώνεται περαιτέρω η χρηματοδότηση χωρίς δεύτερη κουβέντα. Η κατάσταση είναι πλέον σαφής: κυβέρνηση και δανειστές διαλύουν σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία κ.ά. στο βωμό της αποπληρωμής ενός μη βιώσιμου χρέους.

Να μην τους κοιτάμε άπραγοι όσο διαλύουν τις σχολές μας!
Να μην περιμένουμε να μας πέσει το ταβάνι στο κεφάλι για να αντιδράσουμε!
Να μην περιμένουμε να έρθουν τα δίδακτρα!
Να απαιτήσουμε αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης των ιδρυμάτων, συντήρηση και αναβάθμιση των υλικοτεχνικών υποδομών, πρόσληψη επαρκούς διδακτικού και διοικητικού προσωπικού!


Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας Νομικής ΑΠΘ